Αναζήτηση αναρτήσεων

20 γυναικείοι μύθοι και πραγματικότητες

>> 11/6/10


Ξέκλεψα λίγο χρόνο από το κάψιμο που έριχνα χωμένος σε μπετά, σίδερα, μαδέρια και μπουλόνια και είπα να δώσω το παρόν... Αφορμή για αυτήν την ανάρτηση αποτέλεσε μια εξαιρετικά ακατανόητη συζήτηση που έλαβε χώρα ένα από τα περασμένα βράδια μεταξύ εμού του ιδίου (και όχι του αιδοίου όπως είπε κατά λάθος εκείνη η ξανθόψειρα, ξέρετε ποιά εννοώ), του ετέρου ήμισυ, των φιλενάδων της, των φίλων μου και γενικά μιας μεγάλης παρέας που μαζεύτηκε για τσίπουρα, ψαράκι στην σχάρα και ναργιλέ (πάντα ένα must, χειμώνα - καλοκαίρι). Το αντικείμενο αυτής της συζήτησης, αν και αρχικά αφορούσε μια εκτίμηση για το με πόσα γκολάκια θα φιλοδωρήσει ο Messi τα ταλαίπωρα ελληνικά δίχτυα, από ένα σημείο και μετά κατέληξε (τί παράξενο!) στις γυναίκες. Όπως καταλαβαίνετε αγαπητοί/ές μου αναγνώστες/τριες, η κουβέντα πήρε ένα δρόμο που δεν έβγαλε πουθενά και η κατάσταση έγινε ακόμα πιο περίπλοκη γιατί ακούγονταν γνώμες γυναικών που προσπαθούσαν να ψυχολογήσουν άλλες γυναίκες! Μια προσπάθεια εκ προοιμίου χαμένη, αφού οι γυναίκες αποτελούν τόσο περίπλοκα και μοναδικά όντα που ούτε οι ίδιες μπορούν να αυτοψυχολογηθούν.
Αν μη τι άλλο, μπορώ να απομονώσω και να σχολιάσω ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον κομμάτι που είχε να κάνει με μύθους και αλήθειες της γυναικείας συμπεριφοράς. Οι γνώμες που αποτυπώνονται εδώ είναι αποκλειστικά δικές μου, αν και πιστεύω ότι αντικατοπτρίζουν το τυπικό σκεπτικό του 99% και βάλε των αντρών, και γίνονται με καλή διάθεση και αγάπη. Εννοείται πως αναμένω και τις δικές σας γνώμες, σχόλια, ακόμα και κράξιμο, τόσο των αναγνωστών αλλά κυρίως των αναγνωστριών. Σε τελική ανάλυση, χωρίς εσάς τί θα κάναμε κι εμείς οι πρωτόγονοι;

1) Ο πρώτος είναι πάντα ο πρώτος και ο δεύτερος είναι πάντα ο δεύτερος και τραβάει λούκι.

 

Μύθος ή πραγματικότητα;
Πραγματικότητα. Η πρώτη κοπέλα με την οποία ολοκληρώνει ένα αγόρι παραμένει για εκείνον πάντα ξεχωριστή και ιδιαίτερη ως ανάμνηση. Αλλά ως εκεί. Αυτό που κάνουν οι άντρες στις μετέπειτα σχέσεις τους είναι περισσότερο να αποφεύγουν λάθη στα οποία είχαν υποπέσει οι ίδιοι και σπανίως μπαίνουν στην διαδικασία να συγκρίνουν την νέα τους κοπέλα με την παλιότερη. Οι γυναίκες όμως είναι τελείως διαφορετικές. Η πρώτη σεξουαλική τους ολοκλήρωση (η οποία δύσκολα συνοδεύεται και από οργασμό) είναι για αυτές κάτι το κολοσσιαίο που τις σημαδεύει και επιφέρει αλλαγές τόσο στην ψυχοσύνθεσή τους, όσο και στην σωματική τους τοπολογία σε εκείνη την περιοχή. Δεν αποτελεί απλά μια ανάμνηση αλλά μια ανεπανάληπτη εμπειρία, για την οποία οι περισσότερες θέλουν να αισθάνονται απόλυτα σίγουρες και τελείως πεπεισμένες ότι γίνεται στο σωστό περιβάλλον, τον σωστό χρόνο και με τον κατάλληλο άντρα (σχεδόν ποτέ δεν πέφτουν μέσα και στα τρία). Έτσι λοιπόν, και αυτός που πρώτος θα παραβιάσει το τείχος θα μείνει για πάντα χαραγμένος στο μυαλό μιας γυναίκας ως κάτι ξεχωριστό, ειδικά άμα δεν ήταν κάποιος περαστικός αλλά ανήκε στο πλαίσιο μιας σχέσης. Κι εδώ είναι που στραβώνει το πράγμα. Δεν πα' να ήταν κάφρος, μαλάκας, εκμεταλλευτής, 40χρονος πιπινοφάγος, μουνάκιας και τα συναφή; Για αυτήν θα είναι πάντα "ο πρώτος" κι ας την πόνεσε, κι ας μην αφιέρωσε στιγμή για προκαταρτικά και όρμησε σαν τον Τζένγκις Χαν, κι ας δεν πρόσεχε την υγιεινή του και την ασφάλειά τους. Ήταν ο πρώτος και τουλάχιστον οι δύο - τρεις επόμενοι θα πέφτουν σε αναπόφευκτες συγκρίσεις μαζί του, τις περισσότερες φορές χωρίς λόγο κι αιτία. Συνεπώς, ιδιαίτερα ταλαίπωρος αποδεικνύεται ο δεύτερος, αφού φτάνει σε περιοχές φρέσκα σημαδεμένες από τον προηγούμενο.

2) Οι άντρες βρίσκουν πιο εύκολα νέα γκόμενα από ό,τι οι γυναίκες.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Μύθος του κερατά! Οι γυναίκες έχουν το αναπόφευκτο πλεονέκτημα του να είναι γυναίκες. Τουτέστιν, δεν χρειάζεται να κοπιάσουν ιδιαίτερα για να έχουν νέες επιτυχίες, ειδικά αν έχουν και μια φυσική χάρη που την εκμεταλλεύονται προς όφελός τους (και καλά κάνουν). Με άλλα λόγια, αν θέλουν ξεπέτα, φοράνε τα απολύτως απαραίτητα και πηγαίνουν σε ένα οποιοδήποτε clubάκι όπου στάνταρ θα τους την πέσουν καμιά εικοσαριά άτομα, από τα οποία μπορούν να διαλέξουν σαν κρουπιέρισσες όποιον γουστάρουν. Αν θέλουν κάτι πιο σοβαρό, κυκλοφορούν σε όλες τις παρέες τους ότι έχουν χωρίσει και σίγουρα θα βρεθεί κάποιος που περιμένει στην ουρά. Μην μας παρεξηγείτε, κι εμείς παρόμοια συμπεριφερόμαστε. Απλά, όντας στον ρόλο του κυνηγού (η περίφημη "αντιστροφή των ρόλων" των '90s είναι παρελθόν, απλά οι γυναίκες τώρα είναι πολύ πιο δύσκολα θηράματα), δεν είμαστε καθόλου σίγουροι για τις οποιεσδήποτε πιθανότητές μας, παρά μόνο όσο μας αφήνει να είμαστε η αυτοπεποίθηση που πηγάζει από παλιότερες επιτυχίες μας, το status μας, το πόσο προσέχουμε τον εαυτό μας κ.λ.π. Επιπλέον, παλιά αλλά πάντα επιτυχημένα κολπάκια του τύπου ξώβυζο, ξώπλατο και άλλα συναφή προφανώς δεν μπορούν να εφαρμοστούν από εμάς. Αν εμφανιστείς γλυκιά μου με διάφανο φόρεμα και string στην Παραλιακή θα σε προσκυνήσουν. Αν εμφανιστώ εγώ με το σλιπάκι και τις σαγιονάρες θα με μπαγλαρώσουν και θα με στείλουν να κάνω παρέα στον Μαζιώτη.

3) "Τσαντίζομαι όταν με κοιτάζουν επίμονα τα λιγούρια!"


Μύθος ή πραγματικότητα;
Μύθος. Άμα είσαι κορμάρα, προσωπάρα και γενικά -άρα, θες να το δείξεις. ΛΟΓΙΚΟ και φυσιολογικό. Και πού θα το δείξεις; Μην μου πεις στις φίλες σου την Μαρία και την Ελένη και την Σίσσυ και την Ιωάννα. Ίσως και εκεί, αλλά αυτές κυρίως θα επικεντρωθούν στα ρούχα καθεαυτά και στις απειροελάχιστες ατέλειες που με επιμονή και υπομονή θα ψάξουν να σου βρουν για να σε θάψουν μετά πίσω από την πλάτη σου (ξέρεις ότι γίνεται αυτό και το έχεις κάνει κι εσύ - μην το αρνείσαι). Αυτοί στους οποίους θέλεις και αγωνιάς να το δείξεις είμαστε εμείς, εξού και τα όμορφα και αεράτα φορέματα, ρούχα, κολάν, ριχτά, κολλητά, δερμάτινα, τζιν και γενικά τα πάντα όλα που δεν αφήνουν και πολλά στην φαντασία. Θέλεις και αποζητάς να σε κοιτάνε και να σε θαυμάζουν τα "λιγούρια" και γενικά οι πάντες και άμα αυτό δεν γίνεται παθαίνεις πατατράκ, όπως στις εξής περιπτώσεις:
α) Σε καρφώνει με το βλέμμα του κάποιος κι εσύ το ξέρεις και τον γράφεις επιδεικτικά, αν και σου αρέσει. Κάποια στιγμή ο άνθρωπος βαριέται το Χ που του ρίχνεις και σταματάει να ασχολείται. Ευθύς αμέσως θα δαγκωθείς και θα αρχίσεις να τον κοιτάς επίμονα, μέχρι να ξαναγυρίσει αυτός την ματιά του, να διασταυρωθούν τα βλέμματά σας και να σιγουρευτείς ότι είσαι και πάλι το επίκεντρο της προσοχής του. Μετά, ξανά γράψιμο. Κλασικό.
β) Σκάει μύτη στην παρέα φίλη σου που δεν έρχεται συχνά και, είτε με την τσαχπινιά και τα τσαλίμια της, είτε απλά και μόνο επειδή είναι τούμπανο, σου κλέβει τα πρωτεία και οι Ζουλού της παρέας περιτριγυρίζουν αυτή και μόνο ΑΥΤΗ. Θα αφρίσεις από την ζήλια σου και δεν θα την ξανακαλέσεις να έρθει.
Παραδέξου το, είσαι σκλάβα της προσοχής των αντρών, όπως κι εμείς είμαστε σκλάβοι της προσοχής των γυναικών. Μα αυτό είναι και το λογικό. Άμα οι μεν δεν χρειάζονταν τις δε και το αντίστροφο τότε ποιός ο σκοπός να συζητάμε;

4) Οι γυναίκες είναι βιολογικά ανώτερες από τους άντρες.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Πιο πραγματικότητα δεν γίνεται. Οι άντρες είναι δυνατότεροι μυικά από τις γυναίκες και κατά βάση ψηλότεροι και βαρύτεροι, αλλά όπως συμβαίνει σχεδόν με όλα τα θηλαστικά και γενικά τους περισσότερους ζωικούς οργανισμούς στην φύση, το θηλυκό κερδίζει το στοίχημα. Οι γυναίκες αρρωσταίνουν λιγότερο, υπομένουν περισσότερο στις απότομες θερμοκρασιακές διακυμάνσεις, ζουν πιο πολύ και βεβαίως αντέχουν τον οξύ πόνο, προετοιμασμένες και προγραμματισμένες μέσα στο DNA τους να αντέξουν και τον πόνο του τοκετού. Αν και πολλά από τα προηγούμενα έχουν να κάνουν και με την ποιότητα του τρόπου ζωής του κάθε ατόμου, εν τούτοις οι γυναίκες είναι πιο εξοπλισμένες γονιδιακά, ορμονικά και γενικά σωματικά για να επιβιώσουν και να έχουν την δύναμη να φέρουν στον κόσμο και νέα ζωή. Η Φύση αγαπάει τις γυναίκες. Ακόμα και η υποτιθέμενη μυική μας ανωτερότητα είναι μια ύπουλη πλεκτάνη του Σύμπαντος υπέρ σας, αφού ήδη από τις απαρχές του ανθρώπινου είδους η μοναδική της χρήση ήταν για την προστασία και την ευμάρεια των θηλυκών!

5) "Ξέρω τί είναι το offside."


Μύθος ή πραγματικότητα;
Άσ' το μωρό μου. Γάμα το. Κάποιες έννοιες αυτής της βαθύτατα ιδεολογικής, σημειολογικής και σημασιολογικής πραγματείας που ονομάζεται "ποδοσφαιρική ορολογία" θα παραμείνουν πάντα για εσένα άλυτο αίνιγμα... κάτι που αποδεικνύεται περίτρανα και αυτές τις μουντιαλικές μέρες. Οπότε, τί το πιέζεις; Δεν ξέρεις τί είναι το offside και ποτέ δεν θα το καταλάβεις, όσες φορές και να σου  το εξηγήσουν. Ξέχνα το, δεν πειράζει.

6) Ο μαλακομαγνήτης.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Το κλασικότερο από όλα. Ένας τεράστιος μύθος, υπερτιμημένος, πιπιλισμένος και παιγμένος σε rewind πιο πολλές φορές και από το "Clocks" των Coldplay. "Και ο Τάσος/Γιάννης/Τρύφων/Πελοπίδας μου βγήκε μαλάκας. Τι διάολο, μαλακομαγνήτη έχω;" Η ηλίθια ατάκα που έχουμε όλοι ακούσει πάμπολλες φορές, που μας έχει βγάλει από τα ρούχα μας , που μας έχει σπάσει τα νεύρα, που μας έχει κάνει να χτυπηθούμε σαν σπαστικά και που τελικά συνηθίσαμε τόσο πολύ να την ακούμε που πλέον δεν μας κάνει καμιά εντύπωση και μας προκαλεί χαύνωση. Βάζοντας στην άκρη τις ελάχιστες των ελαχίστων εξαιρέσεις πραγματικά εξαιρετικών κοριτσιών που τυχαίνει από γκαντεμιά και πάντα τις εκμεταλλεύονται τίποτα γαλίφηδες και πειστικοί μπαστουνόκαφροι, ΟΛΕΣ ΜΑ ΟΛΕΣ οι υπόλοιπες που μιλάτε για μαλακομαγνήτη είστε επιεικώς fail. Τί είχε πει ο σοφός λαός; "Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε." Ελπίζω να το πιάσατε το νόημα. Γενικά, οι γκόμενες που χρησιμοποιούν κατά κόρον τον μαλακομαγνήτη ως δικαιολογία για το ότι είναι μονίμως χωρισμένες ανήκουν σε δύο κατηγορίες:
α) Σε εκείνες που αλλάζουν γκόμενο κάθε εβδομάδα. Κούκλα μου, δεν φταίνε όόόόόόόόόόόόόόόόόλοι αυτοί που ήταν, είναι και θα είναι μαζί σου. Μπορεί κάποιοι να είναι και καθίκια, αλλά μάλλον εσύ είσαι τέρμα εγωκεντρική και το ένα σου ξυνίζει, το άλλο σου βρωμάει, αυτό δεν σου αρέσει, εκείνο σε χαλάει και βρίσκεις παντού ελαττώματα και ψεγάδια, με αποτέλεσμα ή να τον στέλνεις τον άλλον χωρίς να προλάβει να κάνει κιχ ή να σε στέλνει αυτός έχοντας σκάσει από τα καπρίτσια σου. Και μην πεις "είμαι εκλεκτική". Άλλο εκλεκτική και άλλο κομπλεξική. Οι εκλεκτικές ξέρουν τί θέλουν και το ψάχνουν, αποδεχόμενες κάποιες ενδεχόμενες παρεκκλίσεις από το ιδανικό πρότυπο που έχουν στο μυαλό τους. Οι κομπλεξικές είναι απλά κομπλεξικές και προσπαθούν να βγάλουν άκρη μέσα σε παραξενιές που οι ίδιες προκαλούν.
β) Σε εκείνες που έχουν ένα καταραμένο κακό γούστο και μια συμπάθεια για τα τσογλάνια. Και δεν μιλάω για τους κλασικούς κωλοπαιδαρισμούς που κάνουμε όλοι επειδή ξέρουμε ότι θα σας εντυπωσιάσουμε. Μιλάω για τα πραγματικά τσογλάνια, που βρίσκουν τις αδυναμίες του χαρακτήρα μιας γυναίκας και σφυροκοπάνε εκεί αλύπητα. Στην τυπική περίπτωση αυτής της κατηγορίας, η κοπέλα τελικά θα συνειδητοποιήσει (μετά από πολύ καιρό) με τί κόπανο είναι μαζί, θα τον αφήσει, αλλά ο αμέσως επόμενος θα είναι το ίδιο κόπανος. Και ο επόμενος. Και ο μεθεπόμενος. Α! Στο ενδιάμεσο των κοπάνων θα υπάρξει σίγουρα και περίπτωση ενδιαφέροντος από κάποιον φυσιολογικό τύπο, που θα την εκτιμά και θα της συμπεριφέρεται σταράτα, αλλά που θα τον απορρίψει βρίσκοντας πως "παραείναι καλό παιδί (κοινώς μαλάκας)" και θα γυρίσει να βρει παρηγοριά στην αγκαλιά κάποιου που θα είναι πιστός στα κλασικά τσογλανοπρότυπα που τόσο λατρεύει και μισεί.
Αφήστε τα περί μαλακομαγνήτη. Μπορεί σε όλα τα άλλα να έχετε δίκιο, αλλά σε αυτό το θέμα είναι επιστημονικώς αποδεδειγμένο ότι έχετε ΛΑΘΟΣ. Αν καταφέρετε επιτέλους να βάλετε σε μια τάξη το μυαλό σας, θα δείτε ότι τα πράγματα είναι πολύ πιο διαφορετικά από ό,τι νομίζατε.

7) Οι γυναίκες είναι πιο ανταγωνιστικές από τους άντρες.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Πραγματικότητα φυσικά. Οι άντρες μπορεί να γρυλίσουν, να σημαδέψουν την περιοχή τους, να ρίξουν μεταξύ τους και τίποτα ψιλές, αλλά όταν περάσει η μπόρα θα γυρίσουν πίσω στην κατάσταση που ήταν. Δηλαδή, αν ήταν άγνωστοι θα παραμείνουν άγνωστοι και αν ήταν φίλοι θα παραμείνουν φίλοι. Οι γυναίκες αντίθετα, όταν τίθεται θέμα ανταγωνισμού και κυρίως όταν το ζήτημα είναι γκομενικό δεν υπολογίζουν Χριστό. Γιατί; Γιατί έτσι! Άμα εμφανιστεί νέος κόκορας και τον θέλεις εσύ και μια φίλη σου, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ να κάνεις πίσω για να τον αρπάξει η άλλη. Εμείς όμως το κάνουμε. Για διάφορους λόγους και όχι και τόσο συχνά, αλλά παρ'όλ'αυτά το κάνουμε. Αν τεθεί θέμα να παίζει γκόμενα σε διπλό ταμπλώ μεταξύ φίλων, υπάρχει τεράστια πιθανότατα ο ένας να υποχωρήσει για χατήρι του άλλου.

8) Οι γυναίκες αναρρώνουν ευκολότερα μετά από μια συναισθηματική απογοήτευση.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Κι αυτό πραγματικότητα. Δεν μιλάω για κολλήματα και άλλες τέτοιες αηδίες. Μιλάω για την ίδια την επούλωση των συναισθηματικών ουλών μετά το τέλος μιας σχέσης για την οποία νοιάζονταν και οι δύο. Ο μεν άντρας μπορεί να βγει και να ξεσπάσει με τους φίλους του, να πιει, να γίνει χώμα, αλλά η επίδραση της πρώην θα παραμείνει ισχυρή πάνω του για περισσότερο καιρό, πιο πολύ με την έννοια του πόνου και της νοσταλγίας. Οι γυναίκες, θα πονέσουν μεν, θα ξεσπάσουν, θα κλάψουν, αλλά ούσες πρακτικότερες εκ φύσεως θα τα βάλουν κάτω, θα τα υπεραναλύσουν μόνες ή με τις φίλες τους και μετά θα πάνε γι'άλλα. Τώρα, το αν ο επόμενος θα αποτελεί αντικείμενο σύγκρισης με τον προηγούμενο, αν θα είναι καλός ή βλάκας, αν θα είναι κι εκείνος "μαλάκας" (ο μαλακομαγνήτης που λέγαμε) κ.λ.π. είναι άλλο θέμα.

9) "Όταν είναι να γνωρίσω έναν άντρα δεν με ενδιαφέρει τόσο η ομορφιά."


Μύθος ή πραγματικότητα;
Α, μάλιστα. Δηλαδή αν γνωρίσεις μια παρέα τεσσάρων ατόμων, που ο πρώτος είναι φτυστός ο Brad Pitt, ο δεύτερος καλούτσικος, ο τρίτος αδιάφορος και ο τέταρτος σαν ανάποδο γαμώτο, εσύ θα επικεντρωθείς στον πρώτο, άντε και στον δεύτερο, απλά και μόνο επειδή θα ψυχανεμιστείς ότι έχουν απύθμενο βάθος χαρακτήρα κι εξαιρετικά ψυχικά χαρίσματα; Άσε μας τώρα. Είναι γεγονός ότι αν διαπιστώσεις ότι αυτός με τον οποίο συναναστρέφεσαι μπορεί να είναι και γαμώ αλλά κατά τα άλλα να είναι κι ένας μουρόχαυλος και μισός, χωρίς ντιπ νοημοσύνη, εξυπνάδα ή χιούμορ, το πιθανότερο είναι να την κάνεις με ελαφρά πηδηματάκια, πράγμα απόλυτο λογικό -  ή μπορεί και όχι. Αλλά μην προσπαθείς τώρα να με πείσεις ότι η ματιά σου δεν θα σταθεί στο τεκνό. Η αρχική εντύπωση αποτελεί πάντα ισχυρό κίνητρο για την περεταίρω εξέλιξη της φάσης, και αυτή εξαρτάται μόνο από την εμφάνιση - ίσως και για τον λόγο ότι δεν έχεις προλάβει να καταλάβεις το ποιόν του άλλου. Οπότε μύθος, τελεία και παύλα.

10) Όλες οι γυναίκες είναι πουτάνες.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Μύθος εννοείται. Κατά αναλογία του "όλοι οι άντρες είναι γουρούνια". Και τα δύο αποτελούν βλακώδεις γενικεύσεις από πικρόχολους και πικρόχολες που προσπαθούν να καλύψουν δικά τους λάθη ρίχνοντας το φταίξιμο στο αντίθετο φύλο και την πουτάνα την κοινωνία να 'ούμε.

11) Οι γυναίκες δεν βλέπουν τσόντες.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Είναι ψέμα και το ξέρετε. Προφανώς, η συχνότητα παρακολούθησης και το γενικότερο επιστημονικό επίπεδο ανάλυσης στο οποίο φτάνουμε εμείς είναι out of reach για τις γυναίκες, αλλά από την άλλη, πώς γίνεται κάθε φορά που αρχίζουμε εμείς να μιλάμε επί του θέματος να πετάγεστε όλη την ώρα και να αρχίζετε τα σχόλια, τις διορθώσεις, τις επεξηγήσεις και λοιπά και λοιπά και λοιπά; Χμμμμμμ...


12) Ο γυναίκες δεν αντέχουν τόσο την έλλειψη του σεξ.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Πραγματικότητα. Ο μέσος άντρας, ίσως πιο συνηθισμένος στην μπακουριά και την αγαμία και μαθημένος στις χυλόπιτες, μπορεί να κάτσει περισσότερο καιρό από την μέση γυναίκα χωρίς να συνευρεθεί σεξουαλικά. Όχι ότι η έλλειψη του σεξ δεν θα τον βασανίζει ή ότι δεν θα το σκέφτεται όλη την ώρα, αλλά οι γυναίκες μετά από την παρέλευση κάποιου διαστήματος φτάνουν πραγματικά στα όριά τους και λυσσάνε. Όχι ότι αυτό μας χαλάει βέβαια... Δεν ξέρω αν οφείλεται στην συνήθεια ή αν είναι και πάλι ορμονικό και οργανικό το θέμα, αλλά, περίεργο ή όχι, ισχύει.

13) Οι γυναίκες είναι πιο κουτσομπόλες από τους άντρες.


(Το ξέρω ότι η φωτογραφία με την Τατιάνα είναι χτύπημα κάτω από την μέση, μουχαχαχαχαχα.)

Μύθος ή πραγματικότητα;
Ισχύει. ΙΣΧΥΕΙ! "Ναι καλά, λες κι εσείς είστε καλύτεροι." Όχι κούκλα μου, δεν είμαστε καλύτεροι, κι εμείς κουτσομπολεύουμε. Αλλά όχι τόσο πολύ και οπωσδήποτε όχι με τόσο δηλητήριο! Πρέπει να καταλάβετε ότι το αντρικό κουτσομπολιό περιστρέφεται κυρίως γύρω από τα δικά μας "κατορθώματα" (αθλητικά, σεξουαλικά κ.λ.π.), τα οποία περιγράφουμε με περισσή περηφάνεια προκειμένου να εντυπωσιάσουμε την υπόλοιπη αγέλη. Τα δικά μας, όχι των άλλων. Επιπλέον, συζητήσεις του τύπου "εκείνη τα έφτιαξε με εκείνον γιατί χώρισε με τον άλλο κ.ο.κ." ή δεν γίνονται καθόλου ή αναφέρονται μόνο σε δικές μας πρώην που βρήκαν καινούριο γκόμενο και μας τσούζει. Εσείς; Σχολιάζετε τα πάντα για τους πάντες, ονομάζοντας μάλιστα τα κουτσομπολιά σας "κοινωνικές συζητήσεις". Καλά κάνετε μωρέ... απλά μετά μην αρνείστε ότι το κάνετε.

14) "Χωρίσαμε και είμαστε φίλοι."


Μύθος ή πραγματικότητα;
Χα! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ! Πλάκα μας κάνεις; Δεν υπάρχει φιλία μετά από το τέλος μιας σχέσης. Τέλος. Το να κρατάς επαφή, ναι. Το να εξακολουθεί να υπάρχει μια συμπάθεια, ναι. Το να χαρείς για μια επιτυχία του άλλου ή να προστρέξεις στο πλάι του για να τον βοηθήσεις να ξεπεράσει κάποια δύσκολη στιγμή, πάλι ναι. Αλλά όλα τα παραπάνω καθώς και ό,τι άλλο προκύψει θα είναι μια υπολανθάνουσα εκδήλωση του συναισθήματος που υπήρξε στο παρελθόν και εξακολουθεί να υποβόσκει τώρα. Αυτό θα είναι, όχι φιλία, και ας μην κοροϊδευόμαστε.

15) Οι γυναίκες ελκύονται περισσότερο από τους δεσμευμένους.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Είναι αλήθεια και δεν ξέρω γιατί. Είναι άραγε η ανταγωνιστικότητα που είπαμε παραπάνω και που σας κάνει να θέλετε να τον αρπάξετε από την άλλη και να της βγάλετε το μαλλί τρίχα τρίχα; Είναι επειδή υποσυνείδητα θεωρείτε το γεγονός ότι το να έχει σχέση τον κάνει πιο ώριμο και άξιο σαν χαρακτήρα, φέρσιμο και αντιμετώπιση σε μια άλλη, μελλοντική, ενδεχόμενη σχέση μαζί σας; Είναι επειδή... έτσι; Έλα μου ντε;

16) Οι γυναίκες βλέπουν υπερβολικά τα πράγματα σε... βάθος.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Ω ναι. Κλασική ερώτηση μετά από σχέση δύο εβδομάδων: "και τώρα εμείς τί έχουμε;" Βρε πουλάκι μου. Είμαι μαζί σου, ωραία; Ωραία. Είμαστε καλά, ωραία; Ωραία. Σου φαίνομαι για μαλάκας; Όχι. Ε τότε τί με αλυσοδένεις να σου δώσω μια απάντηση που δεν θα έχει στην ουσία κανένα νόημα και απλά θα ηρεμήσει την ανασφάλειά σου; Τα πράγματα είναι απλά, εφόσον γουστάρουμε να είμαστε μαζί, το συνεχίζουμε και όσο πάει. Θα είναι ένας μήνας, ένα καλοκαίρι, τρία χρόνια, δέκα χρόνια; Όσο πάει και όπως εξελιχθεί! Δεν μπαίνει πρόγραμμα σε αυτά τα πράγματα.

17) Οι γυναίκες συχνά γουστάρουν με την αντροπαρέα του γκόμενού τους και γράφουν τις φίλες τους.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Πραγματικότητα. Στις αντροπαρέες δεν υπάρχει επιτήδευση και συνήθως υφίσταται ένα δέσιμο και μια άλλου τύπου στενή, σχεδόν αδελφική φιλία που δεν βρίσκεται στις γυναικοπαρέες. Σαν συνέπεια, μια αντροπαρέα δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να κάνει του κόσμου τις πλάκες, τις καφρίλες, τα καραγκιοζιλίκια, τις σαχλαμάρες και τα πειράγματα. Πράγματα που οι γυναίκες (λένε) ότι βρίσκουν βλακώδη, αλλά με το που θα βρεθούν μέσα σε μια ανάλογη και καλοπροαίρετη πάντα κατάσταση στο πλευρό του γκόμενού τους, θα τα γουστάρουν σαν ένοχη απόλαυση. Σιγά σιγά βέβαια, θα προσπεράσουν και το αρχικό φράγμα της ανοησίας και του παλιμπαιδισμού και θα ανακαλύψουν τα ίδια τα άτομα, αρκετά από τα οποία θα βρουν ιδιαίτερα συμπαθητικά και συγκροτημένα.
Καθ'όλη την διάρκεια αυτής της διαδικασίας οι φίλες περνούν σε δεύτερη μοίρα... πράγμα βέβαια τελείως λάθος. Γιατί πολύ απλά, η παρέα του γκόμενου θα παραμείνει παρέα του γκόμενου, όσο καλά και να περνάς μαζί τους, όσο ζεστά και άνετα να νιώθεις. Κι εκείνοι μπορεί να σε συμπαθούν, να σε καλούν, να σε εκθειάζουν στα μάτια του αγοριού σου, αλλά μην ξεγελιέσαι. Για αυτούς θα εξακολουθείς πάντα να είσαι η γκόμενα του φίλου τους, που σημαίνει πως όταν και άμα χωρίσετε δεν θα τρέξει κανείς να σου συμπαρασταθεί. Όλοι θα κοιτάξουν να φροντίσουν τον φρεσκοχωρισμένο και πληγωμένο φίλο τους κι εσύ θα έχεις ήδη γίνει ιστορία. Λυπάμαι, αλλά έτσι είναι. Και τότε θα καταλάβεις τί μαλακία έκανες που έριξες μαύρη πέτρα στις φίλες σου και θα θέλεις να γυρίσεις πίσω για να σε παρηγορήσουν... μόνο που θα υπάρχει η πιθανότητα να μην σε θέλουν πια εκείνες.

18) Το μέγεθος δεν παίζει ρόλο.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Καλά, μας έπεισες. Κακά τα ψέματα, όσες το λένε αυτό ή έχουν μικροτσούτσουνο γκόμενο ή είναι ακόμα με τον πρώτο τους και δεν έχουν μέτρο σύγκρισης. Το μέγεθος παίζει ρόλο, απλά όχι τον μοναδικό. Το ιδανικό είναι να συνδυάζεται το μέγεθος με την τεχνική, η ύπαρξη ενός και μόνο από τα δύο χαλάει την εξίσωση. Κι εμείς το ξέρουμε αυτό. Για αυτό μας βλέπετε τόσο συχνά να τσακωνόμαστε σαν τα κοκόρια επί του θέματος. Γιατί προσπαθούμε να αποδείξουμε το συγκριτικό μας πλεονέκτημα έναντι των άλλων.

19) Το να έχει μια γυναίκα μια ομοφυλοφιλική εμπειρία δεν σημαίνει αυτόματα ότι είναι λεσβία.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Ειλικρινά δεν ξέρω, αλλά φαντάζομαι ότι ισχύει. Υπάρχουν γυναίκες που στην φάση του πειραματισμού με το σώμα τους δοκιμάζουν διάφορα πράγματα. Ένα από αυτά είναι ίσως και το σεξ με μια άλλη γυναίκα, πράξη που η κοπέλα ενδεχομένως το δει σαν εμπειρία και δεν την επαναλάβει ποτέ στο μέλλον.

20) Όσο άνθρωποι των σπηλαίων και να είμαστε, μας αγαπάτε.


Μύθος ή πραγματικότητα;
Φυσικά και είναι πραγματικότητα! Όπως σας αγαπάμε κι εμείς! Δεν σας καταλαβαίνουμε, δεν νιώθουμε πολλές φορές τί μας λέτε, δεν, δεν, δεν, αλλά σας αγαπάμε.

Μπορούσα να πω και δεκάδες άλλα... όμως ο χρόνος με πιέζει και αυτά πιστεύω ότι επαρκούν και προσφέρουν αρκετή τροφή για σχολιασμό. Αναμένω λοιπόν... Φιλιά σε όλες και όλους και καλό κουράγιο σε όσους/ες κάθονται ακόμα μες στην ζέστη, όπως εγώ, και δεν τσαλαβουτάνε σε καμιά παραλία.

55 σχόλια. Βγάλτε το από μέσα σας!:

alexis 11 Ιουνίου 2010 - 11:54 μ.μ.  

9) "Όταν είναι να γνωρίσω έναν άντρα δεν με ενδιαφέρει τόσο η ομορφιά."
Εσύ είσαι από κάτω;

Dimos 11 Ιουνίου 2010 - 11:58 μ.μ.  

ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΣ!!! Ναι, εγώ είμαι αφού μεταλλαχθώ υπό την επίδραση ακτίνων γ.

Διάβασμα ρεεεεεεεεεεεεεεεε

alexis 12 Ιουνίου 2010 - 12:02 π.μ.  

ti diavasma ra?afou to mats evlepes

Dimos 12 Ιουνίου 2010 - 12:07 π.μ.  

Άλλο αυτό. Έκανα διακοπή για να παρακολουθήσω ένα εξαίσια κακό ματς προκειμένου να ανακουφίσω τους ατσάλινους μυς μου από την νοητική εργασία που ήταν τόσο έντονη που κατέληξε σωματική.

alexis 12 Ιουνίου 2010 - 12:09 π.μ.  

ti tata re vlaka

Dimos 12 Ιουνίου 2010 - 12:15 π.μ.  

Τα... τα... τατατατατα... τα...

Dimos El Grec 12 Ιουνίου 2010 - 10:51 π.μ.  

Καλημέρα συνονόματε!!

Από τα καλύτερα post που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό! Πλήρες και με καλές φώτο! Μάλλον συμφωνώ με τα περισσότερα από όσα έγραψες αν και φυσικά είναι θέματα συζήτησης πολλών ωρών μεταξύ παρεών... Όσο για το διάβασμα, άσε... μεγάλο πακέτο!!!

Καλό ΣΚ!

Dimos 12 Ιουνίου 2010 - 12:13 μ.μ.  

Καλημέρα Δήμε! Εννοείται πως όσο και να συζητιούνται αυτά και παρεμφερή θέματα, ποτέ δεν εξαντλούνται. Ήδη εγώ, με το που τελείωσα το άρθρο, σκέφτηκα καμιά δεκαπενταριά άλλα topics που θα μπορούσα να αναφέρω.

Χαίρομαι που σου άρεσε το άρθρο. Καταστάσεις βγαλμένες από την ζω'η κατέγραψα.

Διάβασμα ωρέ παλικάριααααααααα

Thalassenia 12 Ιουνίου 2010 - 3:51 μ.μ.  

Τα καημένα!!!
Εσείς διάβασμα και άλλοι στις παραλίες. Με τέτοια ζέστη και η άτιμη πάγος ήταν και σήμερα.
Είπαμε διάλειμμα από το διάβασμα όχι παρεκλίσεις...
Επί του θέματος.
Ο θαυμασμός και η αποδοχή είναι φυσικά, θεμιτά, στόχος μεταξύ των φύλλων, όταν είναι στα πλαίσια της ευγένειας.
Όταν περνά στο στάδιο της χυδαιότητας είναι κατακριτέο.
Αυτό νομίζω ότι συμβαίνει μόνο από την πλευρά των ανδρών.
Πόσο χυδαία να θαυμάσει μια γυναίκα έναν άνδρα;
Πόσο χυδαία μπορεί να θαυμάσει ένας ανεγκέφαλος μια γυναίκα.

Σκεφτείτε το αργότερα στις παραλίες όχι τώρα, χαχα.

Dimos 12 Ιουνίου 2010 - 4:25 μ.μ.  

Καλησπέρα Θαλασσένια μου. Μόλις τελείωσε και το ματς Ελλάδας - Ν. Κορέας και έτσι όπως εξελίχτηκαν τα πράγματα με την ήττα μας, καλά που προτίμησα να διαβάσω και να μην παρακολουθήσω το ματς.

Έχεις δίκιο σε αυτό που λες, αλλά νομίζω πως η χυδαιότητα δεν είναι μονοπώλιο των ανδρών. Απλά εμείς - κακώς - την εξωτερικεύουμε περισσότερο. Από την άλλη, είναι και οι γυναίκες που πλείστες φορές μας τσιγκλάνε... δεν είναι;

Manos Chaos Jester 12 Ιουνίου 2010 - 9:49 μ.μ.  

Δημο αγορι μου εισαι νεος Μεσσιας.
Ακουστε τα απο τον Δημο να μαθετε την αληθεια. Τα λεω κι εγω τοσο καιρο σε καθε ευκαιρια στα επεισοδια Jester αλλα ποιος μας ακουει ρε φιλε.
Δημο συνεχισε γερα.
Cheers

Dimos 12 Ιουνίου 2010 - 10:20 μ.μ.  

Α ρε μεγάλε Μάνο. Πίστεψέ με, τα μηνύματα που περνάς εσύ, επειδή ακριβώς περιλαμβάνονται μέσα στο γενικότερο πλαίσιο ενός διηγήματος εν είδει παρεκβάσεων, μπορεί να μην είναι τόσο χύμα όπως τα λέω εγώ, αλλά για αυτό ακριβώς τον λόγο έχουν μεγαλύτερη δύναμη. Εντυπώνονται στο υποσυνείδητο.

Καλή μας συνέχεια. Πουτάνα ζέστη δεν θα μας καταβάλλεις!

Thalassenia 13 Ιουνίου 2010 - 1:44 μ.μ.  

Όταν σας τσιγκλάνε είναι πρόκληση και δεν τίθεται θέμα χυδαιότητας από μέρους σας. Ανταποκρίνεσαι ή όχι, καλά κάνεις, κολακεύεσαι και λίγο.
Όταν δεν σας τσιγκλάνε είναι το πρόβλημα και το πείραγμα ξεπερνάει τον θαυμασμό, ειδικά τώρα στις παραλίες. Δεν θα κολυμπάμε και με ράσσο.
Σαφώς η χυδαιότητα δεν είναι μονοπώλιο είναι και υποκειμενική.

Βρε άσε τις αναλύσεις με τέτοια ζέστη, χαχα.

Anomalos 13 Ιουνίου 2010 - 1:49 μ.μ.  

http://asximia.blogspot.com is back

Dimos 13 Ιουνίου 2010 - 1:55 μ.μ.  

Καλημέρα Θαλασσένια μου. Ε καλά, πιστεύω πως όταν κάποιος γίνεται χυδαίος απομακρύνεται κιόλας από τις γυναίκες. Τον απομακρύνουν αυτές με τον τρόπο τους, διακριτικά ή ισχυρά. Και καλά κάνουν φυσικά. Στα αλήθεια όμως, πώς και φτάσαμε να μιλάμε περί χυδαιότητας; Αυτήν την εντύπωση αποπνέει το post; Αν ναι, λυπάμαι, αλλά δεν είχα αυτό τον σκοπό. Τί να πω!

Είναι επειδή με πείραξε η ζέστη που κάνω τέτοιες ατέρμονες και πλήρως άστοχες αναλύσεις. Και που να σφίξει παραπάνω, με τα 40άρια που αναμένουμε!

Dimos 13 Ιουνίου 2010 - 1:55 μ.μ.  

Το είδα το update του Asximia. Με γεια και το φρέσκο interface του blog.

Ανώνυμος 13 Ιουνίου 2010 - 2:29 μ.μ.  

re anomale mas ta xeis prhxei

Dimos 13 Ιουνίου 2010 - 2:40 μ.μ.  

Ηρεμία παιδιά.

thalassaki 13 Ιουνίου 2010 - 3:17 μ.μ.  

Καλησπέρα Δήμο, καλή επιτυχία με τις εξετάσεις και καλή ξεκούραση αργότερα. Σε διαβάζω αρκετά συχνά και μ' αρέσει πολύ το χιούμορ σου, αν και - λόγω νοοτροπίας και ηλικίας - ό,τι γέρνει προς το γενικό με προβληματίζει αρκετά. Όσο διαιωνίζουμε τη θέση του Εμείς κι Αυτοί/Αυτές, τόσο απομακρυνόμαστε απ' αυτούς/αυτές. Η αλήθεια είναι υποκειμενική, απρόβλεπτη και δύσκολα καλουπώνεται. Για κάθε γυναίκα των παραπάνω περιγραφών υπάρχουν τουλάχιστον δέκα που βρίσκονται σταθερά εκτός. Πολλούς χαιρετισμούς, όλα καλά

Dimos 13 Ιουνίου 2010 - 6:04 μ.μ.  

Καλησπέρα Θαλασσάκι. Όπως είπα και στην αρχή του post, ό,τι γράφεται εδώ γράφεται με χιουμοριστικό τρόπο και με αγάπη. Δεν γράφεται προς προσβολή κάποιας και με προβληματίζει το ότι ενδεχομένως ορισμένα από αυτά που είπα ελήφθησαν στραβά. Εγώ ίσα ίσα περίμενα από τις γυναίκες αναγνώστριες να διασκεδάσουν με το κείμενο παρά να ενοχληθούν από αυτό. Μα, άμα το παρατηρήσει κανείς, πιο πολύ εκθειάζονται οι γυναίκες μέσα στο κείμενο παρά σατυρίζονται - και το γεγονός είναι πως πράγματι ό,τι λέγεται εδώ δεν ισχύει για όλες. Ισχύει μόνο για τις περισσότερες :Ρ (πλακίτσα)

Άλλωστε, όπως έγραψα επίσης στην αρχή του post, το κείμενο αυτό προήλθε από συζήτηση σε μεγάλη αγοροκοριτσοπαρέα και αρκετά από τα topics τα είπαν και τα λένε γενικά τα ίδια τα κορίτσια.

Εν πάσει περιπτώσει, δεν μπορώ εγώ να προβλέψω εκ των προτέρων τί αντίκτυπο θα έχει το εκάστοτε κείμενο. Τουλάχιστον ελπίζω να καταλαβαίνουν όλοι/ες την καλή μου διάθεση. Αυτά.

Φιλιά

Dimos 13 Ιουνίου 2010 - 6:07 μ.μ.  

Και για να μην νομίσει κανένας/καμία πως μας λείπει και η αγελαία μας αυτογνωσία και αυτοσαρκασμός, ετοιμάζω ανάλογο σατυρικό άρθρο περί ανδρών - το οποίο θα είναι, όπως είναι λογικό, και ολίγον τί αυτοβιογραφικό.

Άλλωστε το ότι δεν λείπει το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός από αυτό το blog πιστεύω ότι είναι προφανές εδώ και τόσες αναρτήσεις. Ελπίζω τουλάχιστον.

anidifranco 13 Ιουνίου 2010 - 8:08 μ.μ.  

Απορίες: 1)Που βρίσκεις τι διάθεση και γράφεις τέτοια «σεντόνια» καλοκαιριάτικα.
2) Όλοι αυτοί που απορούν, έχουν διαβάσει το προφίλ σου; Εκεί εξηγούνται όλα για τις ανησυχίες σου :-Ρ και τελευταία απορία 3) εγώ που πρόσφατα είδα στο δρόμο τον «πρώτο» μου και δεν τον αναγνώρισα καν, είμαι πολύ ψυχανώμαλη και εκτός του κύκλου των νορμάλ γυναικών; Και πριν πεις τίποτα σου διευκρινίζω πως με τον τύπο είχα σχέση 2,5 χρόνια. Δεν ήταν ξεπέτα της μίας βραδιάς

anidifranco 13 Ιουνίου 2010 - 8:13 μ.μ.  

Ω Θεέ μου! Μόλις συνειδητοποίησα ότι σκέφτομαι σαν άντρας! Αυτό φταίει! :-ΡΡΡΡ Φιλάκια καλέ μου, μου άρεσε το κείμενο, ήταν έξυπνο και καλογραμμένο.

Dimos 13 Ιουνίου 2010 - 8:26 μ.μ.  

Χμμμμ. Let's see...

1) Δεδομένου ότι αυτές τις μέρες αντί να βουτάω στις παραλίες της Φούρκας, γράφω λόγω εξεταστικής άλλα σεντόνια με στατικούς υπολογισμούς και ανάλυση συμμίκτων κτιριακών φορέων, το να γράψω ένα κατεβατούλι για το blog δεν μου κάνει και ιδιαίτερη αίσθηση. Επίσης, μια και δεν βγαίνω ιδιαίτερα λόγω φόρτου διαβάσματος, έστω το ότι βρήκα λίγο χρόνο να γράψω στο blog είναι μια παρηγοριά. Έννοια σου όμως, δεν θα τελειώσει η πουτάνα η εξεταστική; Θα τελειώσει.

2) Και δεν είδες τίποτα. Είχα γράψει κι εκεί ένα κατεβατό σχετικά με πλείστα άλλα ελαττώματά μου και ιδίως για τον απύθμενο πρωτογονισμό μου, αλλά το μαλακισμένο το Blogger δεν επέτρεπε τόσο μεγάλο κείμενο.

3) Ούτε ψυχανώμαλη είσαι ούτε τίποτα. Το εκπληκτικό με τις γυναίκες είναι ότι η καθεμιά είναι πλήρως one of a kind. Κι αυτό σας κάνει τόσο υπέροχες αλλά και ώρες ώρες τόσο ακαταλαβίστικες για μας, που όσο να'ναι είμαστε ψιλοαγελαία όντα και πιο απλοί. Απλά τα "γενικά" topics που έγραψα εντός του κειμένου προήλθαν από την δική μου εμπειρία και συναναστροφές με κοπέλες του δικού μου κύκλου.

4) Τί; Δεν είχε 4ον; Μάλιστα. Ο εγκέφαλος κάηκε.

Dimos 13 Ιουνίου 2010 - 8:28 μ.μ.  

Χα! Δεν φταίμε εμείς που παθαίνουμε ελαφρά αμνησία! Απλά η έλλειψη πλεονάζουσας φαιάς ουσίας μας δημιουργεί διαλλείψεις.

thalassaki 13 Ιουνίου 2010 - 9:00 μ.μ.  

Δήμο σ' ευχαριστώ, κανένα απολύτως πρόβλημα δεν έχω και κατάλαβα απόλυτα το πνεύμα της εγγραφής σου (όπως και άλλων προηγούμενων εγγραφών σου που ποτέ δεν τους λείπει το χιούμορ και η καλή διάθεση). Κατανοητό και το 'αγελαίο' τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών, αν και πάντα θα το βρίσκω φοβιστικό. Περιμένω το αντίστοιχο κείμενο για τους άνδρες - αφού λέω να προσθέσω και δικά μου σχόλια/εντυπώσεις απ'το Βορρά :) Καλή εκτόνωση εύχομαι, κουράγιο με τη ζέστη και τις εξετάσεις, να 'σαι καλά.

Dimos 13 Ιουνίου 2010 - 10:43 μ.μ.  

Χεχεχεχε... καμιά φορά έχει πλάκα να συντηρούνται μερικά στερεότυπα, μόνο και μόνο για να διαψευσθούν ευχάριστα στην συνέχεια. :)

Όταν και όποτε ξαναβρω χρόνο μέχρι ή μετά το τέλος της εξεταστικής, θα γράψω και το επόμενο περί ανδρών... ως τότε keep up και καλη συνέχεια εκεί στας Βρετανίας.

Thalassenia 14 Ιουνίου 2010 - 12:53 π.μ.  

Καμία χυχαιότητα δεν αποπνέει το ποστ, αντίθετα έχει χιούμορ και αλήθειες. Απλά έτυχε να πιαστώ σε μια πτυχή του θέματος. Θα μπορούσε να είναι ένα από τα τόσα άλλα.

Καλο ξημέρωμα και κουράγιο.
Ελαφρά φαγητά και νεράκι.

mariw 14 Ιουνίου 2010 - 12:50 μ.μ.  
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
mariw 14 Ιουνίου 2010 - 12:52 μ.μ.  

Οι γυναίκες είναι πολύπλοκα όντα...

Αν την φιλήσεις, είσαι αγενής
Αν δεν την φιλήσεις, δεν είσαι άντρας
Αν την παινέψεις, λες ψέματα
Αν δε την παινέψεις είσαι άχρηστος
Αν συμφωνείς με ότι θέλει, σε σέρνει από τη μύτη
Αν διαφωνείς, δεν έχεις κατανόηση
Αν την βλέπεις συχνά, βαριέται
Αν όχι, σε κατηγορεί για αδιαφορία
Αν προσέχεις το ντύσιμό σου το κάνεις για να αρέσεις στις άλλες
Αν δεν το προσέχεις, δεν νοιάζεσαι για αυτήν
Αν ζηλεύεις, λεει ότι είναι κακό
Αν δεν ζηλεύεις, δεν την αγαπάς
Αν "κανείς κίνηση" γρήγορα, δεν την σεβάστηκες
Αν δεν κάνεις, δεν σου αρέσει
Αν την φιλάς μια στις τόσες, σε λεει ψυχρό
Αν την φιλάς συχνά, λεει ότι την εκμεταλλεύεσαι
Αν δεν την βοηθήσεις να κάνει κάτι, δεν έχεις τρόπους
Αν την βοηθήσεις, είναι απλώς ακόμα μια αντρική τακτική για να την "ρίξεις"
Αν μιλάς, θέλει να ακούς
Αν ακούς, θέλει να μιλάς

Dimos 14 Ιουνίου 2010 - 12:57 μ.μ.  

Καλημέρα σε όλες και όλους.

Dimos 14 Ιουνίου 2010 - 12:59 μ.μ.  

Θαλασσένια μου, νερό και πάλι νερό. Κατεβάζω καθημερινά λίτρε ολόκληρα. Σήμερα πήγα ψώνισα κι ένα καρπούζι, θα το αφήσω να κρυώσει καλά και το απογευματάκι θα το τσακίσουμε με το αίσθημα. Βέβαια, σιγά μην την αφήσω να φάει και καθόλου.

Dimos 14 Ιουνίου 2010 - 1:02 μ.μ.  

Καλημέρα Μαριώ. Αυτό πια δεν λέγεται περιπλοκότητα. Λέγεται χάος! Έλα όμως που όσο δεν σας καταλαβαίνουμε, τόσο σας θέλουμε. Είμαστε κι εμείς κάτι μαζόχες

α Κενταύρου 15 Ιουνίου 2010 - 5:21 μ.μ.  

Γυναικεία φύση χαοτικό,πολυεπίπεπεδο,πολλαπλής πολυπλοκότητας σύστημα προγραμματισμένο με ένα στόχο να ξεχωρίσει το πιό δυναμικό σερνικό για να γίνει μάνα.Αν δεν επιτευχθεί ο στόχος το σύστημα αποδιοργανώνεται πλήρως και αλλοίμονο στο σερνικό που είναι δίπλα.

Dimos 15 Ιουνίου 2010 - 7:11 μ.μ.  

Η επιστημονική εξήγηση...

Pandelis 16 Ιουνίου 2010 - 7:47 μ.μ.  

Re sy Dhmo, prox8es kaname thn idia syzhthsh me kati filarakia edw sth kozanh kai vgalame ta idia symperasmata! Kai ontws ypraxoyn alla tosa 8emata sta opoia mporeis na anafer8eis!

Dimos 17 Ιουνίου 2010 - 9:43 π.μ.  

Καλημέρα φίλος! Που χάθηκες ρε αλήτη, ούτε στο MSN δεν σε πετυχαίνω πια. Την επόμενη φορά που θα ανέβουν τα παιδιά στην Κοζάνη θα έρθω και θα στο κάνω λαμπόγυαλο το τσαρδί σου. Έχε χάρη που την τελευταία φορά που σε επισκέφτηκαν είχα διάβασμα, αλλιώς...

Καλά, αυτή η συζήτηση είναι ατελείωτη. Και χωρίς αποτέλεσμα τελικά. Πάντως, δεν μπορεί και οι γυναίκες να φτάνουν στα ίδια αδιέξοδα με εμάς. Εμείς είμαστε πιο έυκολοι για να μας καταλάβουν (νομίζω). Αφού το γενικό μας πρότυπο συμπεριφοράς είναι μαμ, κακά, φίκι φίκι και νάνι!

you may say i'm a dreamer.. 21 Ιουνίου 2010 - 12:17 π.μ.  

Το πώς βρέθηκα εδώ άσ'το!Φυσικά και παραείναι δελεαστικό όλο αυτό για να απαντήσω!!Για να μην απαριθμώ με 1,2,3 κτλ,θα τα πω γρηγοράδα!Ως επί τον πλείστον συμφωνώ και μαζί σου!!Δηλώνω φύλο γένους θηλυκότατο,για να μη παρεξηγηθώ,ΑΛΛΑ ποτέ δε μπορείς να μιλάς για μύθους και πραγματικότητες σε ένα γυναικείο μυαλό,απλά δε δουλεύει το σύστημα έτσι.Για πότε ο μύθος γίνεται πραγματικότητα και το αντίστροφο,χαμπάρι δε παίρνεις!Είμαστε άκρως εγκεφαλικές αγαπητέ!Πλάθουμε και ξεπλάθουμε στο δευτερόλεπτο,αλλά φυσικά σας αγαπάμε!
Για να μη φλυαρώ,σε καταχωρώ ήδη στα ιστολόγιά που παρακολουθώ!!Και μου έδωσες πάσα για ανάρτηση,αυτό το παιχνίδι περί μύθων και πραγματικότητας πολύ ΜΕ άρεσε-Βορειοελλαδίτισσα γαρ-!
Φιλιά και καλώς σε βρήκα!

Ανώμαλος 21 Ιουνίου 2010 - 1:18 π.μ.  

ΓΥΡΙΣΑ ΣΚΟΥΛΙΚΙΑ ΜΕ ΝΕΟ ΥΛΙΚΟ
http://asximia.blogspot.com

Dimos 21 Ιουνίου 2010 - 12:10 μ.μ.  

Το νέο update στο Asximia είναι, όπως πάντα, αισχρό.

Dimos 21 Ιουνίου 2010 - 12:19 μ.μ.  

Καλημέρα καινούρια μου αναγνώστρια και θαυμάστρια του Lennon. Εμ, το'ξερα εξαρχής πως αυτή η ανάρτηση θα προσέφερε υλικό για περεταίρω σχόλια.

Για το ότι πλάθετε, ξεπλάθετε κλπ συμφωνώ απολύτως, άλλωστε αυτό είναι το νόημα και του post. Απλά από ένα σημείο κα μετά δεν είναι θέμα "εγκεφαλικότητας" αλλά χάους! Εν πάσει περιπτώσει, το γεγονός είναι ότι ας λατρεύουμε για αυτό που είστε, οπότε όσο και να γκρινιάζουμε και να παραπονιόμαστε... μηδέν εις το πηλίκον. Σας αγαπάμε!

Ευχαριστώ πολύ για το ότι γράφτηκες ως αναγνώστρια. Είναι πάντα υπέροχο το ότι αυτό το μικρό, ταπεινό, μαύρο και καταφρονεμένο blog που το άρχισα για το γαμώτο και στο οποίο δεν γράφω και τόσο συχνά έχει παρ'όλ'αυτά ορισμένους υπέροχους ανθρώπους που το παρακολουθούν κι έχουν την όρεξη να το διαβάσουν.

you may say i'm a dreamer.. 21 Ιουνίου 2010 - 1:29 μ.μ.  

Θαυμάστρια του Lennon!Xαχαχαχα!Μ'άρεσε αυτό!Ισχύει!Κοίτα που με πρίζωσες να γράψω κάτι παρεμφερές!!Καλή εξεταστική,απ'ό,τι είδα ανήκεις σε αυτή την δύσκολη-εμφανώς-,αλλά υπέροχη-αφανώς-κατηγορία!!Περασμένα μεγαλεία!Κουράγιο και θα είμαι κάπου εδώ κοντά να αφήνω τη πολύ σημαντική παρουσία μου!

Dimos 21 Ιουνίου 2010 - 3:01 μ.μ.  

H κατηγορία είναι και εμφανώς υπέροχη. Και είμαι σίγουρος πως σε μερικά χρόνια από τώρα θα αναπολώ ακόμα και αυτό το δύσκολο κομμάτι, τις εξεταστικές.

you may say i'm a dreamer.. 21 Ιουνίου 2010 - 3:53 μ.μ.  

Εγγυημένα θα το κάνεις!!Κάποτε βιαζόμουν κι εγώ-να σημειωθεί ότι έβγαλα το Παιδαγωγικό στα 5 χρόνια-και μετά ακόμη και το άγχος ή η πίεση της εξεταστικής φαινόταν τόσο γλυκιά!Πφφφφ!Ζήσε το όσο μπορείς!

Dimos 21 Ιουνίου 2010 - 4:29 μ.μ.  

Καλά έκανες και το καθυστέρησες έναν χρόνο παραπάνω. Δύο καλές μου φίλες εδώ στο Παιδαγωγικό που τελείωσαν και οι δύο στα τέσσερα χρόνια είχαν να το λένε ότι τους λείπει η ξεγνοιασιά της φοιτητικής ζωής. Όσο και να'ναι, έπειτα αρχίζουν άλλου είδους ευθύνες.

Ανώνυμος 21 Ιουνίου 2010 - 7:11 μ.μ.  

anwmale gamiesai me to koloblog sou

Dimos 26 Ιουνίου 2010 - 7:33 μ.μ.  

Ηρεμία παιδιά. Τα κουβαδάκια σας και άντε να trollάρετε σε άλλο blog.

Dimos 26 Ιουνίου 2010 - 7:34 μ.μ.  

Καλησπέρα σε όλες και όλους. Μια και την Τρίτη τελειώνω την εξεταστική, ετοιμάζεται οσονούπω, και μετά από μεγάλο διάστημα απουσίας, η τελευταία ανάρτηση για το καλοκαίρι. Stay tuned!

Dimos 26 Ιουνίου 2010 - 7:48 μ.μ.  

Όπως βλέπετε, κατήργησα και την λεκτική επαλήθευση στο τέλος κάθε σχολίου, για να γίνει πιο εύκολο στους αναγνώστες να σχολιάσουν αν θέλουν. Μπορεί να πρηχτούμε λίγο παραπάνω από spams, αλλά δεν χάθηκε κι ο κόσμος...

Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2010 - 12:38 π.μ.  

ΑΣΕ ΡΕ

Dimos 27 Ιουνίου 2010 - 12:27 μ.μ.  

Τι ρα

Ioanna 13 Ιουλίου 2010 - 1:22 π.μ.  

Καλησπέρα και από 'μένα!

Μπορώ να πώ ότι με υερκάλυψες!....
Διαφωνώ ίσως με το no. 4 μιας και ανήκω σε κατηγορία φτερού και δεν είμαι καθόλου καθόλου ανθεκτική στους σωματικούς πόνους. Κοινώς πεθαίνω... :Pp.

Σίγουρα ο κατάλογος είναι ανεξάντλητος! Και εγώ μόλις το διάβασα σκέφτηκα και κάποια άλλα θέματα προς συζήτηση, αλλά καλά έκανες και το ολοκλήρωσες εδώ. Δεν συμφέρει κανένα από τα δύο φύλα! (χιχιχι)

Ανυπομονώ για το επόμενο σου θέμα που θα περιλαμβάνει την αυτοβιογραφική εμπειρία του γράφοντος(!)Από το θέμα φαίνεται ότι ό,τι έγραψες το έκανες με καλή πρόοθεση! Είχε χιούμορ και αγάπη για το αντίθετο φύλο! Δεν ήταν πρόστυχο ούτε είχε κάτι αρνητικό...
Αντιθέτως, ήταν ευχάριστο με μία μεγάλη δόση ειλικρίνειας και - ίσως - έντασης. Αλλά είμαστε cool ως αναγνώστες και δεν τίθεται θέμα παρεξήγησης.

Καλό υπόλοιπο διακοπών! Να περάσεις καλά Δήμο :)

Dimos 30 Ιουλίου 2010 - 12:12 π.μ.  

Ευχαριστώ Ιωάννα μου κι ανταποδίδω!

Nefeli 15 Νοεμβρίου 2010 - 2:26 π.μ.  

μερικες διευκρινισεις. Αυτο ολο το παραμυθι που στηνεται για την πρωτη φορα, πιστευω οτι το βαζουν μεσα οι κοπελες βαθια στο μυαλο τους απο την πλυση εγκεφαλου που εχουν φαει για το ποσο "ονειρικο" πρεπει να ειναι και ποσο ξεχωριστο. Ειναι καθαρα κοινωνικη η αιτια και τιποτα αλλο. παντως ισχυει. Α και το "δεν μαρεσει να με κοιταζουν" εμενα μου συμβαινει στις εξης περιπτωσεις. Αποφευγω πολλες φορες να φοραω φουστες κτλ και δεν θα αρνηθω οτι μαρεσουν τα βλεμματα θαυμασμου, αλλα δεν μαρεσει οι ΠΟΡΝΟΓΕΡΟΙ και οι ΜΠΑΡΙΝΓΚΕΣ να με κοιταν προστυχα ρε γαμωτο! Αηδιαζω! Γουσταρω μονο να με κοιταν νεα νορμαλ ατομα! αυτα... παντως εχεισ καταλαβει αρκετα το αλλο φυλο!

Dimos 19 Νοεμβρίου 2010 - 4:06 μ.μ.  

Νεφέλη, είναι γεγονός ότι ορισμένα πράγματα είναι αναπόφευκτα. Και ένα από αυτά είναι το ότι οι άνδρες, όλων των ηλικιών και τρόπων συμπεριφοράς, ελκύονται το ίδιο από ένα όμορφο κωλαράκι, για να το πω νέτα σκέτα.

Με άλλα λόγια, άμα είσαι ντυμένη σέξι ή απλά με ρούχα που σου ταιριάζουν θα σε δω και εγώ και ο κάγκουρας και ο πορνόγερος. Όλοι θα ενθουσιαστούν, απλά εγώ θα σου ρίξω βλέμμα, θα κάνουμε παιχνίδι με τα μάτια, θα υπάρξει contact, ίσως υπάρξει και προσωπική επαφή, θα γουστάρουμε και οι δύο. Περιμένεις τώρα από τον κάγκουρα ή τον πορνόγερο να κάνουν το ίδιο; Μάλλον όχι... δυστυχώς αυτό δεν ελέγχεται.

Εγώ στο κείμενο δεν δικαιολογούσα τίποτα από όλα αυτά. Απλά οι κοπέλες φτιάχνονται για να αρέσουν στους εαυτούς τους, αλλά πρώτιστα στους άνδρες. Κι εμείς αυτό κάνουμε! Για αυτό δεν μπορώ να ακούω κοπέλες να απαξιώνουν τις ματιές και το παιχνίδι των αντρών γενικά (δεν μιλάω για τους προνόγερους κλπ) ενώ μου βγαίνουν έξω ντυμένες με ημιδιάφανες στράπλες, ημιδιάφανο σορτσάκι και την στρινγκάρα από μέσα. Γιατί βγήκαν έτσι; Να μετρήσουν τα ποσοστά υγρασίας στην ατμόσφαιρα;

Αυτό με την πρώτη φορά... Έχει δημιουργηθεί ολόκληρη μυθολογία γύρω από το συγκεκριμένο γεγονός. Αλλά ισχύει ότι αν η πρώτη φορά είναι τραυματική ή απλά άσχημη, ψυχολογικά αλλά και σωματικά, αφήνει την κοπέλα με φοβίες σχετικά με το σεξ.

Άμα δεν μαθαίναμε κάπως τις γυναίκες, Νεφέλη, μετά από τόσες μανούρες και σχέσεις, που πάμε; :Ρ

Καλή συνέχεια

Η ΦΑΣΗ ΓΗΣ - ΣΕΛΗΝΗΣ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΥΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ) ΤΥΠΟΥΣ...

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

ΠΝΕΥΜΑΤΩΔΗ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΡΗΣΕΙΣ

ΠΟΣΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΕΔΩ ΜΕΣΑ;

  © Blogger templates Romantico by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP