Αναζήτηση αναρτήσεων

Τα μπετά, τα μπάζα και οι μπετόβλακες

>> 2/11/10

Η νυχτερινή οχλαγωγία είχε μόλις σβήσει και ο τελευταίος της απόηχος χόρευε στις σκιές που σιγά σιγά είχαν αρχίσει να μακραίνουν, όπως ακριβώς χορεύει ο πυθιακός καπνός πάνω από την πυρακτωμένη και ραντισμένη με τον ιδρώτα της μάντισσας μασιά. Είχα μόλις βγει από τις παρυφές του τροπικού δάσους και κατευθυνόμουν προς την παραλία, την τόσο απόκοσμη με την ξανθή της άμμο και τα αιμάτινα χρώματα που της έδινε η αυγή. Τα τεράστια τροπικά καβούρια, μετά την σκοτεινή μυσταγωγία τους, βρίσκονταν ήδη στον δρόμο της επιστροφής τους προς την υγρή αγκαλιά της θάλασσας, κροταλίζοντας τις δαγκάνες τους και τρέχοντας πλάγια με τα πάνοπλα ποδαράκια τους.
Είχα την κάμερα ανά χείρας. Οι αισθήσεις μου είχαν ενταθεί. Θα έλεγε κανείς πως είχα γίνει ένα με την παραθαλάσσια τροπική φύση που μόλις ξυπνούσε. Παρ'όλο τον φλοίσβο των κυμάτων, το κροτάλισμα των καβουριών, την μουρμούρα των αγουροξυπνημένων λεμούριων, κανένας ήχος δεν θα μου ξέφευγε, κανένα θρόισμα δεν θα με ξάφνιαζε. Ήταν εδώ. Ήμουν σίγουρος. Το ήξερα. Το ένιωθα.
Και τότε, ξαφνικά, το μάτι μου έπιασε ένα τεράστιο όγκο να αναδύεται και να ξεπροβάλλει στην ακροθαλασσιά. Ακούστηκε ένα αγκομαχητό. Ένα σούρσιμο. Ένα υπόκωφο μουγκανητό κι έπειτα μια επιλώχεια αγωνία. Είχε συμβεί, μπροστά στα μάτια μου! Κι εγώ το είχα καταγράψει!


ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΩ ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΑΓΡΙΑ ΜΠΕΤΟΝΙΕΡΑ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ TSIMENTIUS TSIMENTIUS ΠΟΥ ΓΕΝΝΟΥΣΕ ΤΑ ΑΥΓΑ ΤΗΣ!!!

"Ουάου Dimos, δουλεύεις για το National Concretegraphic; Είσαι τέλειος! Έχεις και μούσια;! Αχχχ! Θέλω να κάνω τα παιδιά σου!"
Οι παραπάνω είναι κάποιες ενδεικτικές δηλώσεις από αυτές που έκαναν οι δισεκατομμύρια  (τουλάχιστον) θαυμάστριές μου αφότου μου απονεμήθηκε, χάρη στην παραπάνω φωτογραφία, το βραβείο μου ως του "Καλύτερου wildlife φωτογράφου του 21ου αιώνα". Έχω λοιπόν να δηλώσω σε όλες το εξής: κορίτσια, too late. Τα έφτιαξα με την Nicole Scherzinger (ενίοτε, και με τις υπόλοιπες Pussycat dolls). Έλα εδώ, Nicole.


Με αφήνεις για... 

ΤΙ; ΚΙ ΕΣΥ ΜΕ ΠΑΡΑΤΑΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΩΛΟΠΑΙΔΟΥ;!

...

Εντάξει, φτάνει πια με την πλάκα. Ας σοβαρευτούμε λίγο. Τάξη, απόψε θα έχετε την τύχη να παρακολουθήσετε διαδραστικά, δια του πληκτρολογίου ενός ειδικού του είδους, την πολυαναμενόμενη blogoδιάλεξη με τίτλο

"Τα μπετά, τα μπάζα και οι μπετόβλακες"
Επιμέλεια - παρουσίαση: Dimos

Εισαγωγικά, θα καθορίσουμε την φυσική σημασία των προαναφερθεισών εννοιών, προκειμένου να γίνει εξαρχής πλήρως αντιληπτό το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί η υποφαινόμενη παρουσίαση.
Έτσι, μετά από μακροχρόνιες παρατηρήσεις και σοβαρή επιστημονική πραγματογνωμοσύνη, προέκυψε ότι αυτό

 

είναι το λεγόμενο οπλισμένο σκυρόδεμα (γαλλιστί:  béton armé), το οποίο έχει επικρατήσει στην καθομιλουμένη να αναφέρεται ως (το) μπετό, πληθ. (τα) μπετά. Το μπετό στην συνηθισμένη του περίπτωση αποτελείται από την τσιμεντόπαστα ή πήγμα και τους οπλισμούς. Το πήγμα, στην ρευστή του μορφή, αποτελείται από τσιμέντο, νερό, άμμο, αδρανή λίθινα υλικά (χαλίκια, σκύρα κ.τ.λ.) και διάφορα χημικά πρόσθετα (πλαστικοποιητές, ρευστοποιητές, αντιπαγωτικά, ρευστά στεγανοποιητικά πολυμερή κ.ο.κ.), των οποίων οι ποιότητες, οι δοσομετρικές αναλογίες και η κοκκομετρική διαβάθμιση καθορίζονται κάθε φορά από τις εκάστοτε ανάγκες και προφανώς το κόστος. Οι οπλισμοί περιλαμβάνουν χαλύβδινα μέλη υψηλής συνάφειας, όπως ράβδους με νευρώσεις, συνδετήρες και σιγμοειδείς οπλισμούς (άγκιστρα), διαφόρων διαμέτρων και ποίκιλης διάταξης.
Όταν τελειώσει η συναρμολόγηση των οπλισμών και αφού στηθούν και τα καλούπια (ξυλότυπος), εγχύεται το ρευστό πήγμα με μεγάλη προσοχή, ενδιάμεσες παύσεις και εμβόλιμες εργασίες (π.χ. χρήση δονητών στους κόμβους υποστυλωμάτων - πεδιλοδοκών), προκειμένου να εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη εξάπλωσή του μέσα στα καλουπώματα, η αποφυγή κενών κοιλοτήτων και η πλήρης κάλυψη όλων των οπλισμών.
Με την σκλήρυνση του πήγματος και την πλήρη ενσωμάτωση των οπλισμών μέσα του, το μπετό συμπεριφέρεται πλέον σαν ένα ενιαίο σώμα και αποτελεί τον σκελετό του κτιρίου. Παρουσιάζει υψηλές αντοχές σε σύνθλιψη, αξονική, διαξονική και στρεπτική επιπόνηση, καμπτική παραμόρφωση, ακόμα κι εφελκυσμό. Αν δε τα δομικά στοιχεία είναι σωστά διατεταγμένα και πληρούνται κι άλλες προϋποθέσεις (όπως π.χ. η υψηλή περίσφιξη των υποστυλωμάτων μέσω πυκνής διάταξης των συνδετήρων), παρουσιάζει υψηλότατες αντοχές και σε βαριά κι επαναλαμβανόμενα δυναμικά φορτία, όπως ο σεισμός.
Ο σκελετός από μπετό, αν φυσικά υπολογιστεί και κατασκευαστεί σωστά και με την κατάλληλη επίβλεψη, αποτελεί τον ισχυρότερο μηχανισμό που μπορεί να έχει ένα κτίριο (μέχρι ενός ανωτάτου ορίου αριθμού ορόφων) για την απόσβεση όλων των φορτίων που μπορεί να φέρει, συμπεριλαμβανομένου του σεισμού. Μέσω της λεγόμενης εντατικής ροής, σε ένα κοινό έργο τα στατικά φορτία μεταφέρονται από τις πλάκες στις δοκούς, από τις δοκούς στα υποστυλώματα και τα τοιχεία, από αυτά στα θεμέλια και από εκεί στο έδαφος. Η απόσβεση της σεισμικής ενέργειας ακολουθεί μια διαφορετική, ιδιαίτερα περίπλοκη και βρογχοειδή συμπεριφορά, οπότε ας μην αναφερθεί εδώ. Αυτό που έχει σημασία να αναφερθεί είναι ότι τελικά, ένας από τους κρισιμότερους κρίκους της αλυσίδας είναι τα θεμέλια, καθώς αποτελούν την σύνδεση μεταξύ του υπό ένταση φορέα (οικοδόμημα) και του μέσου απόσβεσης (έδαφος). Συνεπώς, πρέπει αυτά να διαμορφωθούν με μεγάλη προσοχή, σωστό υπολογισμό και πληθωρικότητα, πάντα σε συνάρτηση με το είδος και την ποιότητα του υποκείμενου εδάφους.
Έχοντας καταρτιστεί σχετικά με την έννοια "μπετά", προχωρούμε στο δεύτερο σκέλος, στα φερόμενα  ως "μπάζα". Αυτά, λοιπόν,


είναι τα μπάζ... Ελάτε, ελάτε, είπαμε να κόψουμε τις σαχλαμάρες. Σε τελική ανάλυση, δεν φταίνε σε τίποτα τα καημένα τα πραγματικά μπάζα για να τα προσβάλλουμε έτσι. Μπάζα, είναι τα ακόλουθα.


Όπως φαίνεται από την εικόνα, τα μπάζα δεν είναι τόσο σκουπίδια, όσο προϊόν φύρας κατά την διάρκεια των χωματουργικών και λοιπών οικοδομικών εργασιών. Συνίστανται κυρίως από χώματα, αποξέσματα σκυροδέματος, ρινίσματα και κομμάτια οπλισμών, πλάκες επιστρώσεων, τούβλα, πέτρες, φυράματα μονωτικών υλικών κ.ά. Αν και δεν θα έπρεπε, είναι κοινή πρακτική το "μπάζωμα" αντί η επιχωμάτωση εκεί όπου απαιτείται για την διαμόρφωση του οικοπέδου, γιατί το κόστος είναι μικρότερο. Αυτό όμως είναι αρκετές φορές επικίνδυνο, γιατί αν στο μπαζωμένο επίπεδο πατήσει στοιχείο εξωτερικού χώρου (π.χ. πεζοδρόμιο) έχει καλώς... αν όμως εκεί μέλλεται να πατήσει κάποιο θεμέλιο, η χρήση μπάζων είναι απαγορευτική, και τούτο διότι τα μπάζα συνιστούν ένα χαλαρό και μικρής αντοχής υπόστρωμα, που  ουδεμία σχέση έχει με το ισχυρό εδαφικό, ειδικά αν το τελευταίο είναι βραχώδους σύστασης. Με άλλα λόγια, σε περίπτωση ενός, ακόμα και μέτριου, σεισμού, υπάρχει περίπτωση να βουλιάξουν τα θεμέλια και να καταρρεύσει η οικοδομή.
Για τον παραπάνω λόγο κι έχοντας υπόψη καταστροφές που προήλθαν από καταρρεύσεις κτιρίων που πατούσαν σε μπαζωμένο κι όχι επιχωματωμένο έδαφος (βλ. στον σεισμό του El Centro στο Μεξικό, το 1940), η χρήση μπάζων ως υπόστρωμα της θεμελίωσης έχει πλέον απαγορευτεί δια ροπάλου. Εν τούτοις, αρκετοί κάφροι συνεχίζουν με αυτήν την πρακτική.
Ολοκληρώνοντας με την εννοιολογική μας εμβάθυνση, αναφέρουμε τους μπετόβλακες. Οι μπετόβλακες είναι ένα συγκεκριμένο παρακλάδι του είδους "βλάκας" (homo spasarchidus malakiensis), η βλακεία των οποίων συνίσταται στο ότι εντός της κρανιακής τους κοιλότητας δεν εμπεριέχεται ένα συσσωμάτωμα από νευρικές ίνες, φαιά ουσία κι αισθητήρες (εγκέφαλος), αλλά πήγμα τσιμέντου, και μάλιστα χαμηλής ποιότητας. Οι μπετόβλακες τείνουν να εξαπλωθούν πολύ (εις βάρος των υπόλοιπων υποειδών των βλακών), μια και λόγω της σκλήρυνσης του πήγματος μέσα στις κεφάλες τους παρουσιάζουν μερικές επιπλέον ιδιότητες που τους ισχυροποιούν (βλέπε απάθεια, ισχυρογνωμοσύνη, μηδενική αίσθηση ευθύνης και αυξημένα επίπεδα σταρχιδισμού). Παρ'όλη όμως την εξάπλωσή τους, τα αντιπροσωπευτικότερα δείγματα μπετόβλακων εξακολουθούν να ευδοκιμούν στο Ε.Φ.Μ. (Εθνικό Φυτώριο Μπετόβλακων):


Ένα ακόμα χαρακτηριστικό που διαφοροποιεί τους μπετόβλακες από τους κοινούς βλάκες είναι το ότι θεωρούν, επειδή είναι οι ίδιοι μπετόβλακες, ότι είναι και όλοι οι άλλοι μπετόβλακες. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ένας από τους χαρακτηριστικότερους μπετόβλακες, στην πρόσφατη διαμπετοβλακική συνέντευξή του, διεκύρηξε χωρίς περιστροφές ότι αν στις επερχόμενες εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης δεν ψηφίσουμε τα κουμάσια του, θα μας οδηγήσει σε πρόωρες, εθνικές αυτήν την φορά, εκλογές. Με άλλα λόγια μας απείλησε, έχοντας κατά νου ότι αν γίνει αυτό, και παρά την εθνική καταστροφή στην οποία σκοπεύει να μας οδηγήσει, υπάρχει και πάλι η πιθανότητα να επανεκλεγεί ο ίδιος. Μάλιστα, το έχει και σίγουρο, γιατί με την μπετοβλακική λογική του σκέφτηκε ότι "σιγά μην ψηφίσουν τους προηγούμενους, τέτοιοι μπετόβλακες που ήταν... αλλά και από τους μικρούς ποιός είναι αρκετά αξιόπιστος;... άρα θα ξαναψηφίσουν εμάς, άλλωστε υπάρχουν ακόμα κάποιοι αισιόδοξοι μπετόβλακες που μας πιστεύουν".
Ας μην ξεφεύγουμε όμως, άλλωστε αυτή η διάλεξη έχει γενικό κι όχι εποχιακό χαρακτήρα. Σκεφτείτε τώρα το εξής. Έστω ότι έχουμε ένα μάτσο μπετόβλακες που σκάβουν ένα οικόπεδο με δυνατό, ανθεκτικό αλλά περιορισμένου βάθους εδαφικό υπόστρωμα, και τα υψηλής αντοχής και αξιοπιστίας χώματα της εκσκαφής τα χαρίζουν βερεσέ στους εργολάβους των διπλανών οικοπέδων. Έπειτα, πηγαίνουν στα ήδη υπάρχοντα και όρθια, ισχυρά και μεγάλης ιστορικής αξίας κτίρια και τα καταστρέφουν, τα κατεδαφίζουν, τα κομματιάζουν. Ακολούθως, τα εναπομείναντα ερείπια τα ψιλοτρίβουν και τα κάνουν μπάζα. Τελικά, στρώνουν τα μπάζα στον λάκκο που έσκαψαν προηγουμένως, και από πάνω πασχίζουν να χτίσουν μια οικοδομή, χωρίς φυσικά να έχει προηγηθεί η απαραίτητη μελέτη που θα υποδήλωνε τί είδους θα ήταν και που θα κάθονταν τα θεμέλια.
Πείτε μου, θα σταθεί αυτό το πράγμα;
Κρατώντας αυτό ως σκέψη, κάντε τον εξής παραλληλισμό: έστω ότι το οικόπεδο είναι η άμοιρη η Ψαροκώσταινα. Τα υπόλοιπα πιστεύω ότι μπορείτε θαυμάσια να τα αντιστοιχίσετε και μόνοι/ες σας. Η αντιστοίχιση μπορεί να είναι πολλαπλή. Πάντα όμως το συμπέρασμα θα είναι το ίδιο: δεν θα σταθεί το γαμημένο, δεν θα σταθεί!

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας. Για περεταίρω εμβάθυνση επί του θέματος, ψάξτε πρώτα στις τσέπες σας κι έπειτα στην πληγωμένη αίσθηση εθνικής εκτίμησής σας. Κι εγώ αυτό κάνω.

Υ.Γ. Μια και σας υποσχέθηκα μια interactive διάλεξη, ας κλείσουμε με ένα τραγουδάκι του αγαπητού Γιάννη Μηλιώκα.

39 σχόλια. Βγάλτε το από μέσα σας!:

a-kentavrou 3 Νοεμβρίου 2010 - 9:28 μ.μ.  

Oπως διάβαζα και κατέβαζα τη σελίδα και τη μπετονιέρα ανάποδα,αρχίζουν να εμφανίζονται οι ματάρες μετά οι κορμάρες,μετά τα υπονοούμενα τα προς τα κάτω, χάθηκε κάθε ενδιαφέρον για τα μπετά τέλος πάντων με μεγάλη προσπάθει διάβασα και τα υπόλοιπα έτσι για σένα για το κόπο σου,όσο για τη Μπεζαντάκου τάχει τα πιασίματα της δεν είναι τόσο μπάζο ,εκείνο που είναι σίγουρα μπάζο είναι στο μυαλό της,εκεί δεν μπορείς να οικοδομήσεις τίποτα καταρρέει!!!Να σκεφτείς είχε βρεθεί άνθρωπος να την παντρευτεί,δηλαδή να οικοδομήσει ο άνθρωπος σε κινούμενη άμμο!!!!

Dimos 4 Νοεμβρίου 2010 - 11:38 π.μ.  

Καλημέρα σε όλες και όλους.

Dimos 4 Νοεμβρίου 2010 - 11:40 π.μ.  

Πλάκα μου κάνεις; Γιατί νομίζεις ότι έβαλα την γκομενάρα στην αρχή του post; Ήξερα ότι η ανάρτηση ήταν αρκετά δύσπεπτη σε πρώτη ανάγνωση και ήθελα να μαζέψω κόσμο!

Σοβαρά πάντως;! Βρέθηκε ήρωας που την παντρεύτηκε;!

a-kentavrou 4 Νοεμβρίου 2010 - 6:35 μ.μ.  

Nαι!και είχε εμφανιστεί για πρώτη φορά στη τηλεόραση μαζίτου στο Τριανταφυλόπουλο,για να καταγγείλει ένα γιατρό για σεξουαλική παρενόχληση!!!!!

Dimos 5 Νοεμβρίου 2010 - 12:07 π.μ.  

Μάλιστα. Τελικά συμβαίνουν και τέτοια.

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης 6 Νοεμβρίου 2010 - 3:46 μ.μ.  

Φίλτατε.Μη χάσεις επουδενί και για κανένα λόγο το humor σου.Είναι ο κύριως λόγος που γουστάρω το blog σου.Ειδικά την εικόνα με τη μύγα...

Βέβαια,στη περίπτωση που για κάποιο λόγο το χάσεις υπάρχει και η Αγγελικούλα...

Καλύτερα αχρείαστη να 'ναι.

Ο συνδυασμός επιστημονικής ανάλυσης και χιουμοριστικών πινελιών είναι μια μικρή όαση για το μυαλό και τον οφθαλμό του αναγνώστη.

Άκου και αυτό.

http://www.youtube.com/watch?v=nqZuzLQ1Li8

Dimos 6 Νοεμβρίου 2010 - 4:27 μ.μ.  

Χαχαχα, σε ευχαριστώ θηριώδη φίλε μου για τα καλά σου λόγια, όπως επίσης και για το subscribing.

Δεν στρόφαρα, αλλά η Αγγελικούλα ποιά είναι; Μήπως η Αγγελική Καλαϊτζή; (Βλέπε http://3.bp.blogspot.com/_kzXIGSpzI30/TEWGOHfDcTI/AAAAAAAAEBk/qaGosv8qsZo/s1600/mini-3.jpg )

Γιατί μια τέτοια Αγγελική όχι απλά δεν είναι αχρείαστη, αλλά επιβάλλεται!

Ο Γιάννης ο Μηλιώκας είναι τεράστιος. Τραγούδια, πολιτικά και μη, που έγραψε πριν γεννηθώ εγώ εξακολουθούν να είναι ακόμα επίκαιρα. Βέβαια αυτό είναι εν μέρει τραγικό, γιατί σημαίνει ότι λίγα άλλαξαν σε αυτό το κωλοχανείο. Η πρώτη μου επαφή με τον Γιάννη ήταν όταν πρωτοάκουσα το "Θα μας πούνε και μαλάκες", το οποίο για χρόνια νόμιζα ότι ήταν του Κηλαηδόνη! :Ρ

Άιναφετς 6 Νοεμβρίου 2010 - 8:33 μ.μ.  

Μάλιστα...τώρα που σε επισκέφτηκα με την σειρά μου...αφού τα έκανα λίγο μπάχαλο στο δικό μου (!)...μπορώ να σου πως πω σε διάβασα μέχρι τους σεισμούς... εκεί δεν το άντεξα (σεισμολόγος είσαι παιδάκι μου;)...και το διασκέδασα αφάνταστα...βλέπω και στα σχόλια πολλούς μπλογκόφιλους και ωραία τραγουδάκια...τέλεια!
ΑΦιλιά!!! :)

Dimos 6 Νοεμβρίου 2010 - 8:43 μ.μ.  

Καλώς την Στεφανία. Σεισμολόγος δεν είμαι, είμαι Πολιτικός Μηχανικός (όπου να'ναι, έστω) οπότε κάτι σκαμπάζω κι εγώ! :)

Εντάξει, είναι γεγονός ότι μερικά κείμενά μου είναι ανυπόφορα. :D

θα τα λέμε, φιλιά!

Thalassenia 6 Νοεμβρίου 2010 - 8:50 μ.μ.  

To διάβασα όλο. Έτσι όπως τα γράφεις σε λίγα ποστ αντιστέκομαι.

Καλησπέρα
και στην Άιναφετς.

Dimos 6 Νοεμβρίου 2010 - 8:58 μ.μ.  

Καλησπέρα Θαλασσένια μου! Το ξέρω ότι σου αρέσουν και με ευχαριστεί πολύ που δεν σε κουράζουν!

Από την Άιναφετς έχω παράπονο. Έκανα σχόλιο στο blog της και με μπέρδεψε με τον άλλον Δήμο. Η τρυφερή σαν την καρδιά του μαρουλιού ψυχή μου τραυματίστηκε ανεπανόρθωτα!

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης 7 Νοεμβρίου 2010 - 7:43 π.μ.  

Αυτή η Καλαιτζή,αν και κουκλάρα,μου είναι παντελώς άγνωστη!!!

Εγώ εννοοούσα την άλλη που φωτίζει τα τούνελ!!

Κάπου πήρε το μάτι μου ότι είσαι και βιβλιοφάγος.

Οι παρακάτω τρεις προτάσεις ε'ιναι αρκετά παλιές.Αλλά σου εγγυώμαιο τρελλό γέλιο.

Ο συγγραφέας λέγεται Λένος Χρηστίδης και οι τρεις τίτλοι είχαν πρωτόκυκλοφορήσει απο τις εκδόσεις Καστανιώτη την προηγούμενη χιλιετηρίδα στα τέλη της.

1.http://www.kastaniotis.com/book/978-960-03-1032-0

2.http://www.kastaniotis.com/book/978-960-03-1747-3

3.http://www.kastaniotis.com/book/960-03-4281-4

Και χαίρομαι που κυκλοφορού ακόμα.


καλή σου ημέρα...

mutzenbacher 7 Νοεμβρίου 2010 - 10:58 π.μ.  

Είναι το μπετόν, του μπετόν ή το μπετό, του μπετού?
Είσαι άδικος με το Στελάκι!

Dimos 7 Νοεμβρίου 2010 - 11:47 π.μ.  

Καλημέρα σε όλες και όλους.

Dimos 7 Νοεμβρίου 2010 - 11:56 π.μ.  

Θηρίο, ο Λένος Χρηστίδης μου είναι γνωστός σαν όνομα και φυσιογνωμία, αλλά δεν έχω διαβάσει βιβλία του. Με πολύ ευχαρίστηση θα τον ανακαλύψω. Κατά τα άλλα, από ελληνική σατυρική-πολιτικοποιημένη-και-μη γραφή του '60 και μετά μ'αρέσει πολύ ο Τσιφόρος, ο Βασιλικός και φυσικά ο μέγιστος Σαμαράκης, η πένα του οποίου είναι ειρωνική, διασκεδαστική μερικές φορές, αλλά πάρα μα πάρα πολύ σκληρή. Προτείνω σε όλους/ες να διαβάσουν το καταπληκτικό "Το λάθος" του.

Αυτή η Καλαϊτζή που λες, μπορεί να μην φωτίζει το tunnel, αλλά σε κάνει να βλέπεις το φως το αληθινό!

Dimos 7 Νοεμβρίου 2010 - 12:04 μ.μ.  

Γλυκιά μου Josephine, στην ορολογία της οικοδομής τα ελληνοποιούμε και τα ισοπεδώνουμε όλα. Οπότε του μπετού, το μπετόν, τα μπετά, των μπετών! :Ρ

Επειδή είχα αντίδραση και από εσένα και από τον Κένταυρο, να σας πω ότι κι εγώ θεωρώ ότι το "Στελλάκι" τα έχει "τα πιασίματά του" (Μιχάλη, you know), αλλά αυτό δεν αναιρεί ότι από μυαλό κορμάρα. Πολύ άχυρο βρε παιδί μου. Και όταν λέμε κάποια ή κάποιον μπάζο δεν εννοούμε μόνο ότι δεν βλέπεται, αλλά μπορεί κάλλιστα να είναι μπάζο στο μυαλό.

Για να λυθεί όμως όλο αυτό το θέμα, την έβγαλα την Στέλλα κι έβαλα κάτι που είναι μπάζο και στο μυαλό, και την βλακεία, και την εμφάνιση, και που με αποφάσεις της πήγε να τινάξει στο αέρα τα ασφαλιστικά ταμεία πριν 3 χρόνια (βασικά, το πέτυχε). Ladies and gentlemen, φάτε στην μάπα Φάνη Πάνη Πετραλιά!

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης 7 Νοεμβρίου 2010 - 1:11 μ.μ.  

Φίλτατε τα βιβλία είναι εγγύηση τρελλού γέλιου.Εγώ τα έχω μάθει απέξω!!!

Απόσπασμα από τα χαστουκόψαρα.

Στάση

Είναι σωστό όταν γίνονται σημαντικά πράγματα γύρω σου να τα παρακολουθείς και να τα νιώθεις,να μην τα αφήνεις να περνάνε.Θυμάμαι ήμουνα κάποτε σε μια στάση και περίμενα το τρόλει.Όπως καθόμουνα,κοιτάω πάνω.Έγραφε:"Αντί να χαζεύεις εδώ πάνω,βρε μαλάκα,δεν κοιτάς μήπως έρχεται το τρόλει;"Ξέρω ότι είναι άσχετο,αλλά αυτό εννοώ."Αφού περιμένεις το τρόλει,τι κοιτάς εδώ πάνω;Ε μαλάκά;"Έτσι κι εγώ.Αποφάσισα να κοιτάω για το τρόλει.Και άμα περάσει,θα το πάρω.

Επίσης είμαι φανατικός αναγνώστης του Άρκά.

Έξυπνη δυσφίμηση-διαφήμιση

http://www.youtube.com/watch?v=JebWNuKcdQM&feature=player_embedded

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης 7 Νοεμβρίου 2010 - 1:16 μ.μ.  

Τσέκαρε και μία παλιότερη άναρτησή μου...

http://wwwjohnpap.blogspot.com/2010/07/blog-post.html

Dimos 7 Νοεμβρίου 2010 - 4:26 μ.μ.  

Την διαφήμιση - δυσφήμιση αυτήν την έχω ξαναδεί. Έξυπνη, αντιδεολογική βέβαια, αλλά έξυπνη.

Κι εμένα μ'αρέσει ο Αρκάς, σκέψου ότι έχω κάποιους Κόκκορες (με δυό κ παρακαλώ), ασπρόμαυρους του '80, που τους έπαιρνε ο πατέρας μου.

Τα ηθικά διδάγματα γαμάτα, θυμάμαι πριν καναδυό χρόνια όλο τέτοια ανέκδοτα λέγαμε. Είχα φάει κράξιμο από γκόμενα γιατί όποτε βγαίναμε με παρέα λέγαμε τέτοια όλη την ώρα.

Για τον Λένο Χρηστίδη μ'έψησες.

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης 7 Νοεμβρίου 2010 - 9:17 μ.μ.  

Ο Άρκάς είναι ευφυία στο είδος του.Αινστάιν!!!

Στο θέμα του Άρκά έχεις μείνει λίγο πίσω αγαπητέ.Έχουνε βγει σε πολυτελείς εκδόσεις όλες οι σειρές τπου έχει ολοκληρώσει.Αυτό που με γοητεύει στον Άρκά είναι ότι δε ξέρουμε τίποτα για αυτόν.Το κορυφαίο αλμπουμάκι είναι Ο καλός λύκος όπυ ερωτεύεται ένα πρόβατο και γίνεται χορτοφάγος!!!

Επίσης πολύ γέλιο έχει και η πολυτελής έκδοση της Μαφάλντας.

Από Disney δε ξέρω τι,και αν,διαβάζεις.Αν είναι να διαβάσεις κάτι όμως διάλεξε το Βίο και τη πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ.Αυτό και τα χαμένα επεισόδια.

Απόσπασμα από το βιβλίο ο "τυχερός αριμος του Δοκτορ Μπου και άλλα καλοκαιρινά παραμύθια"

"Ο πονηρός λοχίας πρόλαβε και έπιασε στήθος και άκρη κώλου,ενώ η φλογερή Μαριάννα ακούμπησε με το γόνατό της το όργανό του.

(Πώς είπατε;Γελοία λέξη;Ορίστε,βρείτε μου μια άλλη.Για να σας δω.Πέος;Ξεφτίλα.Φύση;Αίσχος.Παλαμάρι;Ξεπερασμένη.Φαλλός;Αριστοφανική.Πιπί;Τσουτσούνι;Κρέας;Σάρκινο σπαθί;Πέτσινος μαρακαδόρος;Έλα στη θέση μας επικριτικέ,επιπληκτικέ,επιληπτικέ αναγνώστη.)

Λίγο ψήσιμο παραπάνω!!!

Βέβαια,όλα αυτά στα γράφω μπας και τα ακούσω και ανοίξω κανένα βιβλίο και εγώ.Που έχω σχεδόν όλα του Φρέντυ,λέγε με Γερμανός,να κάθονται στο ράφι!!!

Καλή σου εβδομάδαα!!!

Dimos 7 Νοεμβρίου 2010 - 11:03 μ.μ.  

Αγαπητέ, έπεσες σε ειδικό του είδους. Όχι απλά είμαι κομιξολάγνος (βλ. προφίλ) αλλά και δημιουργός κόμιξ. Έχω κυκλοφορήσει και δικά μου φανζίν σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων.

Στο θέμα του Αρκά όχι μόνο δεν έχω μείνει πίσω, αλλά έχω ολοκληρωμένες τις σειρές: Χαμηλές πτήσεις, Κόκκορα, Ισοβίτη, Show business, Παντελή και το λιοντάρι, Η ζωή μετά, Ο καλός λύκος και Τα πειραματόζωα. Φυσικά και ξέρω τις μεγάλες σκληρόδετες εκδόσεις με τα άπαντα από κάθε σειρά, αλλά αφού έχω ήδη όλα τα τευχίδια, τί να τις κάνω; Για τον Κόκκορα απλά σου είπα ότι τον έχω από τότε, όχι ότι έχω μόνο αυτόν. Και σκέφτομαι σύντομα να εμπλουτίσω την συλλογή μου και με τα υπόλοιπα του Αρκά. Μάλιστα κυκλοφορεί ένα καινούριο με έναν καρχαρία, δεν θυμάμαι πώς λέγεται.

Το Βίος και Πολιτεία το έχω, και μάλιστα και τον δεύτερο συμπληρωματικό τόμο με τα χαμένα επεισόδια, όπου ο Ντον Ρόσα αναπτύσει ορισμένα επεισόδια του πρώτου τόμου, όπως την εξέλιξη της σχέσης του Σκρουτζ με την Γκόλντι. Επίσης έχω τα άπαντα από τα "Κόμιξ" (συλλεκτικά), όπου όπως μάλλον θα ξέρεις ο Καρλ Μπαρκς και ο Ρόσα έχουν την τιμητική τους. Και φυσικά μην μιλήσω για Αστερίξ, Λούκι Λουκ, Ιζνογκούντ, Κόρτο Μαλτέζε και ό,τι άλλο έχει εκδοθεί στα ελληνικά από την Μαμούθ Κόμιξ.

Άμα αρχίσω να σου απαριθμώ ό,τι κόμικ έχω, θα χρειαστώ ένα ολόκληρο blog! Μερικά τα έχω απλά και μόνο για συλλεκτικούς λόγους, μιλάμε για τέτοια λόξα.

Μιά και μου έκανες τόσες ωραίες προτάσεις, θα σου κάνω κι εγώ. Μια και πιάσαμε τα κόμιξ, σου προτείνω το (πρόσφατο) graphic novel του περίφημου μυθιστορήματος "Φαρενάιτ 451" του Ρέι Μπράντμπερι, σε διασκευή σεναρίου του ιδίου και σκίτσα του Τιμ Χάμιλτον. Επίσης, σου προτέινω τα άπαντα του Τζο Σάκο, που είναι κομιξογράφος - δημοσιογράφος και τα κόμικς του είναι ανταποκρίσεις από την Παλαιστίνη τον καιρό της Β' Ιντιφάντα, την Βοσνία - Ερζεγοβίνη τον καιρό του εμφυλίου κ.ά.

Αυτά!

Dimos 7 Νοεμβρίου 2010 - 11:06 μ.μ.  

Η κορυφαία στιγμή στον Καλό Λύκο: πάει ο σκατόψυχος λαγός με μια φωτογραφία από ένα κουβάρι μαλλιού στον λύκο, του την δίνει και λέει: "Λύκε, πάρε αυτό να τραβάς μαλακία!!!"

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης 8 Νοεμβρίου 2010 - 7:03 π.μ.  

Καλημέρα.

Από Άρκά έχουν κυκλφορήσει δύο νέες σειρες."Οι συνομίλικοι",δύο αλμπουμ μέχρι τώρα,και τα "Επικύνδυνα νερά"(1 αλμπουμ προς το παρον).Τα "Επικύνδυνα νερά" δημοσιεύονται κάθε εβδομάδα στο περιοδικό "Επίκαιρα".

Η μόνη του σειρά του,που δεν έχει κυκλοφορήσει ποτε σε άλμπουμ,είναι η σειρά "Φάε το κερασάκι".Διαδραματιζόταν στο περιβάλλον του Pac-man.

Επίσης και ένα θεατρικό το "Εχθροί εξ αίματος".Πρέπει να παίχτηκ κανα δυο χρονιές πρόσφατα.

Αν και με τις δύο τελευταίες του σειρές δε με άφησε απολύτως ικανοποιημένο.Δεν έχουν,κατ'εμέ,τη μαγεία και την έμπνευση των παλιότερων.

Από Μαμούθ Κόμιξ πέρα από Αστερίξ και Λούκυ-Λουκ δε με έχει τραβήξει καμια άλη έκδοση.

Ο Καρλ Μπαρκς αξεπέραστος και ο Ντον Ροσα εγγύηση για πολλά αστεία "γκανγκ".

Το ΚΟΜΙΞ θα ήθελα και εγώ να έχω τη πλήρη σειρα τευχών αλλά πλεον φαντάζει δύσκολο.Ειδικά άμα έχεις το πρώτο τεύχος σε καλή κατάσταση κορνιζάρισέ το.Μη σου πω να το ασφαλίσεις κιόλας!!!

Κάποια τεύχη του '88-'89 έπεσαν,τυχαίως στα χέρια μου,και σε άριστη κατάσταση,και τα φυλάω προσεκτικά.

Είναι το περιοδικό που μας έμαθε τους μεγάλους σχεδιαστές.μπρκς,Ρόσα και όλοι οι υπόλοιποι.

Dimos 8 Νοεμβρίου 2010 - 10:59 π.μ.  

Καλημέρα σε όλες και όλους.

Dimos 8 Νοεμβρίου 2010 - 11:04 π.μ.  

Θηρίο, το "Εχθροί εξ αίματος" το είδα πέρυσι στην Θεσσαλονίκη. Ιδιαιτέρως μ'άρεσε ο ηθοποιός που έπαιζε το παχύ έντερο. Να σου πω την αλήθεια, αν και θεατρικό, διαβάζεται ευχάριστα και σαν βιβλίο.Κι αυτό φυσικά γιατί είναι διαποτισμένο με τις σπιρτόζικες ατάκες του Αρκά.

Οι "Συνομίληκοι" ήταν λίγο fail, αλλά τα "Επικίνδυνα νερά" γιατί; Ένα τεύχος έχει βγει, κι αυτό μ'άρεσε. Ιδιαίτερα ο χαρακτήρας του κυνικού - βρετανικού - φλεγματικού ψαριού - υπηρέτη του καρχαρία.

Τα Κόμιξ άρχισαν να τα πρωτομαζεύουν οι δικοί μου, για αυτό έχω και τα παλιά τεύχη.

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης 8 Νοεμβρίου 2010 - 11:36 π.μ.  

Γεια σου και πάλι αγαπητέ!!!

Δε λέω ότι έχεις άδικο για τα "Επικύνδινα νερά".Διάβασα και εγώ όλο το αλμπουμάκι και δε μπορώ να πω ότι ηταν άσχημο.Αλλά δε με έκανε να νιώσω ότι θέλω να το ξαναδιαβάσω.Απλά ότι διάβασα κάτι και περασα καλά.Τις παλιές σειρές του τις έχω ξεκκοκαλίσει στη κυριολεξία.

'Οι συνομίλικοι" πάλι έχουν αρκετά καλά αστεία αλλά στο σύνολό τους κάτι τους λείπει.

Η "Η ζωή μετά" ξεκίνησε καλά αλλά νομίζω στο 7-8 άλμπουμ αρχισε να φθίνει.

Παράλληλα με "Τη ζωή μετά" έκανε ένα καλό comeback με τα "Πειραμοτόζωα" που νομίζω ότ είναι η μόνη σειρά,από τις πρόσφατες,που μπορεί να σταθεί επάξια δίπλα στα διαμάντια των δεκαετιών '80-'90.

Στη περίπτωση του "Καλού λύκου" πιστεύω ότι ήταν λάθος που σταμάτησε στο ένα άλμπουμ.Είναι η μοναδική ιστορία που είχε όλα τα φόντα,και τα προσόντα,να γίνει σειρά."Ο Παντελής και το λιοντάρι" είναι επίσης ευχάριστο ανάγνωσμα αλλά δε νομίζω ότι είχε να πει κατι παραπάνω ώστε να γίνει σειρά.

Αυτό που με άφησε με ανάμεικτα συναισθήματα είναι το "Μετά τη καταστροφή".Μου δημιούργησε την αίσθηση οτι έξω από το κύκλο των φανατκών Αρκάδων πρέπει να είναι από τα λιγότερα γνωστά έργα του.

Επειδή όμως είναι από τους αγαπημένους μου γελοιογράφους θα συνεχίσω να αναμένω τη συγκεντρωτική έκδοση κάθε δουλειάς του.

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης 8 Νοεμβρίου 2010 - 11:41 π.μ.  
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Dimos 8 Νοεμβρίου 2010 - 6:21 μ.μ.  

Μου φαίνεται ότι σε λίγο θα έχουμε όλα τα φόντα να εκδόσουμε μια full βιογραφία του Αρκά!

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης 8 Νοεμβρίου 2010 - 8:05 μ.μ.  

Γιατί άμα περιμένεις να βρεις βιογραφία του στο διαδύκτιο σώθηκες.Όσο και αν έχω ψάξει στον γούγλη δεν έχω βρει ΤΙΠΟΤΑ για το άτομό του.

Dimos 10 Νοεμβρίου 2010 - 4:15 μ.μ.  

Από επιλογή του ιδίου ίσως.

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης 10 Νοεμβρίου 2010 - 6:49 μ.μ.  

Και πολύ καλά κάνει.Το πιο πιθανόν πάντωσ είναι να είναι ηλικιακά μεταξύ 50-60 και ίσως να κατάγεται από την Αρκαδία...

Dimos 10 Νοεμβρίου 2010 - 6:57 μ.μ.  

Μμμμμ... δεν ξέρω. Μπορεί. Πάντως, γράφει το ψευδώνυμο του ΑρΚάς, με κεφαλαίο Κ, οπότε ίσως είναι αρχικά, π.χ. ΑΡης ΚΑΣιδόκωστας.

Τα ονόματα φυσικά τα έβαλα τυχαία. :Ρ

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης 10 Νοεμβρίου 2010 - 8:43 μ.μ.  

Με κεφαλαίο Κ?Σοβαρά?Μισό λεπτό να τσεκάρω...Μου άνοιξες τα μάτια!Δε το είχα πάρει χαμπάρι ότι το Κ είναι κεφαλαίο και όχι μικρό!!!

Σκέψου όμως και το άλλο.Παρατήρησε ότι τονίζει και τα δύο α!Σε συνδυασμό με τη θεωρία σου το όνομα πρέπει να αρχίζει από Άρ... με τόνο στο Α και το επώνυμό με ΚΑΣ.... και τόνο πάλι στο α!

Και τώρα φαντάσου τον ίδιο το ΆρΚά να διαβάζει τις αμπελοφιλοσοφίες μας!!!

Anael 10 Νοεμβρίου 2010 - 8:46 μ.μ.  

homo spasarchidus malakiensis???!
χαχαχαχαχα!

λοιπόν διάβασα "μπετά" και λέω κάτσε να ενημερωθώ μιας και έχω ξηλώσει πατώματα και τοίχους και ανακαινίζω το σπίτι μου..

ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΩ που θα κατέληγες..
αν και ένας φίλος, κάθε φορά που βγαίνει και με άλλη χρησιμοποιεί το ρητό:
"αν δεν μπαζώσεις Δεν χτίζεις.."

ο καθένας με τον πόνο του δηλαδή!

anyway..η απληστία αυτών που "χτίζουν" φτάνει τόσο μακριά όσο δεν φτάνει το μυαλό τους!!

δικό σου:
http://www.youtube.com/watch?v=o31rcOUPviw

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης 10 Νοεμβρίου 2010 - 8:58 μ.μ.  

Μετά απο λίγο γούγλη πάντως κάποιοι λένε ότι ειναι ιατρός (ψυχολόγος ή ψυχίατρος) και ότι το ΆρΚάς είναι από την Αρκαδία.Αλλά η δική σου θεωρία μου φαίνεται πιο σωστή βάση λογικής.

Βεβάιως,επειδή δε θα μάθουμε επίσημα μάλλον ποτέ θα κάνουμε δια βίου εικασίες.

Σκέψου μόνο ότι και αυτός είναι ένας τελείως ανέξοδος τρόπος να διαφιμηστεί ο ίδιος και το έργο.Και μόνο ο ΆρΚάς θα μπορούσε να τον έχει σκεφτεί!!!

Dimos 11 Νοεμβρίου 2010 - 2:32 π.μ.  

Θηρίο, το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Αρκάς είναι ευφυέστατος. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Dimos 11 Νοεμβρίου 2010 - 2:40 π.μ.  

Anael, είμαι γενικά αντίθετος στο μπάζωμα. Γενικά. If you know what I mean... Και όσο για την γνωστή φράση "αν δεν μπαζώσεις, δεν χτίζεις", που την ακούω κι εγώ συχνά από φίλους και γνωστούς, έχω την έτοιμη απάντηση, που σαν πολιτικός μηχανικός την γνωρίζω εκ πείρας: αν προηγηθεί σωστή εδαφοτεχνική μελέτη, δεν χρειάζεται μπάζωμα. Φυσικά αργείς λίγο παραπάνω να αρχίσεις το χτίσιμο (μην φανταστείς, όχι και τόσο) και σίγουρα επενδύεις πολλά περισσότερα, αλλά το αποτέλεσμα σε δικαιώνει και με το παραπάνω... συνήθως.

Ο νοών νοείτω.

Είδες τα posts μου; Full of surprises! :P

Γαμάτο το ταινιάκι. Με έβαλες στο tripάκι και είδα και άλλα films του VFS! :)

Anael 13 Νοεμβρίου 2010 - 11:08 π.μ.  

Σωστόοοοος!!
:)) καλημέρα

Dimos 16 Νοεμβρίου 2010 - 12:11 μ.μ.  

Ευχαριστώ πολύ Αναέλα!

Η ΦΑΣΗ ΓΗΣ - ΣΕΛΗΝΗΣ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΥΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ) ΤΥΠΟΥΣ...

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

ΠΝΕΥΜΑΤΩΔΗ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΡΗΣΕΙΣ

ΠΟΣΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΕΔΩ ΜΕΣΑ;

  © Blogger templates Romantico by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP