Αναζήτηση αναρτήσεων

Ο truthος, τα μπουμπούκια και μια παρ'ολίγο χαλάστρα

>> 8/9/10


Κατ'αρχάς, για να καταλαβαινόμαστε:

- Truthος, ο (ουσ.): Από την αγγλική λέξη truth που σημαίνει αλήθεια. Προφέρεται "τρούθος" (του τρούθου, τον τρούθο, ω τρούθε, με βαριά ελληναράδικη προφορά πάντα). Τrutho λέμε τον παπατζή, τον πίπα, τον φουμαρόπουλο, τον σπασοκλαμπάνια, τον φύκια, τον σαρανταλήθεια (sic), τον ψευταρά τέλος πάντων.
- Ο τίτλος γράφτηκε ακριβώς για να θυμίζει χλιαρή βρετανική κομεντί, όπου το μόνο γέλιο που βγάζεις είναι με τα κεκεδίσματα του Hugh Grant και τα "κοκοράκια" που κάνει όταν μιλάει η Andy McDowell.

Αυτή είναι η προτελευταία μου εξεταστική (αν όλα πάνε καλά βέβαια) και όπως είναι λογικό είμαι ιδιαίτερα πιεσμένος. Φαίνεται άλλωστε και από την πεσμένη συχνότητα των αναρτήσεών μου αυτόν τον καιρό. Οι έξοδοί μου είναι κι αυτές πολύ περιορισμένες λόγω έλλειψης χρόνου, αλλά τουλάχιστον προσπαθώ όταν βγαίνω, να το αξίζει!
Έτσι και τις προάλλες κανόνισα με ένα φιλαράκι και βγήκαμε με δύο κοπελίτσες σκέτο μέλι, που τις είχαμε γνωρίσει μέσω κοινής γνωστής. Για να αλλάξουμε λίγο το ρεπερτόριο, πήγαμε μαζί τους προς τα δυτικά της Θεσσαλονίκης, όπου υπάρχουν ορισμένα δυσεύρετα αλλά top μέρη - που αν κάνεις τον κόπο να ψάξεις και να τα βρεις σε ανταμοίβουν και με το παραπάνω.
Με τα πολλά παρκάραμε και τις συναντήσαμε σε μια πλατεία, αφού πάρκαραν και αυτές το δικό τους αμαξάκι. Πήγαμε στο afterάδικο που είχαμε σταμπάρει, καθήσαμε, όλα όμορφα και καλά μέχρι τότε... ήμασταν και οι τέσσερις σε πολύ ωραίο και χαλαρό κλίμα, η ατμόσφαιρα ζεστή, οι διαθέσεις ακόμα πιο ζεστές, σιγά σιγά χωριστήκαμε σε δυάδες και... τα λοιπά.
Κι εκεί που περνούσαμε γαμάτα, να σου ο truthος που λέγαμε. Ο οποίος truthoς ήταν γνωστός των κοριτσιών κι έτυχε να βρίσκεται στο ίδιο μαγαζί σε παραδιπλανή παρέα. Μας βλέπει λοιπόν ο τύπος και το θεώρησε δέον και καλή ιδέα να έρθει και να μας μπαστακωθεί εκεί, κόβοντάς μας από τις... ονειροπολήσεις μας. Εγώ έχω ένα ζήτημα με αυτό, γενικά όταν με κόβουν έτσι γίνομαι λίγο δύστροπος και λίγο "φύγε-από-την-αγέλη-μου", αλλά το φιλοσόφησα λίγο, είπα ένα τέλος πάντων, δεν πειράζει... σε τελική ανάλυση, δεν τον ήξερα τον άνθρωπο κι επιπλέον φαντάστηκα ότι είδε τί γινόταν και δεν θα έκανε αρμένικη βίζιτα.
Έλα όμως που δεν είχε διάθεση να φύγει... κι έλα που απ'ό,τι κατάλαβα έδειχνε μια ιδιαίτερη προτίμηση στην κοπέλα που ήταν με εμένα και δεν του άρεσε ΚΑΘΟΛΟΥ ΜΑ ΚΑΘΟΛΟΥ που συνέβαινε ό,τι συνέβαινε μαζί μου! Να τα μας, σκέφτηκα. Τώρα θα μας κάτσει στον σβέρκο. Και πράγματι, το έκανε.
Ο εν λόγω τύπος ήταν ένας 30άρης μπάκουρος, και αυτό από μόνο του ήταν fail, γιατί τί κάνεις μωρέ ολόκληρος μαντράχαλος με τα 20άρικα μπουμπούκια που ήταν μαζί μας; Όσο καιρό και να τις πιλάτευες στις κοινές σας παρέες πριν τις γνωρίσουμε εμείς, ό,τι πρόλογο και να τις έριχνες, αλήθεια, τί ελπίδες είχες; Οι 20άρες στους 20άρηδες (και κάτι ψιλά) αγαπητέ. Είναι πιο φυσιολογικό. Θα μου πείτε, οι γυναίκες έχουν γούστα και γούστα, αλλά και πάλι... Το αντιπαρέρχομαι αυτό και συνεχίζω. Το πραγματικό πρόβλημά μου όμως δεν ήταν αυτό, ούτε η ηλικία του, ούτε το μπακουριλίκι του. Μην σας πω ότι μετά την πρώτη εντύπωση ήρθε η δεύτερη και τον ψιλοσυμπάθησα κιόλας. Μετά όμως ήρθε η τρίτη... κι εκεί γάμησέ τα.
Προσπαθώντας μάλλον να επιβληθεί και να το παίξει κάποιος, άρχισε έναν οχετό από truthιές. Ψέματα όμως, όχι αστεία! Έτσι όπως το πήγαινε, θα μας έλεγε σε λίγο ότι στα 30 χρόνια της ζωής του έχει κάνει πιο πολλά από τον Hugh Hefner, τον Bono και τον Ωνάση (τον πρεσβύτερο) μαζί! Συγκεκριμένα, πρόλαβε να μου πει (εμένα, γιατί η καημένη η κοπελίτσα θα πρέπει να τα είχε ξανακούσει μύριες φορές):

- Ότι είχε δικά του μπουζουξίδικα και απλά έπεσε έξω λόγω κρίσης.
- Ότι είχε δουλέψει σαν μουσικός κοντά σε μεγάλα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου, όπως ο Αντωνιάδης (;).
- Ότι είναι κολλητός του Αγγελάκα και μάλιστα του είχαν κάνει αυτός και ο Βελιώτης πρόταση να δουλέψει μαζί τους ως μουσικός, αλλά δεν δέχτηκε (γιατί άραγε;!).
- Ότι παίζει κιθάρα, μπουζούκι, πλήκτρα, πιάνο, κλαρίνο, σαξόφωνο, ταμπουρά, σαντούρι, ούτι, λαούτο ΚΑΙ drums.
- Ότι είχε δικιά του δισκογραφική και ότι έπεσε και με εκείνη έξω λόγω της κρίσης (από πότε βαστάει αυτή η κωλοκρίση ρε γαμώτο; Από το '80;).
- Ότι είχε συνεργείο ανακαινίσεων (!).
- Ότι είχε εταιρεία με βαφές (!!).
- Ότι είχε εταιρεία που περνούσαν κουφώματα, τζάμια κ.λ.π. (!!!)
- Ότι έτρεχε σε drag επιδείξεις με το κωλοφτιαγμένο Clio του (τι είσαι ρε; Κανά 16χρονο που μόλις έμαθε τί έχει μέσα στο παντελόνι του και διαβάζει καγκουροπεριοδικά α λα Max Power;).
- Ότι γνωρίζει τους διοικούντες του Π.Α.Ο.Κ.
- Ότι γνωρίζει τους σεκιουριτάδες που δουλεύουν στα ματς στην Τούμπα κι έχει κονέ για να βάζει όσα άτομα γουστάρει στο γήπεδο (τί μαλακίες, ΘΕΕ ΜΟΥ).
- Ότι γνωρίζει κι έπινε καφεδάκια με τον Ξαρχάκο (για την πληροφόρηση των μη Θεσσαλονικέων, η οικογένεια Ξαρχάκου στην Θεσσαλονίκη ήταν η ιδιοκτήτρια των πιο in στεκιών του '70 και του '80 που σύχναζαν οι γονείς μας κι εδώ και χρόνια έχει αναλάβει το catering όλων των συναυλιών που λαμβάνουν χώρα στα Θέατρα Δάσους και Γης και στην μονή Λαζαριστών, δηλαδή από James και Ian Anderson μέχρι Αλκίνοο Ιωαννίδη και Σωκράτη Μάλαμα).
- Ότι είναι ανιψιός του τάδε (δεν θυμάμαι ποιανού, αλλά ήταν βαρύγδουπο όνομα).
- Ότι... ΓΑΜΗΣΕ ΤΑ! ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΚΟΜΑ!


ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ!

Τόση ψευτιά δεν έχω ξανασυναντήσει στην ζωή μου! Ρε άνθρωπε, άμα θες να πεις ένα ψέμα, πες το, δεν χάθηκε ο κόσμος. Όλοι λέμε τα ψέματά μας. Αλλά βάλε λίγο κράτει! Εσύ το πέθανες! Η πλάκα είναι ότι αυτά που ξεφούρνιζε, τα ξεφούρνιζε προκειμένου να καλύψει κάτι που έλεγα εγώ, λες και είχα καμιά διάθεση να ανταγωνιστώ μαζί του, ενώ δεν υπήρχε καν ανταγωνισμός! Τουτέστιν, είχε πιάσει φωτιά ο κώλος του και με ρώτησε σε κάποια φάση "ασχολείσαι με την μουσική;", κι εγώ (καλός μαλάκας και του λόγου μου που του έδωσα πάτημα) του απάντησα "ε ναι, παίζω κιθάρα σε κάτι συγκρ..." "Ααααααα! Αλήθεια; Λοιπόν, εγώ..." και μπλα, μπλα, μπλα, μου αράδιασε ό,τι σας έγραψα πιο πάνω και άλλα τόσα. Κατά τον ίδιο τρόπο πουλούσε φούμαρα για ό,τι θέμα πιάναμε.
Η τωρινή του δουλειά παρέμεινε ένα μυστήριο, γιατί σιγά μην τον ρωτούσα κιόλας εφόσον δεν μου είχε πει από μόνος του. Τρελός είμαι, να με πιάσει πάλι στην πάρλα και τις ψευτιές;
Ο τύπος είχε αρχίσει να εξελίσσεται σε τρελό χαλαστρωτήρα. Και το γαμώτο της όλης φάσης ήταν ο λόγος για την οποία γινόταν: ο μπάκουρος αμολούσε τις μπαρούφες του αφενός για να με πρήξει και αφετέρου για να μας κάνει χαλάστρα, να δειχτεί καλύτερος και να κάνει εντύπωση στην δύστυχη κοπελίτσα που τον είχε ήδη βαρεθεί φριχτά και προφανώς δεν πίστευε λέξη από τις σαχλαμάρες που έτσι κι αλλιώς είχε ξανακούσει. Πού πας ρε χωριό; Τί ακριβώς θες να αποδείξεις; Ποιόν πας να ανταγωνιστής; Βλάκα. Άμα θες να κάνεις κάτι, καν'το σωστά. Πες ένα τσιτάτο, μια εξυπνάδα, και θα κάνω μόκο. Αλλά με τις truthιές σου, πας να μας πείσεις ότι είσαι κάποιος; Δεν το καταλαβαίνεις ότι έτσι βγαίνεις διπλά μαλάκας ο ίδιος; Και σε τελική ανάλυση, ΓΙΑΤΙ να μας πείσεις ότι είσαι κάποιος; Δηλαδή εγώ που δεν είμαι κάποιος και είμαι ένας απλός φοιτητάκος με τα hobbies μου και την επιστήμη μου, έχω να ζηλέψω τίποτα από κανένα; Όχι φίλε μου, δεν έχω, γιατί εμένα αυτά που κάνω ΜΕ ΓΕΜΙΖΟΥΝ. Τα κάνω γιατί γουστάρω και όχι για να πουλήσω μούρη. Με συμπαθείς; Κάτσε μαζί μου, κάνε μου παρέα, πέρνα καλά. Δεν με συμπαθείς; Χέστηκα κι εγώ, χέστηκες κι εσύ, χεστήκαμε και οι δύο, κάν'την όπως είσαι και απαλλάξου από την παρουσία μου. Σε όποιον αρέσουμε. Εγώ δεν λέω τραγελαφικά ψέματα σε ανθρώπους που μόλις έχω γνωρίσει για να προσπαθήσω (ανεπιτυχώς) να τους φάω την γκόμενα και για να κρύψω το πόσο μεγάλο, στην πραγματικότητα, μηδενικό είμαι.
Μην με παρεξηγήσετε, δεν έχω κάτι εναντίον των ψευτών... όσο δεν ασχολούνται μαζί μου. Δυστυχισμένοι ήταν, δυστυχισμένοι θα παραμείνουν. Αλλά όταν μου τα ζαλίζουν και λένε παπαριές που πραγματικά ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗΝ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΤΑΝ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΤΙΣ ΧΑΨΩ, ε, τότε είναι αλλιώς. Άει στο διάολο!


Χώρια που ο συγκεκριμένος χρησιμοποιούσε ψευτοεπιχειρήματα (μην χέσω) για να εντυπωσιάσει τα οποία εμένα με αφήνουν παγερά αδιάφορο. Αν θες φιλαράκι να με κάνεις να νιώσω δέος, πες ότι έχεις πετύχει τίποτα  σοβαρό, στην δουλειά σου, στις τέχνες, κάτι περίεργο, εξαιρετικό, έξω από τα συνηθισμένα, ο,τιδήποτε και οπουδήποτε. Κατορθώματα, και μάλιστα ψεύτικα, του τύπου "μπουζούκια", "ξέρω τον τάδε", "έχω κωλοφτιαγμένο αμάξι" και τα συναφή με αφήνουν παγερά αδιάφορο και τα γράφω εκεί που δεν πιάνει ο Ήλιος. Δεν είναι ούτε του επιπέδου μου, ούτε του γούστου μου. Ούτε όταν ήμουν 15 χρονών σπυριάρης καγκουρομπάκουρος δεν ασχολιόμουν με αυτές τις μαλακίες.
Του έριξα ένα μικροκράξιμο κι επιτόπου αλλά δεν έδωσα ιδιαίτερη συνέχεια στο θέμα. Ο φίλος μου και η δικιά του είχαν δακρύσει στην προσπάθεια να συγκρατήσουν τα γέλια τους (δεν ντραπήκατε ρε, ρεμάλια! Αντί να μας βοηθήσετε!), ενώ το δικό μου μπουμπούκι με κοιτούσε ικετευτικά για να σηκωθούμε και να φύγουμε. Με τα πολλά, είπα εγώ και το φιλαράκι μου μια μαλακία  ως δικαιολογία και την κάναμε μαζί με τα κορίτσια άρον άρον, βγάζοντάς τις και από την δύσκολη θέση. Μην με ρωτάτε γιατί φύγαμε εμείς και όχι αυτός, όπως θα όφειλε. Αυτός δεν έφευγε ακόμα και αν τον τραβούσε ανατρεπόμενος οικοδομικός γερανός. Πάλι καλά που μάλλον κάτι έπιασε στο τέλος το κολλημένο μυαλουδάκι του και είχε την ελάχιστη φρόνηση να γυρίσει στην παρέα του και να μην αποφασίσει να μας ακολουθήσει σαν κωλοσούσουρο. Όχι τίποτα άλλο, αλλά θα είχαμε άλλα σκηνικά μετά.
Αργότερα μάθαμε πως το εν λόγω παλικάρι κυνηγούσε μία την μία από τις δύο φίλες, μία την άλλη. Και όχι τίποτα άλλο, τα κορίτσα του έριχναν συνεχώς άκυρο (και καλά έκαναν) αλλά αυτός δεν ένιωθε! Τι μπελαλής, γαμώ το φελέκι μου.


Αν μη τι άλλο, μετά την άτακτη φυγή μας επισκεφτήκαμε με την ησυχία μας ένα άλλο μαγαζάκι, jazz bar φάση, και η υπόλοιπη βραδιά μας μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες ήταν ζάχαρη. Πάλι καλά.
Το νόημα αυτού του κειμένου; Δεν ξέρω. Απλά μου είχαν σπάσει τα νεύρα και ήθελα να περιγράψω αυτήν την παρ'ολίγο χαλάστρα. Προς γνώση, συμμόρφωση και συμβουλή. Αν τύχει και βρεθεί στον διάβα σας truthος τέτοιου επιπέδου και σκοπού, μακριά, αλλιώς θα χάσετε τζάμπα χρόνο από την ζωή σας.

Υ.Γ. Αν εσύ, truthε φίλε μου, τύχει να διαβάσεις κάποτε αυτό το κείμενο και προσβληθείς, ειλικρινά δεν μου καίγεται καρφί. Όπως θα πρόσεξες, δεν ανέφερα ούτε ονόματα, ούτε την ακριβή τοποθεσία του σκηνικού, για να μην σε κάνω τελείως ρόμπα. Για αυτό κάτσε σαν καλός μετανιωμένος ψεύτης και δες το post πιο πολύ σαν συμβουλή για την κατανόηση από μέρους σου κάποιων βασικών πτυχών της ανθρώπινης επικοινωνίας, που ενώ έχεις μπει στα - άντα σου δεν έχεις χαμπαριάσει, ούτε καταλάβει. Η μυθομανία που σε διακατέχει είναι ανύπαρκτου επιπέδου. Και καλά, αυτήν την φορά φλόμωσες εμένα, που σε τελική ανάλυση σε έγραψα και δεν σου έδωσα παραπάνω σημασία. Πρόσεξε όμως μην καμιά φορά τύχεις σε κάποιον ευερέθιστο ντουλάπα και του πεις, μέσα στις παρλαπίπες σου, κάποιο ψέμα που ενδεχομένως αφορά τον ίδιο ή κάποιον γνωστό του, κι εκείνος τα πάρει και σε κάνει τόπι στο ξύλο.

26 σχόλια. Βγάλτε το από μέσα σας!:

Nefeli 8 Σεπτεμβρίου 2010 - 3:38 μ.μ.  

Χεχε μάλιστα έχω να σου κάνω μια ερώτηση: τι ωραία μέρη έχει στη δυτική θεσσαλονίκη γιατί έχω πληρη άγνοια επί τούτου. Και δεύτερον, συνήθως κοπέλα που έχει fail γνωστούς , προσεξε μην ειναι και αυτη κρυφοfail. Θα πρεπει και η ιδια να τον διώξει έμμεσα η να σας ζητησει να φύγετε. Και επίσης φάνηκε να σε πείραξε πάρα πολύ αυτό που έγινε, δεν αξίζει κατά τη γνώμη, του δίνεις σημασία έτσι.
φιλικα σχολια

Nefeli 8 Σεπτεμβρίου 2010 - 3:40 μ.μ.  

α και ξεχασα να σου πω καλη τυχη στη εξεταστικη σου και υπομονη!

Dimos 8 Σεπτεμβρίου 2010 - 3:47 μ.μ.  

Ήταν που είχε καιρό να μου τύχει τέτοια fail φάση και τώρα που μου έκατσε μια γερή και την... απόλαυσα σε όλη της την έκταση με πείραξε αρκετά.

Να σου πω όμως την αλήθεια, δίκιο έχεις. Δεν ασχολούμαι άλλο. Τουλάχιστον ελπίζω το κείμενο να βγάλει λίγο γέλιο σε όσους το διάβασαν και θα διαβάσουν.

Χάρηκα που ξαναπέρασες Νεφέλη μου. Καιρό είχα να σε ακούσω.

Ευχαριστώ πολύ. Πού θα πάει, μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου είναι η φάση. Θα περάσει!

Dimos 8 Σεπτεμβρίου 2010 - 5:13 μ.μ.  

Παρεμπιπτόντως, στον τίτλο έγραψα "μπουμπούκια". Μην διαβάσει κανείς τίποτ'άλλο.

Άιναφετς 8 Σεπτεμβρίου 2010 - 6:43 μ.μ.  

Χαίρεται Dimos!
Ήρθα και από πιο κοντά να σε περιδιαβάσω και να σου ευχηθώ καλή επιτυχία στην εξεταστική...ευχή μάγισσας!

Dimos 8 Σεπτεμβρίου 2010 - 7:23 μ.μ.  

Ευχαριστώ πολύ Άιναφετς! Η μαγική σου ευχή μετράει πολύ για εμένα!

Άσχετο. Τί σημαίνει Άιναφετς; Από πού το ξεσήκωσες αυτό το όνομα; :)

Dimos El Grec 9 Σεπτεμβρίου 2010 - 11:12 π.μ.  

όχι ρε συ Δήμο τι είπες τώρα....
Πω τι τρελοκάγκουρας είναι αυτός!
Ντάξει έχω τύχει κι εγώ σε καγκούρια να την πέφτουν σε κοπελίτσες και να κολλάει το πάτωμα από τα σάλια, αλλά τόσο ψέμμα και σάλιο δεν έχω ξαναδεί. Μιλάμε βρήκες ΤΟΝ ψεύτη!
Παλίκαρε κουράγιο... τελικά και η δική μου προτελευταία εξεταστική είναι γιατί με πήδηξε ένας που ξύπνησε άσχημα και θα έχω τουλάχιστον 1 ακόμα για Γενάρη...
Αν θες σε κάνα διάλειμμα πέρνα από μένα να ακούσεις κάνα τραγουδάκι από το τελευταίο ποστ να χαλαρώσεις.
Καλό κουρα΄γιο με τα μαθήματα ρεεεε!!!!

Υ.Γ: Η δυτική θεσσαλονίκη όντως έχει και γαμώ τα μέρη αν ψάξεις λίγο.

Dimos 9 Σεπτεμβρίου 2010 - 1:59 μ.μ.  

Καλημέρα συνονόματε!

Τί να λέμε τώρα. Για να κάτσω να γράψω ολόκληρο post για τον τύπο, φαντάσου τί εντύπωση έκανε και σε εμένα! Αν και με την σειρά μου δεν έχω τύχει στους μαλαπέρδες που είσαι επί πτυχίω και σε αφήνουν με ένα μάθημα... ελπίζω να μην μου τύχει στο μέλλον ο δικός σου σταυρός, αγαπητέ!

Πώς και τον έκλεισες τον "Κομπογιαννίτη"; Βέβαια, το "Θεσσαλονίκη - Μπαρτσελόνα" στο ίδιο στυλ είναι, αλλά ο "Κομπογιαννίτης" είχε και τίτλο με νόημα! :)

Δεν παρακολούθησα τον διαγωνισμό του Mad το 2009, και καλά κάνεις που δεν δίνεις απερίφραστα ονόματα κλπ, αλλά άμα θες στείλε μου ένα mail με το (πρώην) συγκρότημά σας, μήπως το βρω στο YouTube.

Άκουσα τα τραγούδια σας, πολύ μου άρεσαν. Έχω να παρατηρήσω ότι και ο ήχος ήταν πολύ καλός. Από το live ή από studio (εκτός από το "Careless butterfly" που κι αλλιώς λες ότι είναι η στουντιακή έκδοση); Γιατί αν ήταν από studio η παραγωγή είναι πολύ καλή, κάνατε πραγματικά προσεγμένη δουλειά στην κονσόλα.

Δεν ξεχωρίζω κάποιο, το καθένα μου άφησε κάτι διαφορετικό. Τo "Give me a smile" τρυφερό, με ωραία κιθαρίτσα και πιάνο. Η διασκευή στο "Breathless" κλασική κι αγαπημένη. Το "Seize the day" από τα αγαπημένα, με ωραίες καθαρές διφωνίες και σολάκι. Η δική μου φωνή είναι βραχνή και δεν το έχω για τέτοιες δεύτερες. Το "Careless butterfly" μου θύμισε prog μπαλάντες α λα Porcupine tree, πολύ καλό. Το "Νο more give 'n' take" ήταν fuckin' met(s)aaaaal! To "Ι'm an angel now" πραγματικά Αnathemaτιζε, ακόμα και τα vocals ήταν α λα Cavanagh, παρ'όλ'αυτά είχε το δικό του στυλ. Το "One of a kind", το promo σας, μου θύμισε στην ατμοσφαιρική με πλήκτρα εισαγωγή του, τον King Diamond!!! :Ρ Βεβαίως μετά άλλαξε στον δικό σας τύπο. Καλό!

Εμείς είμαστε στην φάση δημιουργίας του demo, αλλά με αργούς ρυθμούς. Βλέπεις, αν δεν μπορώ εγώ, δεν μπορεί κανείς, διότι η φάση είναι ψιλο one man show α λα Pain of salvation, τουτέστιν γράφω όλες τις κιθάρες, το μπάσο, το πιάνο, τα πλήκτρα, ακόμα και τα drums εγώ, και απλά τα υπόλοιπα μέλη παίζουν πάνω στους οδηγούς μου. Μεγάλοι μουσικοί όλοι τους, απλά την έχουμε δει έτσι την φάση. Αυτό δικαιολογεί και το πόσο εκνευριστικά τεράστια ψωνάρα είμαι! :)

Είχα κάνει upload κι εδώ στο blog ένα πρώιμο demo με την πρωτόλεια (ορχηστρική) έκδοση ενός πλήρους τραγουδιού που είχα γράψει και θα είναι μέσα στο demo μας:

http://megalesistories.blogspot.com/2010/02/forbidden-part-1-seducted.html

Όπως βλέπεις, γράφω και παίζω αρκετά βαρύτερα πράγματα στα λιβάδια του prog metal. Θα χαρώ να μου πεις κι εσύ την γνώμη σου. ΔΣημείωση ότι αυτή είναι η πρώιμη έκδοση, όταν βάλαμε μέσα και τα φωνητικά και το παίξαμε ολοκληρωμένα βγήκε πολύ καλύτερο. Πιθανώς να ανεβάσω το ίδιο ολοκληρωμένο ή και κάποιο άλλο κομμάτι στο blog.

Βαρκελώνη!!!! Σε ζηλεύω! Θα σου'ρθω σε έναν χρόνο περίπου, εκεί θα κάνω μεταπτυχιακό. Σε τρεις εβδομάδες αρχίζω ισπανικά.

Έγινα και seguidor στο καινούριο (τρίτο) σου blog, με τον Μέγα Αλέξανδρο σαν εικόνα πάνω πάνω ;)

Thalassenia 9 Σεπτεμβρίου 2010 - 5:42 μ.μ.  

Τι μαθαίνω η γυναίκα εδώ μέσα.
Χαχα, ότι ο άλλος Dimos έκανε και τρίτο blog.

Καλησπέρα
Βρε και πολύ ασχολήθηκες με τον μαλακοπίτουρα.
Αυτός εκτός από τόσα όργανα έπαιζε κι άλλο χωρίς να το ξέρει.
...θου Κύριε φύλαττε το στόματί μου.


Για την εξεταστική τα ξαναείπαμε.
Καλή επιτυχία.

Ρεε αυτές οι γυναίκες...τι κουτσομπόλες!!!
αιναφετς - Στεφανία

Καλό βράδυ.

Dimos 9 Σεπτεμβρίου 2010 - 5:47 μ.μ.  

Χαχαχαχαχαχα. Θαλασσένια μου, έχεις απόλυτο δίκιο. Ο τύπος ήταν εξπέρ στα όργανα!

Πάντως, ακολουθώ την συμβουλή σου. Τέρμα η ασχολία με αυτόν.

ΧΑ! Επιτέλους έμαθα το μυστικό πίσω από την ταυτότητα της Άιναφετς! Και ήταν ένας αναγραμματισμός τελικά...

Άιναφετς, όσα μαγικά και να κάνεις, εγώ θα σε λεώ Στεφανία από εδώ και πε΄ρα! ΜΟΥΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ! (σατανικό γέλιο)

thalassaki 9 Σεπτεμβρίου 2010 - 9:36 μ.μ.  

Έλα Δήμο, μην το παίρνεις κατάκαρδα παιδάκι μου.. Όλα καλά και τουλάχιστον η υπόλοιπη βραδιά πήγε καλά. Αυτό για την ηλικία δε θα το δεχτώ πάντως, γιατί τα εικοσι-κάτι κοριτσάκια στους τριαντα-κάτι καταλήγουν συνήθως - αλλά άλλη μεγάλη ιστορία γι' άγριους κι αυτή. Καλή επιτυχία με όλη μου την καρδιά, όλα καλά να πάνε κι εσύ έχεις μπόλικο καιρό να ξεδώσεις όπως επιθυμείς αργότερα. Καλό σου βράδυ

Thalassenia 9 Σεπτεμβρίου 2010 - 10:37 μ.μ.  

Βρε, δεν είναι μυστικό το όνομα της Άιναφετς. Φάτσα κάρτα το έχει στο blog της.
Όσο για τα ταιριάσματα των ηλικιών, περί ορέξεως... κολοκυθόπιτα.
Είσαι μικρός -με το συμπάθιο- γι αυτό μιλάς έτσι.

Άντε καλό βράδυ.

Dimos 10 Σεπτεμβρίου 2010 - 10:37 π.μ.  

Μμμμμμμμμμμμμμάλιστα. Αν σου πω ότι τόσο καιρό διαβάζω και το blog της Άιναφετς και το blog του Παραμυθά (τα οποία έχω άλλωστε και στην λίστα με τα αγαπημένα μου blog) και δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι στο προφίλ της έγραφε Στεφανία Ταπτά; Ασυγχώρητος!

Καλά, γισ τις ηλίκίες το παραδέχομαι ότι δεν μπαίνουν στεγανά. Κι εμένα μου έχουν αρέσει μεγαλύτερες γυναίκες, μάλιστα έχω κάνει και... προσπάθειες μαζί τους. Οι περισσότερες δεν κράτησαν πολύ, αλλά σαν εμπειρία...

Πάντως πρέπει να παραδεχτούμε ότι 30άρης από 30άρης, 20άρης από 20άρης, 30άρα από 30άρα και 20άρα από 20άρα διαφέρουν. Κοντά στον νου...

Μικρός είμαι, πράγματι. Αλλά θαυματουργός! :Ρ (θα'θελα)

Dimos 10 Σεπτεμβρίου 2010 - 10:41 π.μ.  

Θαλασσάκι! Καλημέρα! Πόσο καιρό έχω να σε ακούσω! Τί κάνει η Γηραιά Αλβιώνα;

Αμ δεν το ξέρω πού πάνε τα 20άρικα;! Αθέμιτος ανταγωνισμός (τα λέω αυτά τώρα, να δούμε όταν θα τριανταρήσω πώς θα μιλάω)!

Ευχαριστώ για τις ευχές σου για την εξεταστική. Έχω πρηχτεί ο ίδιος με αυτήν την υπόθεση, σας έχω πρήξει κι εσάς, αλλά τί να γίνει, όταν είναι κάποια πράγματα που πρέπει να γίνουν και όταν πλησιάζεις προς το τέλος ανγκαστικά καταναλώνεις πολύ φαιά ουσία επί του θέματος.

Dimos 10 Σεπτεμβρίου 2010 - 11:06 π.μ.  

Ο Κένταυρος πού χάθηκε; Τς τς τς, μπλέχτηκε στα χαρακώματα βουνού - θάλασσας και πλέον η κατάσταση έχει ξεφύγει εκτός ελέγχου!

Κουράγιο. Έρχεται μια διμοιρία με όλμους για να σε σώσει!

a-kentavrou 11 Σεπτεμβρίου 2010 - 8:14 π.μ.  

Δεν χάθηκα ,είδα την ανάρτηση σου χθες,αλλά λόγω των εξετάσεων στα Ηλιοβασιλέματα είχα αξιολόγηση γραπτών.Δυστυχώς το μάθημα δεν το πέρασες.Θα διαβάσεις και θα δεις γιατί!!!!
Να είσαι επιεικής με το κόσμο ,αυτά τα όπλα διέθετε αυτά επιδεικνύει.

Dimos 11 Σεπτεμβρίου 2010 - 11:39 π.μ.  

Λίγη επιείκεια κύριε καθηγητά, λίγη επιείκεια! Για την ακρίβεια δεν έδινα Δομοστατική, αυτές τις έχω περάσει και τις τρεις. Έδινα Σιδηροπαγές Σκυρόδεμα ΙΙΙ (sic) και από βδομάδα δίνω Προκατασκευή Κτιρίων, μαζί με την εργασία Ενεργειακού Σχεδιασμού και Αξιοποίησης της Ηλιακής Ενέργειας. Οπότε ευχαριστώ που με δικαιολογείτε!

Την άλλη φορά θα κάνω πιο εμπεριστατωμένο διάβασμα. Αρκεί να μου δώσετε και κάποια sos!

Πάντως πράγματι, η επιείκεια είναι αρετή. Προσπαθώ όσο το δυνατόν περισσότερο να είμαι επιεικής εκεί που μπορώ, χωρίς βέβαια να περιμένω τίποτα από τους άλλους. Στην ζωή μου ούτε μια φορά δεν είδα να δείχνεται επιείκεια προς τα μένα στο έξω περιβάλλον, πέραν της οικογένειας. Ποτέ. Ούτε στο σχολείο ή τώρα στην σχολή, ούτε στην αγορά εργασίας που μπήκα από πιο μικρός, ούτε στις φιλικές σχέσεις, ούτε στο γκομενικά, πουθενά. Αυτό προφανώς δεν πρέπει να κάνει κάποιον κυνικό, ούτε εμένα ούτε κανέναν, αλλά οπωσδήποτε τον σκληραίνει.

Το ζήτημα είναι όχι μόνο τί όπλα επιλέγεις να χρησιμοποιήσεις, αλλά και πού θα τα χρησιμοποιήσεις, ενάντια σε ποιόν και για ποιόν λόγο. Κι εκεί έγκειτο πιο πολύ η τσαντίλα μου. Τέλος πάντων... η συμβουλή σου δεκτή και κατά το δυνατόν μελλοντικά πραγματοποιήσιμη. Εξάλλου, για τί είναι οι καθηγητές, αν όχι για να δίνουν και συμβουλές; :)

Dimos 11 Σεπτεμβρίου 2010 - 11:43 π.μ.  

Ερώτηση: γιατί αλλάζει τόσο συχνά το profile σου φίλε Μιχάλη; Την μία είναι a - kentavrou, την άλλη A - KENTAVROU, την άλλη στα ελληνικά, άλλοτε με εικόνα, άλλοτε χωρίς... τι στο καλό;! Έχεις profile με δι - τρι - και n - χασμένη προσωπικότητα;!;

a-kentavrou 12 Σεπτεμβρίου 2010 - 1:47 μ.μ.  

Tυχαίο, όπου κάτσει το πληκτρολόγιο!!!!

Dimos 12 Σεπτεμβρίου 2010 - 1:59 μ.μ.  

Χα! Η ποικιλία είναι μήτηρ πάσας ανανέωσης. Την άλλη φορά δοκίμασε να γράψεις με κινέζικα (μανδαρίνικα κατά προτίμηση), μετά αραβικά και μετά σανσκριτικά. Θα το προσπαθήσω κι εγώ!

Dimos El Grec 17 Σεπτεμβρίου 2010 - 11:35 π.μ.  

Καλημέρες και πάλι συνωνόματε!!!

Για το πτυχίο ελπίζω κι εγώ να μην σου τύχει. Μου βγήκαν κι αποτελέσματα από τα υπόλοιπα που έδωσα, και όλα ΟΚ οπότε αν περάσω και το τελευταίο που μου έμεινε, τσάμπα θα καθυστερήσει το πτυχίο μου για ένα μάθημα μικρής αξίας... πακέτο! Σε κανέναν να μην τύχει βασικά όχι σε σένα! Αν και στην Ελλάδα το συαναντάμε συχνά...

όσο για τον Κομπογιαννίτη τον έκλεισα γιατί μετά από 3 χρόνια που τον είχα, μου φαινόταν αρκετά beginners φάση και ήθελα να του αλλάξω πολλά πράγματα... τελικά αποφάσισα να τον κλείσω και να κάνω κάτι από την αρχή. Ο τίτλος όντως είχε πιο πολύ πλάκα, αλλά το Thessaloniki Barcelona μάλλον με εκφράζει περισσότερο! Είδα ότι μπήκατε και στο 3ο blog με την Θαλασσένια! Thanks! Η πλάκα είναι ότι ακριβώς επειδή είναι στο χτίσιμο, έβαλα απλά μια ανάρτηση για τεστ και θα την έσβηνα μετά αλλά τώρα που το ανακάλυψε κόσμος και έχει και σχόλια, μάλλον δεν θα την σβήσω. ;) Θα το αρχίσω κι αυτό δυνατά σε μια βδομάδα που ξεμπερδεύω!

όσο για τα κομμάτια, κι εγώ είχα πάθει πλάκα με τον ήχο γιατί είναι γραμμένα ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ των αδερφών! Τα παιδιά έχουν τα πάντα από όργανα, μέχρι και ηλεκτρονικά τύμπανα, και όντως το αποτέλεσμα για γράψιμο στο σπίτι είναι πάρα πολύ καλό!

Thanks και για τα σχόλια στα κομμάτια! Και το δικό μου αγαπημένο είναι το Angel Now αν και έχει τύμπανα μόνο στο τέλος. Βγάζει ένα απίστευτο feeling!

Όσο για τις δεύτερες, μην νομίζεις.... Κι εγώ κυρίως τις βραχνές έκανα σε παλιότερες μπάντες αν και μου αρέσει γενικά να κάνω δεύτερες, βραχνές ή ψιλές,οτιδήποτε... η συγκεκριμένη μπάντα ήταν η πιο pop που είχα! Γενικά παίζαμε πιο hard φάσεις με άλλες μπάντες και φυσικά έκανα πιο hard δεύτερα. Δλδ με την προηγούμενη μπάντα από αυτή,που γούσταρα πιο πολύ την μουσική, παίζαμε τύπου opeth, dead soul tribe και lacuna coil, οπότε πιο πολύ πράμα στα τύμπανα! (Καλά τον θεό drummer των opeth ούτε από μακρυά δεν τον πλησιάζω αλλά λέμε για την φάση περίπου να καταλάβεις :Ρ)

One man show φάση;;; Εντάξει ψιλολογικό για Ελλάδα... Θα το ακούσω το demo σε ένα επόμενο διάλειμμα και θα σου γράψω σχόλιο εκεί κατευθείαν. Μαρέσουν πολύ όμως αυτές οι φάσεις.Μακάρι να σας πάει καλά!

Θα έρθεις Βαρκελώνη για μεταπτυχιακό;;; Δυο Δήμοι στην Βαρκελώνη;;; χαχαχαχαα
Θα κάνουμε και μπάντα μη σου πω!!! ;)))

Άντε καλό ΠΣΚ να έχεις και τα λέμε αφού ακούσω το demo!

¡Hasta luego!

Dimos 17 Σεπτεμβρίου 2010 - 11:54 π.μ.  

Fuck yeah man!

Υ.Γ. Για ποιόν drummer των Opeth λες; Τον προηγούμενο, τον Martin Lopez που ήταν και στους Amon Amarth, ή τον καινούριο, τον Axenrot; Ο καινούριος κάνει πιο πολλούς παπάδες αλλά λίγο φλύαρος βρε παιδί μου. O Lopez κατά την γνώμη μου ήταν πιο ουσιαστικός.

Dimos El Grec 17 Σεπτεμβρίου 2010 - 9:42 μ.μ.  

Φυσικά για τον Lopez μιλάω! Ο καινούριος ωραίος αλλά ο άλλος ήταν ξεχωριστός! Εκτός από απίστευτες ταχύτητες και τεχνική, είχε το κάτι δικό του. Αυτοί οι λάτιν ρυθμοί που σου πετούσε μέσα σε ένα metal κομμάτι, οι οποίοι όμως κολλούσαν μια χαρά, σου έπαιρναν το κεφάλι αν είσαι drummer! Μεγάλη μορφή!

Καλά, ας κάνουμε μπάντα εμείς στην Βαρκελώνη και βλέπουμε αν πιάσω τον Lopez... :P

Καλό ΠΣΚ να έχεις και πάλι Δήμο!!!

Τα λέμε!

Dimos 17 Σεπτεμβρίου 2010 - 9:48 μ.μ.  

Καλά να περνάς συνονόματε.

Lili 8 Φεβρουαρίου 2011 - 9:57 π.μ.  

Ολα ωραία και καλά απλά αυτό το οι εικοσάρηδες με τους εικοσαρηδες ειναι απόλυτο και μπορεις να το εκφέρεις οταν πας κι εσυ 30-40 και δεν την κάνεις την κουτσουκέλα σου.


Mrs Robinson.

Dimos 8 Φεβρουαρίου 2011 - 10:00 π.μ.  

Λες να την πατήσω όντως έτσι; Μπορεί, κιόλας.

Mrs Robinson, you may be hot, but I don't think you're trying to seduce me.

Η ΦΑΣΗ ΓΗΣ - ΣΕΛΗΝΗΣ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΥΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ) ΤΥΠΟΥΣ...

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

ΠΝΕΥΜΑΤΩΔΗ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΡΗΣΕΙΣ

ΠΟΣΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΕΔΩ ΜΕΣΑ;

  © Blogger templates Romantico by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP