Αναζήτηση αναρτήσεων

Τα 100 ευρώ του Ελβετού τουρίστα

>> 29/12/09



Σε ένα ορεινό χωριό της νότιας Πίνδου, που εσχάτως αναπτύσσεται τουριστικά, έφτασε Ελβετός τουρίστας μαζί με το γκομενάκι αναζητώντας σε παραδοσιακό ξενώνα δωμάτιο για δύο διανυκτερεύσεις. 100 ευρώ του είπε ο ξενοδόχος, και ο Ελβετός άφησε τα χρήματα στην ρεσεψιόν και ανέβηκε να δει τα δωμάτια. Αρπάζει ο ξενοδόχος το 100άρι, τρέχει στον κρεοπώλη και εξοφλεί το χρέος του για κάτι κατσικάκια που είχε παραγγείλει για τους πελάτες του τις προάλλες. Ο κρεοπώλης με το ζεστό χρήμα στα χέρια του, τρέχει στον κτηνοτρόφο για να τακτοποιήσει το δικό του χρέος. Ο τελευταίος με την σειρά του πηγαίνει στην... "κυρία" του χωριού και εξοφλεί τις δύο νύχτες που είχε περάσει "με πίστωση" τελευταία μαζί της. Βουτάει η πόρνη τα λεφτά και τρέχει αμέσως στον ξενοδόχο για να καλύψει το χρέος που εκκρεμούσε για τον τελευταίο μήνα, έχοντας χρησιμοποιήσει τα δωμάτια του ξενώνα για την δουλειά της. Πάνω στην ώρα κατεβαίνει ο Ελβετός και η ξανθιά σύντροφός του, δηλώνει απογοητευμένος από τα δωμάτια, παίρνει πίσω το 100άρι και φεύγει για άλλον προορισμό...

Πέντε πιστωτές, πέντε οφειλέτες, εκατό ευρώ σε έναν μικρό κύκλο και εν τέλει όλοι έχουν εισπράξει και όλοι έχουν ξοφλήσει... Το εξαιρετικό αυτό κειμενάκι - παράδειγμα, που περιγράφει τόσο απλά αλλά και τόσο μεστά και συγκροτημένα τον κύκλο της χρηματοπιστωτικής κίνησης, διάβασα τις προάλλες σε μια εφημερίδα, δυστυχώς δεν θυμάμαι ποιά (αν διαβαστεί αυτό το post από τον συγγραφέα του άρθρου και για κάποιο λόγο εκείνος τσινίσει που το αναπαρήγαγα εδώ, ας μου το πει λέγοντάς μου ποιός είναι και αμέσως θα του αποδώσω τα ανάλογα credits - δεν θα χαλάσουμε και τις καρδιές μας). Βλέπει κανείς ότι στην ιδανική περίπτωση που όλοι οι συντελεστές του οικονομικού κύκλου είναι συνεπείς, με την εμφάνιση του χρήματος η αγορά αμέσως κινείται και τελικά όλοι είναι ευχαριστημένοι.
Αυτό όμως είναι και το πρόβλημα. Μιλάμε πάντα για μια "ιδανική" περίπτωση. Όσοι επιχειρήσουν να προσαρμόσουν την ιστορία στα σύγχρονα και μεγάλα προβλήματα της παγκόσμιας και κυρίως της εγχώριας οικονομίας, θα χάσουν. Ο συγκεκριμένος κύκλος της ιστορίας πάντα σπάει, και σπάει στην "πόρνη"... όπου "πόρνη" βλέπε την παγκοσμιοποιημένη κερδοφορία, το τραπεζικό σύστημα και ό,τι αυτό συνεπάγεται (ακάλυπτες επιταγές, άθλιες μισθώσεις στα leasings), τα ακάλυπτα ομόλογα του Δημοσίου (από αυτά κι αν έχουμε στην Ελλάδα, και αναφέρομαι τόσο σε αυτά που έχουν το κουράγιο να αγοράσουν οι πολίτες, όσο και αυτά που εξάγουμε στους ξένους οίκους), εκείνους που "τσεπώνουν", το καπιταλιστικό σύστημα εν γένει...
Τις προάλλες βγήκα τα μεσάνυχτα σε ένα μπαράκι στην Παραλιακή και σαν σωστός seasonality - stricken dumbass προτίμησα, αντί να θαυμάσω τις χιλιάδες λικνίζουσες καλλονές που με περικύκλωναν από παντού, να παρασυρθώ σε συζήτηση - κόλαφο με την αγοροκοριτσοπαρέα που ήμουν σχετικά με τα χάλια της ελληνικής οικονομίας (αν και κρυφοκοίταζα και τις καυτές παρουσίες γύρω μου, σαν αγοράκι που είμαι κι εγώ). Προφανώς δεν παρέλειψα να αναφέρω το παραπάνω κειμενάκι σαν το γαμάτο παράδειγμα για το πώς θα έπρεπε να είναι η κίνηση μιας υγιούς οικονομίας, αλλά ταυτόχρονα και για το πόσο άχρηστο και άυλο είναι τελικά αυτό το κωλόπραγμα, το χρήμα (βασικά το είπα για να κάνω κι εντύπωση και για να περάσω και για πολύ έξυπνος και ψαγμένος, να 'ούμε). Ας το ξεκαθαρίσω από την αρχή: ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ. ΟΤΑΝ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΤΡΙΣΕΛΛΕΕΙΝΗ, ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΩΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. Το πιστεύω ακράδαντα. Θα μου πείτε, είναι εύκολο να το λέω όταν εγώ είμαι σε μια μεσαία κατάσταση όπου δεν το φυσάω, αλλά προφανώς δεν μου λείπει κιόλας. Συμφωνώ - άμα ήμουν άπορος και κάποιος μου έδινε ένα 500άρικο με το οποίο θα μπορούσα να ζήσω για μισό χρόνο, θα μου φαινόταν το πιο όμορφο πράγμα που είχα ποτέ αντικρίσει. Όμως το ότι έχω αρκετή άνεση ώστε να σπουδάζω χαλαρά, να βγαίνω, να έχω αμάξι και να κάθομαι εδώ χωρίς τύψεις και να γράφω, δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να αναγνωρίσω την χρήση, την κατάχρηση ή την αχρηστία ενός πράγματος. Ας κάτσουμε να σκεφτούμε λίγο τί είναι τελικά το χρήμα, πώς θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί και πώς χρησιμοποιείται τελικά.
Το χρήμα εφευρέθηκε για να εξυπηρετήσει σαν ανταλλακτικό μέσο. Καθώς ο ανθρώπινος πολιτισμός εξελισσόταν, η απευθείας ανταλλαγή αγαθών δεν μπορούσε πλέον να ακολουθήσει την πληθυσμιακή εξάπλωση, την δημιουργία νέων αναγκών, την ανακάλυψη νέων υλικών και πρώτων υλών και την κατασκευή από αυτά καινούριων συσκευών και αντικειμένων και την επαφή διαφορετικών φυλών, που η καθεμιά είχε δυναμικό και ευρύτητα προσφερόμενων αγαθών ή υπηρεσιών που κάλυπτε ένα συγκεκριμένο φάσμα. Η μόνη λύση προκειμένου τα πράγματα να μην γίνουν χαοτικά ήταν να δημιουργηθούν κοινά ή σχετικά κοινά μέτρα και σταθμά με τα οποία θα μπορούσε να εκτιμηθεί η σχετική αξία κάποιου πράγματος - ο λόγος για τον οποίο εφευρέθηκε το χρήμα. Αφού πέρασαν χιλιετίες κατά την διάρκεια των οποίων πέρασαν από τον πλανήτη αναρίθμητα διαφορετικά είδη νομισμάτων, χαρτονομισμάτων και δε συμμαζεύεται, φτάσαμε στην σημερινή εποχή που κυριαρχούν ορισμένα μόνο - το ευρώ, το αμερικάνικο δολάριο και το γεν. Αν ψήνεστε προσθέστε κι άλλα, δεν είναι εκεί το θέμα. Το θέμα είναι ότι ενώ αυτή η απλοποίηση θα έπρεπε να γίνει για να βοηθηθούν τα πράγματα και να ανακουφιστεί ο κόσμος από το καπιταλιστικό όργιο (από "ένα είδος νεοφιλελευθερισμού" για αυτούς που θέλουν να είναι πιο politically correct - εγώ πάλι καπιταλιστικό όργιο θα το λέω), ΠΡΟΦΑΝΩΣ τα πράγματα δεν κύλισαν ΚΑΘΟΛΟΥ προς αυτήν την κατεύθυνση.
Εξηγούμαι. Είμαι κατά της γαμημένης παγκοσμιοποίησης. Πιο κατά δεν γίνεται. ΑΛΛΑ, όσων αφορά το χρήμα, πιστεύω ότι η καθιέρωση λίγων νομισματικών μονάδων και γιατί όχι, ενός παγκόσμιου νομίσματος ως ενιαίου και αδιαιρέτου ανταλλακτικού μέσου, μόνο καλό θα μπορούσε να κάνει. Τέρμα πια οι παράλογες κρατήσεις από την μεταφορά από νόμισμα σε νόμισμα. Τέρμα οι διαφωνίες μεταξύ των "δυνατών" για το ποιός την έχει πιο μεγάλη. Τέρμα οι ασυμφωνίες στην απόδοση της χρηματοπιστωτικής αξίας ενός νομισματικού τύπου σε σχέση με το αποθεματικό χρυσού μιας χώρας - αυτό θα μπορεί ενδεχομένως να γίνεται με την ποσότητα που κατέχει μια ευρύτερη περιοχή ή και γιατί όχι με το συνολικό παγκόσμιο αποθεματικό. Τέρμα ο πανικός στα χρηματιστήρια, ή αν όχι τέρμα, τουλάχιστον εκτόνωσή του. Εξάλλου, είναι και θέμα φυσικής εξέλιξης. Στην Εποχή του Χαλκού κάθε περιοχή στου διαόλου την μάνα είχε δικό της διαφορετικό νόμισμα. Στην Ελληνιστική Εποχή μειώθηκαν. Στον Μεσαίωνα (παραδόξως) μειώθηκαν κι άλλο. Όλο και μειώνονταν, ώσπου φτάσαμε στην εποχή μας, όπου τα κύρια είναι δύο - τρία και εξυπηρετούν μεγάλες περιφέρειες που περιλαμβάνουν περισσότερες από μια χώρες, όπως την Ε.Ε. και τις Η.Π.Α. (ναι, καταχρηστικά αναφέρω και τις Η.Π.Α. - πιστέψτε με, είναι τόσο χαοτικές που πολλές φορές πολιτεία από πολιτεία διαφέρουν λες και βρίσκονται σε άλλες ηπείρους). Δεν είναι λοιπόν το λογικό να καταλήξουμε με ΕΝΑ νόμισμα;
Προλαβαίνοντας καμιά ντουζίνα τελειόφοιτους του Οικονομικού που θα μου την έλεγαν ότι αυτό δεν θα ήταν ποτέ βιώσιμο, ούτε καν πραγματοποιήσιμο, θα πω ότι αν και θα ήταν το ιδανικό, η εμπειρία που έχουμε ήδη με το υπάρχον χρήμα είναι πικρή. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα τελείως τραγικά γεγονότα, όπως την εκμαύλιση και βασανισμό ανυπεράσπιστων ή λιγότερο ανεπτυγμένων ομάδων πληθυσμού (οι παλιότεροι αναγνώστες του blog θα θυμούνται το άρθρο μου για την αφρικανική τραγωδία, άρθρο που μπορείτε να βρείτε εδώ) καθώς και ΚΑΘΕ ΠΟΛΕΜΟ που έχει γίνει στην ιστορία της ανθρωπότητας (και εννοώ ΚΑΘΕ πόλεμο - θρησκευτικοί πόλεμοι, επεκτατικοί πόλεμοι, πόλεμοι "τιμής", αυτές οι ταμπέλες δεν έχουν σημασία, στην τελική όλα γίνονταν και γίνονται πάντα για τα φράγκα). Αναφέρομαι και στα πιο απλά και καθημερινά πράγματα. Για παράδειγμα, σκεφτόμενοι τα δικά μας: αν και είναι γεγονός ότι αν δεν είχαμε υιοθετήσει το ευρώ η οικονομία μας θα ήταν σε χειρότερη κατάσταση από ό,τι είναι τώρα (αλήθεια, ποιός χοντροκέφαλος πιστεύει ότι η πάλαι ποτέ αγαπημένη αλλά ταπεινή δραχμούλα μας θα μπορούσε να βγει ζωντανή από τις σύγχρονες εξελίξεις;), εν τούτοις βλέπουμε ότι πάμε ολοταχώς από το κακό στο χειρότερο. Το ευρώ σαν ευρώ έχει χάσει την αξία του εντός των συνόρων μας (διάολε, τα 50 λεπτά είναι 50 ΛΕΠΤΑ, ΟΧΙ 50 ΔΡΑΧΜΕΣ), δουλεύουμε πολύ και πληρωνόμαστε λίγο, χρωστάμε σαν κράτος τα πάντα παντού, τα προϊόντα μας δεν πουλιούνται, τα ομόλογά μας δεν πουλιούνται, οι ξένοι οίκοι υποτιμούν την οικονομία  μας λέγοντας ότι είμαστε έτοιμοι να πτωχεύσουμε, δυστυχώς ΕΙΜΑΣΤΕ έτοιμοι να πτωχεύσουμε και δεν ξέρω κι εγώ τί άλλο. Ακόμα και οι όποιες πιθανότητες εξόδου από αυτήν την κρίση είναι ζοφερές, αφού ή θα πρέπει να επιβληθούν βαρύτατοι φόροι (πόσους ακόμα να αντέξει ο ταλαίπωρος Έλληνας μεσαίου ή χαμηλού εισοδήματος;) ή θα πρέπει να πτωχεύσουμε όντως και να μας δανείσουν ξένες οικονομίες και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με προφανώς τόσο δυσβάσταχτους όρους που η αποπληρωμή από μέρους μας δεν θα ολοκληρωθεί πριν βγάλουν γένια τα τρισέγγονά μου.
Πώς φτάσαμε λοιπόν εδώ; Οι προϋποθέσεις για μια ισχυρή και αναπτυσσόμενη οικονομία ήταν ιδανικές. Κι όμως είμαστε στο χείλος του γκρεμού. Η απάντηση σχετίζεται με αυτό που αναφέρθηκε πρωθύστερα: ήταν κάκιστη η διαχείριση του πλούτου που είχαμε ή μας έδωσαν. Πού πήγαν όλα τα κονδύλια που πήραμε από την Ε.Ε.; Σε τσέπες ποιών καριόληδων χάθηκαν; Και δεν μιλάω μόνο για την προηγούμενη κυβέρνηση του βόθρου, η λαμογιοϊστορία αυτή με το τσέπωμα επιχορηγήσεων και βοηθητικών χρηματικών ποσών αρχίζει από πολύύύύύ παλιά (θυμάστε τα πακέτα Ντελόρ; Ε;). Και τα λεφτά των φορολογούμενων; Γενικά το χρήμα που έρχεται και φεύγει από την Ελλάδα; ΤΙ ΤΡΕΧΕΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΓΑΜΩΤΟ; ΧΑΝΕΤΑΙ; ΠΕΤΑΕΙ; ΒΓΑΖΕΙ ΠΟΔΑΡΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΡΕΧΕΙ; ΑΠΑΙΤΩ ΤΩΡΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΠΟΥ ΣΤΟΝ ΔΙΑΟΛΟ ΠΑΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΠΟΥ ΒΓΑΖΩ Ή ΘΑ ΒΓΑΖΩ ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΟΡΘΟΠΟΔΗΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ. Ρε φίλε, είμαστε φοβεροί εμείς οι Έλληνες. Η παγκόσμια κρίση, κακά τα ψέματα, πέρασε από την Ελλάδα και δεν άγγιξε ιδιαίτερα, εξαιρώντας τον τομέα των κατασκευών που πονάει ιδιαίτερα και εμάς τους Μηχανικούς. Μας επηρέασε βέβαια, αλλά για να πούμε την αλήθεια δεν μας έκανε την ζημιά που έκανε π.χ. στην Ισλανδία, ίσως γιατί δεν έχουμε δικές μας βαριές βιομηχανικές παραγωγικές μονάδες. ΠΑΡ'ΟΛ'ΑΥΤΑ, ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΙΚΗ ΜΑΣ, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, ΣΗΜΕΙΩΝΟΝΤΑΣ ΡΕΚΟΡ ΕΠΙΔΟΣΕΩΝ ΣΤΟ ΑΘΛΗΜΑ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΕΠΟΥΝ ΕΠΙ ΣΕΙΡΑ ΕΤΩΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ: ΣΤΟ ΤΣΕΠΩΜΑ! Είναι λογικό λοιπόν το ότι είμαστε τώρα στον πάτο, την στιγμή που άλλα κράτη, βαριά χτυπημένα από την παγκόσμια κρίση, αρχίζουν ήδη να παίρνουν τα πάνω τους.
Σωστή διαχείριση. Σωστή διαχείριση. Σωστή διαχείριση. Και πάλι σωστή διαχείριση. Όταν αυτή λείπει, ούτε διεθνή μέτρα όπως η προαναφερθείσα εγκαθίδρυση παγκόσμιου νομίσματος δεν σώζoυν την κατάσταση. Είναι απλά τα πράγματα που να πάρει η ευχή. Δανείζομαι τώρα, χρωστάω αύριο. Κλέβω τώρα, αιχμαλωτίζομαι μετά. Παίρνω λεφτά για να κάνω κάτι αλλά αντ'αυτού τα τσεπώνω, και κάποια στιγμή έρχεται κάποιος να μου τραβήξει δυνατά το αυτάκι και να με ρωτήσει τι στο καλό έκανα με τα χρήματα που πήρα. Έτσι είναι, καλώς ή κακώς. 1 + 1 = 2.
Γιατί γίνονται όλα αυτά; Γιατί στους πολυπλοκότατους οικονομικούς κύκλους του παγκόσμιου κεφαλαιοκρατικού συστήματος, που δεν αποτελούν παρά μια μεγαλοποιημένη και διεστραμμένη εκδοχή του κύκλου στην ιστοριούλα στην αρχή της ανάρτησης, υπάρχουν πολλές "πουτάνες" που θα την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια, σπάζοντας τον κύκλο. Τί είναι το χρήμα; Ένα τίποτα, αέρας είναι. Γυρνάει, γυρνάει, γυρνάει, επιστρέφει ή δεν επιστρέφει στα ίδια άτομα και κλωθογυρίζει. Αλλά έτσι όπως είναι ο κόσμος σήμερα, αυτό είναι και εκείνο που ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ, ως μέσο ανταλλαγής. Να γυρνάει. Πράγμα που δεν μπορεί να γίνει όταν ο κύκλος σπάει. Αλλά ακόμα και αν αυτό είναι αναπόφευκτο, να υπάρχει και κάποιο μέτρο γαμώ το φελέκι μου. Κάποια αξιοπρέπεια. Κάποια τσίπα. Κλέψε, αλλά μην μας πηδάς κιόλας!
Αλλά τί να λέμε τώρα. Στην Ελλάδα, οι "πουτάνες" είναι πλέον πάρα πολλές. Και δεν μιλάω για τις πόρνες κατά επάγγελμα. Εκείνες κάνουν την δουλειά τους, ασφαλίζονται, αγωνίζονται, τα φέρνουν βόλτα στην καθημερινή τους ζωή, πονούν και υποφέρουν και συντηρούν οικογένειες. Μιλάω για τις άλλες "πουτάνες", εκείνες που είναι κατά συνήθεια. Που τα αρπάζουν. Που μας δουλεύουν. Εκείνες που ελπίζουμε επί ματαίω τόσα χρόνια ότι θα σταματήσουν πλέον να μας εκμεταλλεύονται και που οι λίγες φωτεινές και αξιόλογες εξαιρέσεις δεν αρκούν δυστυχώς να σώσουν το γενικό σύνολο. Δεν καταλάβατε ακόμα για ποιές μιλάω; Θα σας δώσω ένα hint: είναι 300 στον αριθμό.

27 σχόλια. Βγάλτε το από μέσα σας!:

Το παιδί της πλατείας 1 Ιανουαρίου 2010 - 9:26 μ.μ.  

Γεια χαρά φίλε Ντίμος τι κάνεις?
Είσαι καλά?
Σε είδα στο μουσικό μου blog που παρακολουθείς.
Καλή χρονία φίλε, το χρήμα είναι πάνω απο όλα σήμερα πάνω απο Θεούς και ανθρώπους.
Διότι πολύ απλά δεν είμαστε άξιοι να ζούμε σαν άνθρωποι
Μου αρέσει το blog σου, μην δίνεις σημασία στις πουτάνες ζήσε μακρία απο αυτές...

Dimos 1 Ιανουαρίου 2010 - 9:39 μ.μ.  

Καλή χρονιά παιδί της πλατείας. Το blog σου μου άρεσε για αυτό και έγινα follower. Αυτό προσπαθώ να κάνω. Να ζήσω μακριά από τις πουτάνες. Αυτές όμως επιμένουν να προσπαθούν να φορτώνονται σε ολονών μας των σβέρκα...

Martina 2 Ιανουαρίου 2010 - 3:41 μ.μ.  

Δεν διάβασα όλο το κείμενο για αυτό ενδέχεται το σχόλιό μου να είναι περιττό..
Η ιστοριούλα που παραθέτεις στην αρχή εκπλήσσει εκ πρώτης με την άμεση εντύπωση που δίνει πως όλοι είναι ευχαριστημένοι..Ενας όμως δεν είναι.. και αυτός που δεν είναι..καλά να πάθει...

Dimos 2 Ιανουαρίου 2010 - 3:49 μ.μ.  

Χαχαχα! Σωστή παρατήρηση! Δεν επέμεινα στο υπόλοιπο κείμενο σε αυτό το σημείο, γιατί ανέλυσα κυρίως το κύκλο και την κίνηση του χρήματος και όχι στο τί ικανοποίηση για τις ανάγκες του έχει αποκομίσει ο κάθε συντελεστής του κύκλου. Αλλά τώρα που το λες, έχεις δίκιο! Τελικά , ακόμα και σε έναν άσπαστο χρηματικό κύκλο μένει κάποιος ανικανοποίητος;

to alataki 2 Ιανουαρίου 2010 - 4:09 μ.μ.  

Χαίρομαι που βρεθήκαμε, το προφίλ σου σπάει κόκκαλα, το ίδιο και οι αναρτήσεις σου. Όσο για το χρήμα, είναι αυτό που λες στην τελευταία παράγραφο. Στη χώρα τούτη υπάρχουν πολλές π....... που γνωρίζουν από ξεκοκκάλισμα...

Dimos 2 Ιανουαρίου 2010 - 4:16 μ.μ.  

Χα! Πάρα πολλές... φαίνεται έχουμε παράδοση σε αυτό.

Alataki σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και για το ότι μπήκες στον κόπο να γίνεις αναγνώστης μου. Σημαίνει πολλά για μένα που είμαι νέος στην blogόσφαιρα να υποστηρίζομαι από αξιόλογα άτομα σαν και του λόγου σου, που γουστάρουν να εκφράζουν και να ανταλλάζουν απόψεις, νέα και τόσα άλλα για τα οποία θα ήταν περήφανος ο Γουέλς που πρώτος από όλους συνέλαβε το Internet ως ιδέα (σαν παγκόσμιο δίκτυο πληροφοριών και όχι μόνο)! Καλή χρονιά!

α Κενταύρου 2 Ιανουαρίου 2010 - 6:33 μ.μ.  

Θα μείνω στη παγκοσμιοποίηση εδώ διαφωνώ μαζί σου η παγκοσμιοποίηση λόγω της τεχνολογίας επιβάλλεται μόνη της(βλέπε ΙΝΤΕΡΝΕΤ).
Ότι της φορτώνουν δεν ισχύουν όλα,οι απόψεις του πεθαμένου Αρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου οτι είμαστε ο περιούσιος λαός και με τη παγκοσμιοποίηση θα χαθούμε σαν έθνος μου θυμίζει λίγο Ιράν ,Αγιατολάχ Χομεϊνί κλπ.

Dimos 2 Ιανουαρίου 2010 - 6:58 μ.μ.  

Κανείς δεν είναι ο περιούσιος λαός. Ούτε εμείς, ούτε οι Γερμανοί, ούτε οι Κινέζοι, ούτε οι Αβορίγινες, ούτε οι Ζουλού. Απλά, η παγκοσμιοποίηση που πρέπει να λαμβάνει χώρα θα πρέπει να είναι παγκοσμιοποίηση πληροφοριών, γνώσεων, πολιτισμικών στοιχείων, τεχνολογικής αναβάθμισης, ακόμα και η παγκοσμιοποίηση του χρήματος που αναφέρω και/η ο,τιδήποτε άλλο με το οποίο θα πάει μπροστά ο άνθρωπος. Όχι η παγκοσμιοποίηση χαύνωσης, η παγκοσμιοποίηση γλώσσας και οι παγκοσμιοποίηση που κάνει τον καθένα να χάνει τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα. Θα δεχόσουν εσύ να επιβάλλουν σε εσένα και όλο τον υπόλοιπο κόσμο τα φλαμανδικά; Αντίστοιχα, θα ήταν σωστό εσύ να προσπαθήσεις να επιβάλλεις στους πάντες να μιλούν ελληνικά; Όχι βέβαια. Σε αυτήν λοιπόν την παγκοσμιοποίηση είμαι αντίθετος. Όχι την παγκοσμιοποίηση ιδεών και πληροφοριών την οποία υποβοηθά και το Internet, όπως αναφέρεις κι εσύ. Αν είχες κάνει τον κόπο να διαβάσεις όλη την ανάρτηση αντί να πιαστείς από μία φράση και να κάνεις άσχετα σχόλια, θα καταλάβαινες για ποιά είδους παγκοσμιοποίηση μιλάω. Επίσης θα καταλάβαινες ότι το κείμενο μιλάει κυρίως για την οικονομία και όχι για την παγκοσμιοποίηση. Άλλη φορά πρόσεχε τί διαβάζεις και τί γράφεις.

Όχι και να μου βάλεις στο στόμα φράσεις του μακαρίτη του Χριστόδουλου που όταν είχαμε Χούντα "διάβαζε", καθώς είχε πει, ή φράσεις του Αγιατολάχ. Σα δε ντρέπεσαι λίγο. Δεν έχω καμία σχέση με κανέναν θρησκευτικό φονταμενταλιστή και ούτε θέλω αυτοί να έχουν σχέσεις μαζί μου.

α Κενταύρου 3 Ιανουαρίου 2010 - 11:49 π.μ.  

Kρίνω απαραίτητο να απολογηθώ και ίσως να ζητήσω και συγνώμη αν το κρίνεις απαραίτητο,πιστεύω όμως ότι έχει γίνει παρεξήγηση.
1)Είχα διαβάσει όλο το άρθρο σου και ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα, αλλά επειδή ήσουν τόσο κατηγορηματικός κατά της παγκοσμιοποίησης ανέπτυξα ένα επιχείρημα υπέρ της,φυσικά υπάρχουν και θετικά και αρνητικά που στο σχόλιο σου τα ανέπτυξες και συμφωνώ απολύτως.
2)Οι απόψεις του Χριστόδουλου είναι απόψεις του Χριστόδουλου δεν ανέφερα πουθενά ότι της ασπάζεσεσαι ούτε της έβαλα στο στόμα σου.
3)Από όλα που μου καταλογίζεις και τα οποία δεν ισχύουν, με ενόχλησε η φράση "σα δε ντρέπεσε λίγο".
Εδώ διαφωνώ κατηγορηματικά μαζί σου, από πότε η έκφραση γνώμης είναι ντροπή?Το blog είναι χώρος δημόσιος, ελεύθερου διαλόγου,άν ήθελες θα μπορούσες να ήταν ιδιωτικός,ο καθένας μπορεί να εκφράζει την άποψη του,δεν έχεις το δικαίωμα να της χαρακτηρίζεις, να της απαξιώνεις με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς του τύπου πρόσεχε τι γράφεις τι δαβάζεις.Μπορείς να της αντικρούσεις με επιχειρήματα που σε κάποιο βαθμό το έκανες.Και επιτέλους έχω το δικαίωμα της πλάνης μη με προσβάλλεις.
4)Επειδή έχεις δημιουργήσει ένα ενδιαφέρον blog καλό είναι οι επισκέπτες του να μην αισθάνονται ντροπή για τα σχόλια τους.
5)Εχεις όλο το δικαίωμα να μου απαγορεύσεις να κάνω σχόλια τότε όμως θα είναι λογοκρισία?

Dimos 3 Ιανουαρίου 2010 - 12:25 μ.μ.  

Δεν απαγορεύω κανένα σχόλιο. Ούτε πρόκειται να το κάνω ΠΟΤΕ στο μελλον γιατί αυτό είναι ένδειξη άκρατου φασισμού. Είναι δυνατόν σε ένα blog, από τα ελάχιστα στις μέρες μας εργαλεία πλήρους ελευθερίας στην έκφραση, να μπουν στεγανά; Όχι βέβαια. Σε τελική ανάλυση, ποιός είμαι εγώ και τί είναι πια αυτό το blog μου που θα τολμήσω να περιστείλω την ελευθερία κάποιου εκφράζει τον αντίλογο στις απόψεις μου; Εφόσον βγάζω αυτά που σκέφτομαι σε κοινή θέα, θα υπομείνω και την κριτική. Αντίστοιχα όμως, θα υπάρξει, ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΙΤΟ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ και αντίλογος στον αντίλογο. Τουτέστιν, γράφω κάτι, το σχολιάζεις εσύ, ο x, o y, και οποιοσδήποτε άλλος που ΕΧΕΙ ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ, αλλά μετέπειτα έχω κι εγώ το δικαίωμα να σχολιάσω τα σχόλια. Στην συνέχεια κάποιος θα σχολιάσει τα σχόλια των σχολίων και ούτω καθεξής. Αυτή είναι η φυσιολογική και υγειής λειτουργία ενός blog - ανάρτηση και σχόλιο, σχόλιο στο σχόλιο, αντίλογος, διαφωνία, συμφωνία, επιχειρήματα κλπ. Έτσι λοιπόν κι εγώ, θεώρησα ότι με πρόσβαλλες με το σχόλιό σου και σχολίασα επ'αυτού. Πού είναι το κακό; Δηλαδή σύμφωνα με την blogoδεοντολογία, αυτοί που κάνουν σχόλια γράφουν ό,τι γουστάρουν και εκείνος στον οποίο αναφέρονται ή που κατέχει το blog στο οποίο γράφτηκαν δεν έχει δικαίωμα περαιτέρω σχολιασμού επί αυτών; Τι σόι αντίστροφος φασισμός είναι αυτός;

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι οι αναγνώστες μου ούτε ντρέπονται ούτε πρέπει να ντρέπονται για τα σχόλιά τους. Τόσοι και τόσοι έχουν σχολιάσει σε αυτό το blog και ποτέ δεν μάσησαν τα λόγια τους, είτε συμφωνούσαν είτε διαφωνούσαν μαζί μου και ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ. Ευχαριστώ αναγνώστες μου! :D Απλά όταν υπάρχει ασυμφωνία πόψεων πρέπει ο καθένας να περιμένει και τον αντίλογο, όχι μόνο σαν blogger που τον σχολιάζουν οι αναγνώστες, αλλά και σαν αναγνώστες που τους σχολιάζει ο blogger. Και αν τελικά κάποιος με προσβάλλει και με βρίσει, θα τον προσβάλλω και θα τον βρίσω κι εγώ, και προφανώς αυτό λειτουργεί και αντιστρόφως.

Πιστεύω Άλφα του Κενταύρου ότι από άποψη δεοντολογίας κι ελευθερίας της έκφρασης σε κάλυψα πλήρως. Διάολε, δεν έφαγα δακρυγόνα μπάτσων στην μάπα για να έρθω μετά να παίξω τον μικρό Θεό στο blog μου. Τώρα όσων αφορά το σχόλιό σου και την απάντησή μου σε αυτό, καθώς φαίνεται έγινε μια παρανόηση αφού νόμιζα ότι έβαζες στο στόμα κάποιες συγκεκριμένες φράσεις, χωρίς να λάβεις καθόλου υπόψη το γενικότερο αντιφανατικό πνεύμα του άρθρου. Για να πούμε την αλήθεια, διαβάζοντας κανείς το σχόλιο σου εύκολα οδηγείται σε αυτό το συμπέρασμα. Εν πάσει περιπτώσει, αφού έγινε παρανόηση από μέρους μου, τότε γράψε λάθος. No hard feelings.

Αν και είμαι κι εγώ νέος ψάρακας, ούτε ενός εξαμήνου ακόμα, στον κόσμο των blogs, θα σου δώσω μια συμβουλή, χωρίς ίχνος αυταρέσκειας. Παρακαλώ δέξου την, δεν την λέω για να σε προσβάλλω, απλά επειδή έχω προσωπική πείρα: να είσαι πάντα ξεκάθαρος σε αυτό που έχεις να πεις, αλλιώς θα προκληθούν παρεξηγήσεις όπως αυτή στην οπία μπλέξαμε κι εμείς. Αν μη τι άλλο πστεύω ότι λύθηκε τώρα.

Καλές γιορτές - όσο απέμεινε, τέλος πάντων.

α Κενταύρου 3 Ιανουαρίου 2010 - 2:11 μ.μ.  

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΚΤΗ Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΟΥ.ΜΕ ΚΑΛΥΨΕΣ ΠΛΗΡΩΣ.

Madame de la Luna 4 Ιανουαρίου 2010 - 9:55 μ.μ.  

Αυτό το θεματάκι δεν το κατέχω πλήρως, οπότε δεν έχω να πω κάτι βαθυστόχαστο, αλλά η ιστορία στην αρχή, μια χαρά εξηγεί κάποια πράγματα.

Αφήνω μια καλησπέρα λοιπόν κι ελπίζω να τα ξαναπούμε..

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) 5 Ιανουαρίου 2010 - 1:08 μ.μ.  

Aσχετο: ποιά είναι η πόλη από πάνω;

Dimos 5 Ιανουαρίου 2010 - 1:28 μ.μ.  

Δυστυχώς δεν έχω ιδέα! Την πήρα αυτόματα την εικόνα από το site που ξέθαψα και το blog template που χρησιμοποιώ και δεν είχε κάποια λεζάντα που να υποδεικνύει ποια πόλη είναι... Δεν τσεκάρεις λίγο το link κάτω κάτω στην σελίδα μήπως και την βρεις;

Dimos 5 Ιανουαρίου 2010 - 1:33 μ.μ.  

Α, για να σε ρωτήσω κάτι κι εγώ Αντουανέτα. Είχα τσεκάρει από παλιότερα το Ουλαλούμ και μου είχε αρέσει πολύ. Αλλά έχω μια απορία. Σεκάποιες όχι πολύ παλαιότερες αναρτήσεις έκραζες ένα blog; Κάποια συγκεκριμένη τύπισσα; Δεν κατάλαβα. Γιατί έτσι; Το είχα απορία.

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) 5 Ιανουαρίου 2010 - 1:40 μ.μ.  

Γιατί αν παρατήρησες έχω βάλει και τα δυο ποστ. Το δικό μου και το δικό της. Πήρε όλο το ποστ μου και άλλαξε μικρές λέξεις και ονόματα.
Γιατί οι άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν και ληστευουν τις ζωές των άλλων είναι για κρέμασμα.. Φυσικά το μπλογκ το έκλεισε μέσα σε λίγες ώρες οπότε παρόλο που έχω λινκ, όταν το πατάς δεν υπάρχει πιά.


αυτό

οσο για την πόλη μοιάζει πολύ με τη Λισαβόνα γι αυτό σε ρώτησα.

Dimos 5 Ιανουαρίου 2010 - 2:04 μ.μ.  

Μάλιστα... τι να πεις, υπάρχουν και τέτοιοι. Κόπιες εμπειριών, κόπιες ζωών... άθλιο. Καλά έκανες και την έκραξες.

Λες να είναι πράγματι η Λισαβόνα; Αν το διασταυρώσεις και είσαι σίγουρη let me know! :)

stavroulazerva 5 Ιανουαρίου 2010 - 3:37 μ.μ.  

ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΦΟΡΙΑ...... κερατιάτικα .... άλλοι τα τρώνε και εμείς πληρώνουμε....ααααααααα ξέχασα την ΕΡΤ...... ΤΗΝ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ.... δεν είδες με τι μισθούς πείνας είναι εκεί μέσα τα καημένα;;;; Δεν έχουν να φάνε....
Καλή χρονιά, παρόλα αυτά!!!!!

Ο νοών...νοείτω 5 Ιανουαρίου 2010 - 4:54 μ.μ.  

Καλησπέρα και καλή χρονιά.
Σε πρώτη φάση ανταποδίδω την επίσκεψη.
Θα με κρατήσει η νεανική ορμή της ιστοσελίδας, συνάμα με την αγάπη σου για την επιστήμη.
Σου εύχομαι καλή συνέχεια και θα περνάω να τα λέμε.

Beth Niquette 5 Ιανουαρίου 2010 - 9:53 μ.μ.  

Thank you for joining my blog! I wish I could read what you wrote, but I'm afraid it is all Greek to me. Have a GREAT week!

progvamp 6 Ιανουαρίου 2010 - 6:43 μ.μ.  

Δήμο, θενκς που παρακολουθείς το ταπεινό μου μπλογκ με τα βίντεο κλιπ και τους στίχους (και τα κρυφά λινκς με τα τραγούδια... γκουχ γκουχ! λολ). Διάβασα το αρθράκι σου για τα λεφτά και δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω μαζί σου με τα... εκατό! ;) Είχα μια χαζή συναλλαγή πρόσφατα με ένα κατάστημα οπτικών όπου πήγα να φτιάξω τα γυαλιά μου και τους σιχάθηκα τόσο πολύ τους φραγκοφονιάδες που δεν θέλω ούτε ζωγραφιστά να τα βλέπω τα κωλολεφτά! Ντρέπομαι για τα λίγα ευρώ που έχω στο πορτοφόλι μου! Θέλω να τα χαλάσω, να φύγουν από πάνω μου τα μαγαρισμένα! Ουστ, παλιόχαρτα! Πώς κάνουν έτσι πια όλοι για τα λεφτά! Λες και ο αυτοσκοπός μας είναι να βγάζουμε λεφτά μόνο. Δεν μας νοιάζει ούτε ο άνθρωπος πια, ούτε καμία άλλη ουσιαστική αξία στη ζωή. Ευχαριστώ, δεν θα πάρω. Προτιμώ να ζήσω μια λιγότερο "πλούσια" ζωή, αλλά ανώτερη από τη δική τους...

Ευχαριστώ που με άκουσες!!! Καλή χρονιά και καλή συνέχεια στο έργο σου!

Κατερίνα

Dimos 6 Ιανουαρίου 2010 - 7:57 μ.μ.  

Μου κέντρισε εξαρχής το ενδιαφέρον ο τίτλος του blog σου, γιατί με αρέσουν πολύ οι Anathema και μου θύμισε το ομώνυμο τραγούδι τους. Με το που το επισκέφτηκα κιόλας, μου άρεσε πολύ και το περιεχόμενο, οπότε... έγινα αναγνώστης σου! Τώρα το ότι τα πάντα όλα γίνονται για τα φράγκα, είναι γεγονός. Το ζήτημα είναι ότι αφού είναι έτσι τα πράγματα, έχουμε τις εξής επιλογές: ή τα αποδεχόμαστε και γινόμαστε γρανάζια του συστήματος, ή προσπαθούμε σιγά σιγά να ανεξαρτητοποιηθούμε όσο μπορούμε από την υπέρμετρη αξία που δίνουμε στην απόκτησή του χρήματος, προσπαθώντας μέχρι να επιτευχθεί το παραπάνω να κάνουμε καλή διαχείριση προκειμένου ούτε εμείς να είμαστε δυσοίωνα υποχρεωμένοι σε άλλους, ούτε άλλοι σε εμάς...

progvamp 6 Ιανουαρίου 2010 - 10:16 μ.μ.  

Ναι, από τους Anathema το έκλεψα... busted! :D

Dimos 6 Ιανουαρίου 2010 - 10:29 μ.μ.  

Σ'έπιασα! :)

progvamp 7 Ιανουαρίου 2010 - 10:41 π.μ.  

lol Στο μεταξύ, χθες έβλεπα το μπλογκ σου από το Firefox και σήμερα που το ανοίγω από IE έχεις και γ*** τα τραγούδια!!! Way to go, lad! :P

Μύριος 9 Ιανουαρίου 2010 - 8:08 μ.μ.  

Εξαιρετικό φίλτατε...

Dimos 9 Ιανουαρίου 2010 - 8:39 μ.μ.  

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια Μύριε...

Η ΦΑΣΗ ΓΗΣ - ΣΕΛΗΝΗΣ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΥΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ) ΤΥΠΟΥΣ...

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

ΠΝΕΥΜΑΤΩΔΗ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΡΗΣΕΙΣ

ΠΟΣΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΕΔΩ ΜΕΣΑ;

  © Blogger templates Romantico by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP