Αναζήτηση αναρτήσεων

Μπράβο, κολλημένε Έλληνα. Είσαι και πολύ μεγάλος μάγκας. Μπράβο. Α, και κάτι άλλο. Άντε και γαμήσου.

>> 7/12/10

 
Δεν είχα σκοπό να σπάσω αυτό το δεκαπενθήμερο blogoσιωπής με αυτόν τον τρόπο. Ο λόγος που δεν είχα postάρει τίποτα αυτές τις δύο εβδομάδες δεν ήταν το ότι είχα γράψει το παρόν ιστολόγιο στα παλιά μου τα παπούτσια, αλλά ο ακριβώς αντίθετος - ετοιμάζω προς δημοσίευση, όπως σας είχα ήδη πει, κάποια αρκετά φιλόδοξα projects. Συγκεκριμένα, και για να μην μακρυγορώ, βρίσκομαι στην διαδικασία συγγραφής ενός καινούριου διηγήματος μεγάλου μήκους που θα δημοσιευτεί σε συνέχειες. Θα το διαβάσετε, αν όλα πάνε καλά, μέσα στις επόμενες εβδομάδες, αρχής γενομένης από την παρούσα.
Αλλά όχι. Έπρεπε, πριν δημοσιευτεί το προαναφερθέν, να γράψω κάτι άλλο. Το αισθάνθηκα σαν ανάγκη. Γιατί τα γεγονότα έτρεξαν. Τα γεγονότα έτρεξαν, και το έκαναν πάλι με έναν τρόπο που αποδεικνύει μόνο ένα πράγμα.

ΑΥΤΗ Η ΧΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ. ΑΥΤΗ Η ΧΩΡΑ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ, ΟΥΤΕ ΚΑΠΟΙΟ ΨΗΓΜΑ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ, ΟΥΤΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΔΕΝ ΤΑ ΑΞΙΖΕΙ, ΟΣΟ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΣΕ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΚΑΠΟΙΟΙ, ΦΕΡΟΜΕΝΟΙ ΩΣ "ΠΟΛΙΤΕΣ", ΠΟΥ ΛΙΓΗ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΙΔΟΣ.


Αισθάνομαι ότι γράφω ελεεινά και δημαγωγικά, αλλά λίγο με νοιάζει αυτό τώρα. Θα μου πείτε, γιατί συγχέω την Ελλάδα με τους, τόσους πολλούς μέσα στο σύνολο, μαλάκες Έλληνες; Μα γιατί η Ελλάδα, όπως και κάθε άλλη χώρα, είναι κάτι περισσότερο από την γη που περικλείεται από τα σύνορά της, τα χωρικά της ύδατα, τον εναέριό της χώρο, την ιστορία, τα μνημεία και την γραμματεία της. Το σημαντικότερο συστατικό της είναι ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ. Ο ΛΑΟΣ ΤΗΣ. Πώς λοιπόν θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για μια χώρα που αξίζει έστω και ένα δράμι στην παγκόσμια συνείδηση, όταν ο λαός της είναι σε τόσο μεγάλο ποσοστό αδιάφορος; Μισάνθρωπος; Ανοχικός και δουλικός σε οποιουδήποτε είδους κοινωνικό και πολιτικό εξανδραποδισμό; Χωμένος μέσα σε μικροπολιτικές και μικροκομματικές κλίκες, νοιαζόμενος μόνο για το ρουσφέτι; Είναι άραγε η οικονομική κρίση η δικαιολογία για αυτό το πάγωμα των συνειδήσεων, για αυτήν την κατακρεούργηση των ιδανικών, σε βαθμό που υπερσκελίζεται η ήδη αρνητική προ - και μετα - πολιτευτική παράδοση των τελευταίων δεκαετιών;
Όχι. Δεν είναι. Δεν μπορεί να είναι. Ίσα ίσα, ο αγώνας για επιβίωση, η συσπείρωση για την αποτίναξη του ζυγού - οποιουδήποτε είδους, όπως στην περίπτωσή μας ιμπεριαλιστικά οικονομικού - κάνει τους ανθρώπους κοινωνικά πιο ευαίσθητους, πιο έτοιμους να συμπεριλάβουν στον κοινό τους αγώνα παραφυάδες φαινομενικά άσχετες με τον κύριο ιδεολογικό τους άξονα, αλλά ουσιαστικά πανιδεολογικές και πανανθρώπινες. Τότε λοιπόν γιατί σε εμάς συμβαίνει αυτό που συμβαίνει; Γιατί ρε γαμώτο; Γιατί; ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ;
Η επέτειος της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου πέρασε. Φέτος μπόρεσα να κατεβώ ξανά κι εγώ στους δρόμους. Και ξανασιχάθηκα. Ναι, σιχάθηκα. Όχι από την πορεία καθαυτή, αλλά από όλα τα παρελκόμενα.


ΣΙΧΑΘΗΚΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΔΑ ΟΤΙ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ. ΤΙΠΟΤΑ. ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΣΥΝΗΘΗ ΜΑΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗ, ΚΑΝΑΜΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΕΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΔΥΟ ΒΗΜΑΤΑ ΠΙΣΩ.

Μπορεί τις περασμένες ημέρες να μην έγιναν τόσο πολλά επεισόδια σε σχέση με πέρυσι, ή, τέλος πάντων, να μην έγινε τόσος ντόρος για αυτά. Μπορεί να μην δόθηκε μεγάλη δημοσιότητα στο γεγονός της επετείου, πράγμα που αναλογικά με τις συνθήκες δεν είναι απαραίτητα κακό. Μπορεί να αποσιωπήθηκαν συγκεκριμένες πτυχές της φετινής δράσης. Μπορεί να έγιναν πολλά πράγματα. Αλλά όπως συνηθίζεται, όσα μπορεί να συνέβησαν επηρέασαν μόνο το φαίνεσθαι. Όχι το είναι. Αν κατέβηκε κανείς στις πορείες, αν έκανε μια ανάγνωση στις εφημερίδες, αν πραγματοποίησε μια τσάρκα στα απανταχού blogs, θα διαπιστώσει ότι αντί τα πράγματα να πάρουν μια ουσιαστική τροπή εξέλιξης και αποτίμησης, παρέμειναν ακίνητα, στάσιμα μέσα στην δυσωδία των ίδιων τους των περιττωμάτων και της σήψης τους. Όλο αυτό το όργιο είναι ακόμα εδώ, στημένο, δρώντας υπογείως, μακρύτερα φέτος από την δημοσιότητα που συνήθιζε να σέρνει σαν κολαούζο πίσω του αλλά παρ'όλ'αυτά πιο υπαρκτό από ποτέ.
Τα είδα όλα με τα ίδια μου τα μάτια. Τα άκουσα. Τα οσμίστηκα. Και μετά, αποφάσισα να κάνω μια ενδοσκόπηση. Κι εκεί κατέρρευσα.
Πέρυσι, την αντίστοιχη με τώρα περίοδο είχα γράψει το κείμενο "Α ρε καημένε Αλεξάκη... τι σου'μελλε να πάθεις..." Είχα μια φριχτή υποψία όταν αποφάσισα να το ξαναδιαβάσω. Εν τούτοις το έκανα. Και η υποψία επιβεβαιώθηκε. Αν κάνετε τον κόπο, πατήσετε πάνω στο link και το διαβάσετε, θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας.
Το κείμενο είναι σαν να γράφηκε χτες. Όχι πριν ένα χρόνο, ούτε πριν ένα εξάμηνο. Χτες. Τίποτα δεν έχει διαφοροποιηθεί. Διαβάστε τα σημάδια, ερμηνεύστε τις προθέσεις, σκεφτείτε τις αντιδράσεις. Όλα όσα στηλιτεύονται παρέμειναν ίδια και απαράλλαχτα.
Θεέ μου, ακόμα και ό,τι ειρωνικό αναφέρεται στο τέλος του κειμένου για τον Θεοφάνους. Ακόμα και αυτό, γαμώτο.

Τρομάζω. Πραγματικά, τρομάζω.

22 σχόλια. Βγάλτε το από μέσα σας!:

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης 7 Δεκεμβρίου 2010 - 4:50 μ.μ.  

Φίλε Δήμο καλό σου απόγευμα.

Δε θα επεκταθώ παραπέρα από το ότι μου αρέσει να σε διαβάζω.Είσαι συνηδειτοποιημένος άνθρωπος με μεστότητα λόγου και γραφής που κρατάει τον αναγνώστη.Πολύ ποιο ώριμος και ευαισθητοποιημένος από κάποιους συνομίληκούς σου που τυγχάνει να γνωρίζω.Σίγουρα πάντως πιο ώριμος από εμένα.

Συνέχισε έτσι.

Υ.Γ.:Και όπως λέει και το άσμα:"Σε όποιον αρέσουμε για τους άλλου δε θα μπορέσουμε".

Dimos 7 Δεκεμβρίου 2010 - 4:53 μ.μ.  

Χαχαχα, ευχαριστώ θηριώδη φίλε μου. I'm not trying to be pleasant, I just act in a way I see fit.

Dimos 7 Δεκεμβρίου 2010 - 4:54 μ.μ.  

Και μια κωμική νότα: ένας φίλος, πριν διαβάσει το κείμενο, έκανε ένα γρήγορο scrolling και παρατηρώντας την εικόνα με τον άνθρωπο - γουρούνι νόμισε ότι έγραψα κάτι για τον Πάγκαλο. :-Ρ

you may say i'm a dreamer.. 7 Δεκεμβρίου 2010 - 7:20 μ.μ.  

1)Δεν διαφωνώ σε τίποτα
2)Τα είδα τα σημάδια κι εγώ και ερμήνευσα τις προθέσεις κτλ κτλ..
3)Την ίδια διαπίστωση έκανα κι εγώ παρακολουθώντας τα γεγονότα
4)Κατά τη ταπεινή μου άποψη,η κάθε μορφή διαμαρτυρίας βρίσκει ένα αίτιο-βλέπε μνήμη Αλέξη-και πάνω σε αυτό βγάζει όλη την οργή που έχει μέσα της.Στη παρούσα φάση,ο κόσμος διαμαρτυρήθηκε για πολλούς λόγους που έχει και όχι μόνο για τον φαινομενικό.
Τώρα αυτή η οργή,δυστυχώς,μεταφράζεται σε βανδαλισμό.Κατεβαίνουν οι Ούνοι-ψάχνοντας αφορμές-και χάνεται όλο το νόημα.Πόσο δίκιο έχεις..
Δυστυχώς αυτή είναι η Ελλάδα μας,αυτή η κουλτούρα μας και αυτές τις εικόνες μεταφέρουμε στα παιδιά μας.Ένα άρρωστο μυαλό θα το μετέφραζε διεκδίκηση δικαιωμάτων,εγώ το λέω εξαθλίωση παντός τύπου και αξιών-φτύνω..

Dimos 7 Δεκεμβρίου 2010 - 8:26 μ.μ.  

Μην φτύνεις, καλή μου. Σπαταλάς το σάλιο σου.

Manolog3 8 Δεκεμβρίου 2010 - 2:35 π.μ.  

Για ποια χωρα μιλαμε? Οτι περασε η μερα δεν σημαινει οτι ηρθε και ο "αλλαγης"!! Ή καλυτερα δεν προσπαθησαμε να τον φερουμε!

Την καλησπερα μου! :)

Dimos 8 Δεκεμβρίου 2010 - 11:05 π.μ.  

Καλημέρα σε όλες και όλους.

Dimos 8 Δεκεμβρίου 2010 - 11:07 π.μ.  

Manolog3, αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Ότι δεν προσπαθήσαμε. Θα μου πεις, τί κάθομαι και μιλάω; Γιατί δεν κάνω κάτι; Εμ, το ζήτημα δεν είναι τί κάνουμε εγώ κι εσύ κι ο τάδε μεμονωμένα. Είναι τί κάνουμε σαν συλλογικότητα.

Το να είναι μια κατάταση στάσιμη και τελματώδης είναι ό,τι χειρότερο.

Thalassenia 8 Δεκεμβρίου 2010 - 9:53 μ.μ.  

Ήρθα κι εχθές, δεν έχω τι να πω.
Κότες είμαστε όλοι. Τίποτα άλλο.

Dimos 8 Δεκεμβρίου 2010 - 10:00 μ.μ.  

Καλησπέρα Θαλασσένια μου. Ναι, την ψυλλιάστηκα και την χθεσινή σου επίσκεψη χάρη στην υδρόγειο. Αν δεν κάνω λάθος, χτες είδες το περσινό σου κείμενο.

Λυπάμαι που έγραψα με τέτοια σκληρή και κατά τόπους υβριστική γλώσσα, αλλά δεν μου έβγαινε αλλιώς.

Το παιδί της πλατείας 9 Δεκεμβρίου 2010 - 4:21 π.μ.  

Γεια χαρά Δήμο τι κάνεις?
Σε απεθύμησα...ο Ελληνικός λαός δεν κατέβηκε για τον Αλέξη φιλαράκι αλλά για να συγκρουστεί με τους μπάτσους για τα μέτρα της κατοχικής κυβέρνησης...απλά το θέμα του Αλέξη είναι το πρόσχημα...
Είμαι σαφώς ενάντια στα μπάχαλα αλλά ρε φίλε απο την άλλη όταν σου γαμάνε την ζωή οι πολιτικοί του συστήματος κάπως πρέπει να αντιδράσεις...
Τα θεωρώ φυσιολογικά τα επεισόδια, εδώ γίνονται επεισόδια όταν παίζει η Παοκάρα ή ο Άρης...τα οποία γίνονται όπως ξέρεις για χαβαλέ!!!
Απλά τώρα ο λόγος είναι σοβαρός!!!

Dimos 9 Δεκεμβρίου 2010 - 10:14 π.μ.  

Συννεφιασμένες καλημέρες.

Dimos 9 Δεκεμβρίου 2010 - 10:26 π.μ.  

Καλώς το παιδί της πλατείας. It's been a while, happy to have you here again. :)

Μου φαίνεται ότι δυστυχώς έχασες τελείως το νόημα του κειμένου. Αυτό που στηλιτεύεται δεν είναι προφανώς το ότι ο κόσμος κατεβαίνει στις πορείες, για όποιον λόγο κι αν κατεβαίνει. Τί διάολο, κι εγώ από τότε που συνειδητοποίησα την πολιτική μου ύπαρξη στο μακρινό παρελθόν του Λυκείου, αυτό κάνω! Φυσικά και δεν κατεβαίνει για τον Αλέξη μόνο, γιατί πολύ απλά δεν κατεβαίνει μόνο αυτές τις μέρες, αλλά συνεχώς κι αδιαλείπτως λόγω του εξανδραποδισμού που υφίσταται, όπως ΟΦΕΙΛΕΙ ΚΙ ΕΧΕΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΗΘΙΚΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΚΑΝΕΙ. Ούτε είμαι ενάντια στα μπάχαλα όταν αυτά γίνονται στοχευμένα και με κάποιο σκοπό, όπως άλλωστε αναφέρω και στο περσινό και δυστυχώς επίκαιρο κείμενο. Αυτό που κράζω είναι η ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ. Αυτό είναι που με ενοχλεί. Για αυτό τον λόγο λέω να πάνε να γαμηθούν όσοι χρησιμοποιούν ως ΠΡΟΣΧΗΜΑ τον χαμό του παιδιού για να πουν και να κάνουν τις μαλακίες τους, γιατί είναι και οι ίδιοι που μπορεί να χρησιμοποιήσουν ως πρόσχημα και τον οποιοδήποτε άλλο λόγο.

Πίστεψέ με, ξέρω για ποιόν λόγο κατέβηκε ο Ελληνικός λαός. Αλλά με ενοχλεί που αντί για συνθήματα κατά τις κυβέρνησεις λένε μόνο το "το όπλο του μπάτσου είναι μαγικό/ρίχνει στον αέρα και βρίσκει στο ψαχνό". Σύμφωνοι, κι εγώ το λέω και σιχαίνομαι τους μπάτσους, αλλά το ότι τα συνθήματα μένουν κι επικεντρώνονται εκεί είναι καθαρά προβοκατόρικο. Τι διάολο, γιατί κάνείς δεν κράζει την κυβέρνηση; Ή τις κυβερνήσεις στο σύνολό τους;

Dimos 9 Δεκεμβρίου 2010 - 10:32 π.μ.  

Για αυτό σου λέω, όπως λέω και σε όλους τους αναγνώστες μου για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις και να καταλαβαινόμαστε όλοι, please νιώσε τί γράφω και μετά κατάθεσε τον σχολιασμό σου. Τον οποίο σε ευχαριστώ πολύ που κάνεις, άλλωστε η επιβράβευση ενός blogger είναι να δημιουργούν αντίκτυπο και να σχολιάζονται τα κείμενά του. Αλλά σημασία έχει αυτά τα κείμενα να διαβάζονται και να γίνονται κατανοητά.

Όχι τίποτα άλλο, αλλά όταν διάβασα το "... αλλά ρε φίλε απο την άλλη όταν σου γαμάνε την ζωή οι πολιτικοί του συστήματος κάπως πρέπει να αντιδράσεις..." μου ανέβηκε το αίμαι στο κεφάλι γιατί φαίνεται σαν να λες ότι επικροτώ την αδράνεια, κρυβόμενος πίσω από την πιθανότητα αξιοκατάκριτων μπαχάλων.

Read the text and understand the context. Pleeeeeeaaaaaaasssssse.

α Κενταύρου 11 Δεκεμβρίου 2010 - 12:39 μ.μ.  

Σωστός ο προβληματισμός σου Dimo.
Oι κινητοποιήσεις δεν γίνονται όμως για να αλλάξει κάτι,γίνεται για να ισχυροποιήσουν οι κομματικές ηγεσίες την εξουσία τους.Με τη κινητοποίηση για τον Αλέξη που είχαν γίνει Χριστούγεννα και κατέστρεψαν την οικονομική ζωή της Αθήνας θα έπρεπε να αλλάξει όλο το πολιτικό σκηνικό ,όχι μόνο δεν άλλαξε μας ήρθε και το ΔΝΤ.

Dimos 11 Δεκεμβρίου 2010 - 1:17 μ.μ.  

Καλημέρα φίλε Μιχάλη.

Εγώ πάντως αυτό που εξακολουθώ να πιστεύω είναι όχι το ότι οι κινητοποιήσεις γίνονται πλέον από άτομα τόσο διαβρωμένα, αλλά το ότι δεν υπάρχει αρκετή συσπείρωση. Αυτό είναι το πρόβλημα. Αυτό είναι που οδηγεό στην ατέρμονη επανάληψη.

Το παιδί της πλατείας 11 Δεκεμβρίου 2010 - 4:13 μ.μ.  

Έγινε φίλε το κατάλαβα το κείμενο σου...
Μην τα παίρνεις!!!
Πάντως τα περισσότερα συνθήματα ήταν λάθος...
Συγγνώμη αν σε έκανε να τα πάρεις φιλαράκι

Dimos 11 Δεκεμβρίου 2010 - 4:28 μ.μ.  

No hard feelings, mate. :)

runner 15 Δεκεμβρίου 2010 - 3:29 μ.μ.  

xairetai...ligo kathysterimena alla pragmatika to keimeno sou itan poly kalo k de mporousa na arkestw mono stin anagnwsi tou.H patrida mas aksizei ayti ti kathodiki poreia pou exei parei.tis aksizei.otan vlepeis posa zwa yparxoun eksw, nomizeis pws aytoi pou skeftontai estw kai ligo apla den yparxoun.
Tis teleytaies meres exw pragmatika apogoiteytei poly.Ayti einai katantia re paidia, k ksekinaei apo tis foititikes paratakseis pou vlepw egw twra.Pragmatika ntropi.

Dimos 15 Δεκεμβρίου 2010 - 8:20 μ.μ.  

Καλησπέρα runner. Καλώς ήρθες.

Η κατάντια ξεκινάει από πολύ πριν αρχίσει κάποιος/α τις σπουδές του. Ξεκινάει από τα ερεθίσματα που παίρνει από το σπίτι του. Μπορεί το φοιτητιλίκι να πάει αγκαζέ με την πολιτική συνειδητοποίηση, αλλά όλοι λίγο έως πολύ έχουμε μια x ή y άποψη πριν δραστηριοποιηθούμε. Καλώς ή κακώς, αυτή η άποψη παίζει ρόλο.

Τώρα βλέπεις τις φοιτητικές παρατάξεις; Αυτό σημαίνει ότι είσαι νέο φυντάνι. Καλή αρχή!... και καλή υπομονή.

runner 15 Δεκεμβρίου 2010 - 10:50 μ.μ.  

exeis dikio.Ontws paizei rolo i anatrofi kai oi arxes pou tha parei kaneis apo to oikogeneiako tou perivallon.Ostoso,pws einai dynaton na yparxoun tetoia 20xrona lamogia,tetoia vromia se ena xwro pou ypotithetai oti aneksartitopoieitai kaneis kai vlepei pio sfairika ta pragmata.eilikrina edw kai kairo prospathw na katalavw to tropo me ton opoio skeftontai ta ''zwa'',k ti mporei na perimenei kaneis apo ayti ti neolaia.Eimai sto 4o etos kai thelw na dw ews pote tha pisteyw oti mesa apo ayto to xwro mporei kapoios pragmatika na prosferei.

Dimos 16 Δεκεμβρίου 2010 - 1:17 π.μ.  

Εγώ έχω σταματήσει να το πιστεύω. Ξέρω μόνο τί κάνω ή τί δεν κάνω εγώ. Σε αυτό το θέμα δυστυχώς έχω χάσει την πίστη μου στους περισσότερους. Και μην φαντστεις ότι έχουμε μεγάλη διαφορά. 4ετής εσύ, σχεδόν 5,5ετής εγώ.

Η ΦΑΣΗ ΓΗΣ - ΣΕΛΗΝΗΣ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΥΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ) ΤΥΠΟΥΣ...

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

ΠΝΕΥΜΑΤΩΔΗ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΡΗΣΕΙΣ

ΠΟΣΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΕΔΩ ΜΕΣΑ;

  © Blogger templates Romantico by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP